Δοκιμή Michelin Enduro Medium

Με τη συνταγή Total Performance
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/4/2018

Ο "δικός μας" Κίμων Καράμπελας χρησιμοποιεί εδώ και αρκετό καιρό τα καινούρια ελαστικά Enduro Medium της Michelin και μοιράζεται μαζί μας την προσωπική εμπειρία του από την οδήγησή τους. Η πρώτη επαφή μας μαζί τους ήταν στην παρουσίαση των νέων Husqvarna και KTM επί ελληνικού εδάφους, όπου πραγματοποιήθηκε παράλληλα και η παρουσίαση των νέων ελαστικών της Michelin για χρήση endurο,  είχαμε τη δυνατότητα να τα οδηγήσουμε πάνω σε διαφορετικής ιπποδύναμης και βάρους μοτοσυκλέτες.

Διαθέτουν νέα σύνθεση γόμας και ειδικά μελετημένη τοποθέτηση και σχήματος τακούνια, ώστε να ανταποκρίνονται καλύτερα στις συνεχώς μεταβαλλόμενες  συνθήκες που συναντούμε στις εκτός δρόμου διαδρομές.

 Τα νέαMichelin Enduro Medium αντικατέστησαν τα Enduro Competition VI, διαθέτουν νέα κατασκευή σκελετού και νέα σχεδίαση των μπλοκ πέλματος, αυξάνοντας την ελκτική δύναμη, ενώ απορροφούν περισσότερους κραδασμούς από τον προκάτοχό τους και έχουν καλύτερη συμβατότητα με τα Bib-Mousse της Michelin.

Βασικός σκοπός της Michelin στη δημιουργία αυτού του ελαστικού ήταν το Enduro Medium να αποδίδει το ίδιο καλά σε όλα τα τερέν, κάτι που αποτελεί την βασική φιλοσοφία του Total Performance.  Έτσι το πίσω ελαστικό, όχι μόνο αποδίδει σε όλες τις μοτοσυκλέτες και σε όλα τα εδάφη το ίδιο αποτελεσματικά, αλλά παράλληλα έχει 15% μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, προσθέτοντας και τον παράγοντα της οικονομίας στην εξίσωση. Για το εμπρός ελαστικό, η γαλλική εταιρεία  διαθέτει και μια δεύτερη επιλογή,  το Enduro Hard, που προτείνεται για ξερά και σκληρά εδάφη όντας πιο ανθεκτικό στις συγκεκριμένες συνθήκες.

Εμείς είχαμε την ευκαιρία να τα δοκιμάσουμε στην πράξη, με τα αποτελέσματα να είναι παραπάνω από ικανοποιητικά στις δύσκολες συνθήκες πρόσφυσης που συναντήσαμε.

Κυρίως όμως μας ικανοποίησε το γεγονός, ότι είχαν ομοιογενή συμπεριφορά, είτε ήταν πάνω σε μια ελαφριά δίχρονη μοτοσυκλέτα, είτε σε ένα μεγάλου κυβισμού τετράχρονο enduro.

 

 

ΒΑΣΙΚΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

 

  • Ελκτικότητα και βελτιωμένη διέλευση χάρη στη μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής.
  • Καλύτερο σε λασπώδες έδαφος, πιο αποτελεσματικό στην απομάκρυνση της λάσπης.
  • Εξαιρετικό στο στεγνό και στην εναλλαγή κατεύθυνσης.
  • Μεγαλύτερη αντίσταση στα κοψίματα στο στεγνό, χάρη στα κυβίδια γόμας με μεγαλύτερη βάση.   

 

ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

140/80 -18 70R (MEDIUM)

120/90 -18 65R (MEDIUM)

90/90 -21 54R (MEDIUM)

90/90 -21 54R (HARD)

90/100 -21 57R (MEDIUM)

Yamaha XT500: Η μοτοσυκλέτα του Thierry Sabine που ξεκίνησε το Rally Dakar! 10 χρόνια χαμένη στην έρημο!

Χάθηκε στην έρημο και βρέθηκε 10 χρόνια μετά - Στη σέλα της ξεκίνησε η ιδέα του θρυλικού αγώνα!
Yamaha XT500 Thierry Sabine
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/12/2025

Το Yamaha XT500 είναι από μόνο του εμβληματικό, όμως αυτό εδώ παίρνει διαστάσεις θρύλου γιατί έβαλε και αυτό τους… τροχούς του για εμπνευστεί ο μεγάλος Thierry Sabine την ιδέα του Rally Dakar. Το θυμόμαστε με αφορμή την έναρξη του θρυλικού αγώνα που ξεκινά στις 3 Ιανουαρίου.

Το 1976 o Thierry Sabine χάθηκε στην έρημο Tenere κατά τη διάρκεια του ράλι Abidjan-Nice πάνω στη σέλα του Yamaha XT500. Ο Γάλλος έμεινε για τρεις ημέρες χωρίς νερό και τροφή πριν διασωθεί με μοναδική απώλεια το XT500 το οποίο παρέμεινε στην έρημο. Ήταν αυτές οι ημέρες που έδωσαν στον Sabine την έμπνευση για τη δημιουργία του θρυλικού πλέον rally raid αγώνα, για όσους ήθελαν πραγματικά να κυνηγήσουν την περιπέτεια και την τύχη τους.

la moto verte
La Moto Verte, ήτοι "Η Πράσινη Μοτοσυκλέτα" γράφει το αυτοκόλλητο πάνω στο σπασμένο πλαστικό ρεζερβουάρ του XT500


Το XT500 τελικά διασώθηκε δέκα χρόνια αργότερα από τον ηγέτη των Tuareg, Mano Dayak, ο οποίος είχε αναπτύξει φιλία με τον Sabine κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Παρίσι. Αποτελούσε συνεργάτη του Γάλλου στα πρώτα χρόνια του Dakar, λόγω της γνώσης που είχε για την έρημο, η οποία και βοηθούσε με τη χάραξη των πρώτων διαδρομών.
Μετά τον χαμό του Sabine με την πτώση του ελικοπτέρου το 1986, ο Dayak ανέκτησε το XT500 και το επέστρεψε στη χήρα του Γάλλου ως τεκμήριο της αρχικής διαδρομής του ιδρυτή.

Ο Mano Dayak έχασε επίσης τη ζωή του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1995, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έντονης πολιτικής μεσολάβησης στον Νίγηρα. Μένει όμως, ως συνδετικός κρίκος το XT500, το οποίο αποτέλεσε φέτος μέρος της έκθεσης “Desert Queens” που φιλοξενήθηκε στη φετινή EICMA, μαζί με άλλες 30 θρυλικές μοτοσυκλέτες που έχουν λάβει μέρος στον δυσκολότερο αγώνα του κόσμου.