Δεκαπενταύγουστος με κινητοποιήσεις για τους Κύπριους μοτοσυκλετιστές!

Ξαφνικά ισχύουν περιορισμοί μετακίνησης…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/8/2020

Με μία πρωτοφανή απόφαση έχουν έρθει αντιμέτωποι οι Κύπριοι μοτοσυκλετιστές καθώς απαγορεύτηκε η κυκλοφορία για όλες τις μοτοσυκλέτες μεγαλύτερες των 125 κυβικών σε συγκεκριμένες ώρες και δρόμους για όλο τον υπόλοιπο Αύγουστο.

Με διάταγμα του Αρχηγού της αστυνομίας απαγορεύεται να κυκλοφορούν μοτοσυκλέτες μεγαλύτερες των 125 κυβικών σε κεντρικούς δρόμους της Λευκωσίας, Λεμεσού, Πάφου, και της Ελεύθερης Περιοχής Αμμοχώστου για μείωση της όχλησης από τον θόρυβο.

Βρίσκουμε σωστό να γίνεται προσπάθεια μείωσης του θορύβου, πάσχει ολόκληρος ο ελλαδικός χώρος από αυτό το φαινόμενο και είμαστε και ο μόνος λαός της Ευρώπης που αποδεδειγμένα χάνονται εργατοώρες και υπάρχει πρόβλημα παραγωγικότητας απλά και μόνο επειδή ένα παπί ή ένα TDM με αλλαγμένες εξατμίσεις, ξυπνάει όλα τα μωρά σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο που περνάει. Αλλά η απαγόρευση της κυκλοφορίας για όλους είναι απλά ένα χαζό μέτρο που στερείται κάθε λογικής εξήγησης!

Εκ πρώτης όψης θα μπορούσε κανείς να δώσει μικρότερη σημασία στο συγκεκριμένο διάταγμα, καθώς έχει ημερομηνία λήξεως η απόφαση αυτή. Από την άλλη δημιουργεί ένα προηγούμενο που δεν θα πρέπει να υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη! Διότι ακόμη και στις Άλπεις που τώρα τελευταία μεγάλος ντόρος γίνεται για την ηχορύπανση, δεν υπάρχει καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας!

Η αστυνομία μπορεί να αυξήσει τους ελέγχους, μπορεί να πραγματοποιεί μετρήσεις στις παραπάνω οδούς που έχει εντοπίσει το πρόβλημα και για το διάστημα που πιστεύει πως γιγαντώνεται η όχληση. Αύξηση των ελέγχων που κοστίζει σε χρόνο και χρήμα καθώς απαιτεί δέσμευση προσωπικού, είναι μία απόλυτα λογική λύση όταν μιλάμε για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και συγκεκριμένο χώρο. Η γενική απαγόρευση είναι απλά αστεία σκέψη, καθώς για την εφαρμογή της απαιτεί και πάλι την ύπαρξη περισσότερων ελέγχων!

Πιο λογικό θα ήταν οι έλεγχοι αυτοί να επικεντρωθούν σε εκείνους που παρανομούν. Διότι αφήνοντας τις μοτοσυκλέτες κάτω από τα 125 κυβικά ελεύθερες και μαζί και τους διανομείς, ανεξαρτήτως κυβισμού στην συγκεκριμένη περίπτωση, απλά αφήνεις ελεύθερους το μεγαλύτερο ποσοστό εκείνων που δημιουργούν την ηχορύπανση!

Ο μοτοσυκλετισμός της Κύπρου είναι αρκετά ενεργός σε δράσεις και έχει αποστείλει επιστολές προς όλους τους αρμόδιους αναγγέλλοντας και κινητοποιήσεις.

Η εικόνα βέβαια που έχει η αστυνομία σύμφωνα με το κυπριακό offsite, είναι διαφορετική, καθώς κρίνει τις αντιδράσεις λίγες, μπροστά στην γενικότερη θετική αντίδραση που είχε η πλειοψηφία. Κι αυτό είναι απόλυτα λογικό, καθώς η πλειοψηφία των κατοίκων πράγματι υποφέρει από ηχορύπανση, και μαζί της και πολλοί μοτοσυκλετιστές που οι ίδιοι δεν παρανομούν! Οι αστυνομικοί διευθυντές που εισηγήθηκαν το μέτρο, θέλουν απλά να ρίξουν μία κουβέρτα πάνω στο πρόβλημα για λίγες μάλιστα ημέρες, τις ημέρες που αρκετός κόσμος κοιμάται με ανοικτά παράθυρα, τουλάχιστον στους ορόφους που δεν φοβούνται πως θα τους ληστέψουν την ώρα που κοιμούνται.

