Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

Πρόστιμο 13.500 Ευρώ σε Άγγλο αναβάτη και ισόβιος αποκλεισμός από τους δρόμους στην Ελβετία

Εμείς λέμε να μην πηγαίνετε από τα τούνελ…
Πρόστιμο 13.500 Ευρώ σε Άγγλο αναβάτη και ισόβιος αποκλεισμός από τους δρόμους στην Ελβετία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/9/2025

Έχοντας γυρίσει όλη την Ευρώπη και χωρίς να πιάσουμε τις τρίτες χώρες όπου ανά περίπτωση ισχύουν αδιανόητα αυστηρά πρόστιμα, μένοντας εντός της ηπείρου μας, η χειρότερη χώρα να παραβείς τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας είναι η Δανία και έπειτα η Ελβετία, ενώ ακολουθεί η Νορβηγία και η Σουηδία.

Άγγλος αναβάτης έκανε το λάθος οδηγώντας στο Ν.2 της λίστας και κέρδισε 13.500Ευρώ πρόστιμο για 47 προσπεράσεις μέσα σε τούνελ.

Το μήκους 16.942 μέτρων τούνελ είναι ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου συνδέοντας τις επαρχίες Uri και Ticino μέρος του αυτοκινητόδρομου Α2 και διασχίζοντάς το χάνεις ή γλιτώνεις, ανάλογα τι αναβάτης είσαι ή πόσο βιάζεσαι, το Gotthard Pass. Ουσιαστικά τρεις είναι οι τρόποι να περάσεις εκείνο το κομμάτι των Άλπεων που έχει τις περισσότερες σήραγγες γιατί το διατρέχουν δύο σιδηροδρομικές και άλλη μία οδική, εκτός του ορεινού δρόμου. Η μία από τις δύο σιδηροδρομικές σήραγγες είναι το μεγαλύτερο τούνελ του κόσμου, ονομάζεται Gotthard Base Tunnel και έχει μήκος 57 χιλιομέτρων αλλάζοντας με την εκσκαφή του το τοπίο γιατί κάπου έπρεπε να τοποθετηθούν όλα τα φερτά υλικά που αφαιρέθηκαν για την σήραγγα που χρειάστηκε 20 χρόνια για να ολοκληρωθεί.

Ο ορεινός δρόμος που ακόμη είναι ανοικτός προσφέρει την καλύτερη θέα αλλά είναι πλακόστρωτος για να αντιστέκεται στην παγετό. Υπάρχει άλλος ένας που ανηφορίζει σε τούνελ από την μεριά του Ticino και γίνεται ανοικτό από την μία πλευρά τούνελ.

Ο φίλος μας Άγγλος αναβάτης όμως διάλεξε να διασχίσει την οροσειρά από το σημείο που δεν βλέπεις τίποτα, έχεις μόνο μία λωρίδα και απαγορεύεται η προσπέραση.

Ίσως να βιαζόταν να δει το επίσης κοντινό Furka Pass και για αυτό δεν έμεινε πίσω από τα αυτοκίνητα, στο μοναδικό σημείο της Ευρώπης που το σκέφτεσαι διπλά και τριπλά να πατήσεις την διπλή διαχωριστική. Εννοείται πως δεν πρέπει να το κάνεις σε καμία χώρα αυτό, όπως εννοείται ότι δεν δίνει κανείς τόση σημασία όσο στην Ελβετία.

Οι κάμερες εκεί είναι απευθείας συνδεδεμένες με την τροχαία που περιμένει σχεδόν πάντα στις εξόδους κι αυτό συμβαίνει γιατί ένα ατύχημα στο συγκεκριμένο τούνελ μπορεί να είναι καταστροφικό, το μήκος του είναι τέτοιο που η προσέγγιση διασωστών γίνεται δύσκολη ιδιαίτερα αν φράξει η μία πλευρά και πρέπει να κινηθούν κυκλικά.

Ο Άγγλος αναβάτης προφανώς δεν θα τα ήξερε όλα αυτά, αλλιώς ίσως να μην επέλεγε να διασχίσει όλο το τούνελ προσπερνώντας 45 αυτοκίνητα και 2 φορτηγά που οι καλοί Ελβετοί του τα χρέωσαν το ίδιο. Οπότε 47 προσπεράσεις με 270 Ελβετικά φράγκα την μία, μας κάνουν σύνολο 13.550 Ευρώ. Αγόραζε Yamaha Tracer 9 2025, του έβαζε και Dunlop Sportsmart MK4 κατευθείαν και είχε και τις βενζίνες για Ελβετία και πίσω.

Ενδεχομένως να μην έτρεχε πολύ παραπάνω από το όριο όμως και για αυτό να κράτησε την μοτοσυκλέτα του, καθώς στην Ελβετία η παραβίαση του ορίου ταχύτητας ή η επικίνδυνη οδήγηση επιφέρουν απευθείας κατάσχεση στο σημείο, κι έπειτα από την πληρωμή του προστίμου ή την έκτιση της ποινής, πρέπει να φύγεις και από την χώρα.

Στην προκειμένη περίπτωση ο Άγγλος αναβάτης μπορεί να επιστρέψει στην Ελβετία αλλά αεροπορικώς, συνεπιβάτης ή επιβάτης σε τρένο. Καθώς δεν υπάρχει έλεγχος στα σύνορα μπορεί να περάσει με την μοτοσυκλέτα του, αν όμως τον σταματήσουν οδηγείται απευθείας στην φυλακή καθώς του επιβλήθηκε ισόβιος αποκλεισμός από τους δρόμους της Ελβετίας. Τα ορεινά περάσματα της Ιταλίας-Αυστρίας και οι Άλπεις της Αλβανίας είναι εξίσου όμορφες, θα προτείνουμε εμείς, αλλά πάντα με σεβασμό στον ΚΟΚ…