Δοκιμή Michelin Enduro Medium

Με τη συνταγή Total Performance

Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/4/2018

Ο "δικός μας" Κίμων Καράμπελας χρησιμοποιεί εδώ και αρκετό καιρό τα καινούρια ελαστικά Enduro Medium της Michelin και μοιράζεται μαζί μας την προσωπική εμπειρία του από την οδήγησή τους. Η πρώτη επαφή μας μαζί τους ήταν στην παρουσίαση των νέων Husqvarna και KTM επί ελληνικού εδάφους, όπου πραγματοποιήθηκε παράλληλα και η παρουσίαση των νέων ελαστικών της Michelin για χρήση endurο, είχαμε τη δυνατότητα να τα οδηγήσουμε πάνω σε διαφορετικής ιπποδύναμης και βάρους μοτοσυκλέτες.

Διαθέτουν νέα σύνθεση γόμας και ειδικά μελετημένη τοποθέτηση και σχήματος τακούνια, ώστε να ανταποκρίνονται καλύτερα στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες που συναντούμε στις εκτός δρόμου διαδρομές.

Τα νέαMichelin Enduro Medium αντικατέστησαν τα Enduro Competition VI, διαθέτουν νέα κατασκευή σκελετού και νέα σχεδίαση των μπλοκ πέλματος, αυξάνοντας την ελκτική δύναμη, ενώ απορροφούν περισσότερους κραδασμούς από τον προκάτοχό τους και έχουν καλύτερη συμβατότητα με τα Bib-Mousse της Michelin.

Βασικός σκοπός της Michelin στη δημιουργία αυτού του ελαστικού ήταν το Enduro Medium να αποδίδει το ίδιο καλά σε όλα τα τερέν, κάτι που αποτελεί την βασική φιλοσοφία του Total Performance. Έτσι το πίσω ελαστικό, όχι μόνο αποδίδει σε όλες τις μοτοσυκλέτες και σε όλα τα εδάφη το ίδιο αποτελεσματικά, αλλά παράλληλα έχει 15% μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, προσθέτοντας και τον παράγοντα της οικονομίας στην εξίσωση. Για το εμπρός ελαστικό, η γαλλική εταιρεία διαθέτει και μια δεύτερη επιλογή, το Enduro Hard, που προτείνεται για ξερά και σκληρά εδάφη όντας πιο ανθεκτικό στις συγκεκριμένες συνθήκες.

Εμείς είχαμε την ευκαιρία να τα δοκιμάσουμε στην πράξη, με τα αποτελέσματα να είναι παραπάνω από ικανοποιητικά στις δύσκολες συνθήκες πρόσφυσης που συναντήσαμε.

Κυρίως όμως μας ικανοποίησε το γεγονός, ότι είχαν ομοιογενή συμπεριφορά, είτε ήταν πάνω σε μια ελαφριά δίχρονη μοτοσυκλέτα, είτε σε ένα μεγάλου κυβισμού τετράχρονο enduro.

ΒΑΣΙΚΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

Ελκτικότητα και βελτιωμένη διέλευση χάρη στη μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής.
Καλύτερο σε λασπώδες έδαφος, πιο αποτελεσματικό στην απομάκρυνση της λάσπης.
Εξαιρετικό στο στεγνό και στην εναλλαγή κατεύθυνσης.
Μεγαλύτερη αντίσταση στα κοψίματα στο στεγνό, χάρη στα κυβίδια γόμας με μεγαλύτερη βάση.

ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

140/80 -18 70R (MEDIUM)

120/90 -18 65R (MEDIUM)

90/90 -21 54R (MEDIUM)

90/90 -21 54R (HARD)

90/100 -21 57R (MEDIUM)

https://bit.ly/MOTO_682

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.