Το πρόβλημα όμως έτσι δεν λύνεται, η ηχορύπανση παραμένει και απλά κουκουλώνεται για συγκεκριμένες ώρες και για συγκεκριμένους κατοίκους. Και στα στενά μέσα στις πόλεις θα συνεχίσουν να υποφέρουν και να πετάγονται μέσα στον ύπνο τους...

Οι μοτοσυκλέτες που δεν έχουν αλλαγμένα τελικά εξατμίσεων δεν δημιουργούν προβλήματα, εκτός κι αν δεν τηρούνται τα όρια ταχύτητας εντός των πόλεων. Κι αυτό γιατί οι προδιαγραφές καθορίζουν συγκεκριμένα όρια για συγκεκριμένες στροφές, με το σκεπτικό πως όταν κανείς κινείται εντός πόλεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα τηρεί τα όρια ταχύτητας. Αυτό στις υπόλοιπες χώρες είναι κάτι που ακολουθείται πολύ πιο ευλαβικά από ότι εδώ, στα ανατολικά σύνορα της ηπείρου… Οπότε ένας έλεγχος για τελικά που είναι εκτός προδιαγραφών, μόνο για αγωνιστική χρήση για παράδειγμα, μαζί με έλεγχο ορίου ταχύτητας, θα ήταν προτιμότερο ως μέτρο από την καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας…

 

Second Ride: Η γερμανική εταιρεία που δίνει μια δεύτερη, ηλεκτρική ζωή σε παλιές μοτοσυκλέτες

Μια διαφορετική προσέγγιση στην ηλεκτρική τεχνολογία των δικύκλων υπόσχεται να δώσει λύσεις
second ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/3/2026

Με open-source φιλοσοφία, επισκευάσιμες μπαταρίες και έμφαση στην κοινότητα, η Second Ride επιχειρεί να φέρει τα ηλεκτρικά πιο κοντά στους αναβάτες.

Η μετάβαση στα ηλεκτρικά δίκυκλα δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν οι κατασκευαστές. Κόστος, αυτονομία, διάρκεια ζωής μπαταριών και ίσως πιο σημαντικό, η έλλειψη δυνατότητας επισκευής αποτελούν βασικά εμπόδια. H γερμανική εταιρεία Second Ride δείχνει να κατανοεί βαθιά αυτά τα προβλήματα και ευελπιστεί να τα αντιμετωπίσει στη ρίζα τους.

Αντί να δημιουργεί απλώς kit μετατροπής για εξηλεκτρισμό παλαιότερων μοτοσυκλετών, η Second Ride επαναπροσδιορίζει συνολικά το πώς θα μπορούσε να είναι η ιδιοκτησία ενός ηλεκτρικού δικύκλου, ειδικά για όσους αγαπούν τις κλασικές μοτοσυκλέτες και το μαστόρεμα.

second ride

O εξηλεκτρισμός των κλασικών… σε άλλο σκεπτικό

Η ιδέα της μετατροπής μιας κλασικής μοτοσυκλέτας σε ηλεκτρική δεν είναι καινούργια. Σίγουρα μεγάλο κομμάτι της γοητείας της “κλασσικής μοτοσυκλέτας” χάνεται, χωρίς την οσμή, τον θόρυβο και τη δόνηση της “καρδιάς” της, αλλά για πολλούς αποτελεί έναν τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά αγαπημένα μοντέλα, ειδικά όταν η εύρεση ή πόσο μάλλον η δημιουργία ανταλλακτικών γίνεται δύσκολη ή ακριβή. Παράλληλα, τα ηλεκτρικά σύνολα ισχύος προσφέρουν άμεση ροπή και πιο φιλική λειτουργία.

