Δημοπρασία Bimota YB9 SR του 1996 με 2 μίλια στο κοντέρ

Δεν έχει πάρει ποτέ μπροστά μετά τον έλεγχο του εργοστασίου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

28/11/2022

Στις Η.Π.Α. δημοπρατείται μέσω του site Iconic Motorbikes μια Bimota YB9 SR με μόλις 1,8 μίλια στο κοντέρ της, σε ιδιαίτερο χρώμα και κατάσταση βιτρίνας -με ελάχιστες γρατσουνιές κυρίως στο τελικό της εξάτμισης.

To 1992 η Yamaha δημιούργησε έναν νέο τετρακύλινδρο κινητήρα 600 κ.εκ. για το επερχόμενο YZF600, με την ιαπωνική εταιρεία να δίνει τον κινητήρα της στη Bimota πριν από την παρουσίαση του YZF, με τους Ιταλούς να εφοδιάζουν με αυτόν την YB9 SR.

Παρόλο που η δημοπρασία λαμβάνει χώρα στις Η.Π.Α., η YB9 SR δεν πωλήθηκε ποτέ εκεί, βρίσκοντας αντίθετα τον δρόμο της για τις αγορές Ευρώπης και Ασίας. Η YB9 SR κατασκευαζόταν μεταξύ 1994 και 1996, με συνολική παραγωγή 651 μοτοσυκλετών.

Χάρη στο βελτιωμένο φιλτροκούτι και στη νέα εξάτμιση, ο κινητήρας με τα 4 CKVD36 Keihin καρμπιρατέρ απέδιδε 4 περισσότερους ίππους από ότι στο YZF600, με μέγιστη απόδοση 104 hp / 11.750 rpm, για ένα στεγνό συνολικό βάρος 175 κιλών. Στη δοκιμή της μοτοσυκλέτας από τον Alan Cathcart το 1994, ο συνεργάτης του ΜΟΤΟ είχε γράψει μεταξύ άλλων “η απόκριση του γκαζιού είναι τόσο έντονη που κινδυνεύεις να χάσεις την πρόσφυση του πίσω τροχού όταν ανοίγεις το γκάζι πλαγιασμένος, ακόμα κι αν το κάνεις με τη δέουσα προσοχή. Αλλά η επιτάχυνση που κερδίζεις από τις 3.000 μόλις στροφές -η μέγιστη απόδοση είναι στις 8.000 rpm- σε ανταμείβει και με το παραπάνω για αυτή την απότομη απόκριση γκαζιού.” H πραγματική τελική ταχύτητα έφτανε τα 240 χλμ/ώρα σύμφωνα με μετρήσεις του ειδικού τύπου της εποχής.

Το πλαίσιο ήταν κτηνώδες, αλουμινίου δυο δοκών, το μεταξόνιο ήταν ιδιαίτερα κοντό στα 1.380 mm, η κάστερ στις 24 μοίρες και το ίχνος στα 95 χιλιοστά. Στις ρυθμιζόμενες αναρτήσεις βρίσκουμε ένα συμβατικό πιρούνι 43 mm της Paioli με διαδρομή 120 mm, πίσω ένα μονό αμορτισέρ της ίδιας εταιρείας διαδρομής 130 mm, ενώ στα φρένα έχουμε 2 δίσκους 320 mm της Brembo (Serie Oro) μπροστά κι έναν ακόμα 230 mm πίσω.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ανήκει στην συλλογή των 30 μοτοσυκλετών του Alan Wilzig που βγαίνουν “στο σφυρί” από το site δημοπρασιών Iconic Motorbikes. Βρισκόταν σε κλειστό χώρο καθ’ όλη τη διάρκεια της ιδιοκτησίας της, ενώ δεν έχει πάρει μπροστά μετά τον έλεγχο του εργοστασίου!

Βρίσκεται σε εντελώς στοκ κατάσταση, με τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης της Michelin, ενώ απ’ ότι φαίνεται αρχικά είχε πουληθεί στην αγορά της Ιαπωνίας. Στην πώληση περιλαμβάνονται και τα δυο κλειδιά της μοτοσυκλέτας.

Η μοτοσυκλέτα βρίσκεται στη Santa Monica της Καλιφόρνια, και η δημοπρασία τελειώνει την 1η Δεκεμβρίου του 2022.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»