Ωστόσο, το κόστος μετατροπής παραμένει υψηλό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη διάρκεια ζωής και τη συντήρηση των μπαταριών. Εδώ ακριβώς έρχεται η προσέγγιση της Second Ride να διαφοροποιηθεί.

Μπαταρίες που… επισκευάζονται

Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της φιλοσοφίας της εταιρείας αφορά τον σχεδιασμό των μπαταριών. Σήμερα, τα περισσότερα battery packs αποτελούνται από κυψέλες συγκολλημένες μεταξύ τους, κάτι που δυσκολεύει, έως καθιστά αδύνατη, την επισκευή.

Second Ride

Η Second Ride προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική: κυψέλες που τοποθετούνται με σύστημα πίεσης, αντίστοιχο με αυτό που γνωρίζουμε από απλές μπαταρίες καθημερινών συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, ο χρήστης θα μπορεί να εντοπίζει τις φθαρμένες κυψέλες και να τις αντικαθιστά εύκολα, χωρίς να αλλάζει ολόκληρο το πακέτο.

Second Ride

Τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μειώνεται σημαντικά το κόστος συντήρησης, περιορίζονται τα απόβλητα και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του οχήματος. Ταυτόχρονα ενισχύεται η εμπιστοσύνη των χρηστών προς την ηλεκτρική τεχνολογία, που μέχρι σήμερα συχνά θεωρείται εξειδικευμένη και μη επισκευάσιμη.

Open-source και δικαίωμα στην επισκευή

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η απόφαση της Second Ride να υιοθετήσει μια open-source φιλοσοφία. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να πουλά τα kit και τις υπηρεσίες της, δεν επιδιώκει να κλειδώσει τη λογική της.

Αντίθετα, ενθαρρύνει τρίτους να αναπτύσσουν εξαρτήματα, βελτιώσεις και εφαρμογές πάνω στις δικές της πλατφόρμες. Με άλλα λόγια, δεν κρατά την τεχνολογία αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά επιδιώκει τη διάχυση γνώσης και την εξέλιξη μέσα από την κοινότητα.

Second Ride

Η λογική αυτή συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δικαίωμα στην επισκευή, ένα κίνημα που κερδίζει συνεχώς έδαφος, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλά σύγχρονα οχήματα και ιδιαίτερα τα ηλεκτρικά είναι δύσκολα έως αδύνατο να επισκευαστούν εκτός εξουσιοδοτημένων δικτύων.

Second Ride

Η Second Ride δεν σταματά στις μπαταρίες και τα kit. Σχεδιάζει επίσης μια ανοιχτή βάση δεδομένων για οχήματα και μετατροπές. Εκεί, οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες, εμπειρίες και τεχνικές λύσεις.

Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο όχι μόνο για την ίδια την εταιρεία, αλλά και για ανεξάρτητους μηχανικούς, κατασκευαστές και ερασιτέχνες που θέλουν να πειραματιστούν με ηλεκτρικές μετατροπές.

Second Ride

Περισσότερο από τεχνολογία

Πέρα από την τεχνική πλευρά, η προσέγγιση της Second Ride αγγίζει και κάτι βαθύτερο τη σχέση του αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του. Σε μια εποχή όπου πολλά οχήματα μετατρέπονται σε “μαύρα κουτιά”, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης, η επιστροφή στη λογική του φτιάχνω και καταλαβαίνω έχει ιδιαίτερη σημασία.

Second Ride

Για πολλούς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα πεδίο έκφρασης, μάθησης και δημιουργίας. Το εάν η εταιρεία κατορθώσει να κερδίσει μια ίσως πιο σκληροπυρηνική ομάδα αναβατών και να την γεφυρώσει με την ηλεκτρική τεχνολογία μένει να φανεί, παρότι μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Η δυνατότητα να ασχοληθείς ο ίδιος με τη συντήρηση ή την εξέλιξη του δικύκλου σου πάντως ενισχύει τη σύνδεση.

Second Ride

Η Second Ride φαίνεται να το καταλαβαίνει και να ποντάρει σε αυτό. Και ίσως τελικά, πέρα από την ίδια την ηλεκτροκίνηση, αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που αξίζει να την παρακολουθούμε.