Drakos Engineering Moto Division: Νέο κατάστημα ανταλλακτικών & αξεσουάρ στην Καλλιρρόης!

Το πρώην «No Limits» άλλαξε

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/10/2019

Στο κέντρο του εμπορικού κόσμου της μοτοσυκλέτας, στην Καλλιρρόης, εγκαινιάστηκε ένα νέο κατάστημα με αξεσουάρ. Η εταιρία Drakos Engineering, με πολυετή θέση στην αγορά της μοτοσυκλέτας, πραγματοποίησε το επόμενο βήμα με νέες αντιπροσωπεύσεις και νέο, πολυτελές κατάστημα.

Στο περιοδικό έχουμε μία συναισθηματική δέσμευση με τον συγκεκριμένο αριθμό της οδού Καλλιρρόης, από την εποχή που άνοιξε το No Limits για πρώτη φορά, έπειτα άλλαξε χέρια και μετά την μεταφορά του σε νέα διεύθυνση ο χώρος ήταν κενός. Με μία ριζική ανακαίνιση και στοχεύοντας σε κάτι δύσκολο, να κάνει το διαφορετικό σε μία τόσο ανταγωνιστική αγορά, η Drakos Engineering κατάφερε τελικά να δημιουργήσει ένα νέο κατάστημα, πολυτελές από κάθε πλευρά και να το εξοπλίσει με νέα προϊόντα!

Στα εγκαίνια του νέου καταστήματος, η Drakos Engineering υποδέχτηκε το κοινό με κάθε επισημότητα και όλη την ομάδα και το προσωπικό σε ετοιμότητα. Οι τσάντες της Ogio δέσποζαν από την είσοδο ακόμη, όμορφα παρατεταγμένες με την γκάμα σε άμεση πρόσβαση, ενώ ο casual και MX ρουχισμός των εταιριών FXR RACING και TROY LEE DESIGNS βρισκόταν επίσης σε πλήρη ανάπτυξη. Κράνη και εξοπλισμός για αναβάτες μοτοσυκλέτας αλλά και ποδηλάτου, προστατευτικά, μάσκες, μπότες γεμίζουν τον καλαίσθητο χώρο.

Παράλληλα η Drakos Engineering έχει πλέον και ακόμη ένα σημείο πώλησης για τον πλούσιο κατάλογο ανταλλακτικών και τις υπόλοιπες επίσημες αντιπροσωπείες που έχει στην Ελλάδα, περισσότερες από δέκα! Με εμπορική και τεχνική σταδιοδρομία από το 1963 εισάγει πιστόνια, μπιέλες, στροφάλους, μέταλλα κινητήρα, εκκεντροφόρους, βαλβίδες- ωστήρια – ρυθμιζόμενα γρανάζια, retainers, ιμάντες εκκεντροφόρου, μπουζώνια και βίδες, φλάντζες, κιτ αυξήσεως κυβισμού κ.α. ενώ η εμπλοκή της στους αγώνες μοτοσυκλέτας είναι αδιάληπτη όλες αυτές τις δεκαετίες με σημαντικές χορηγίες και μεγάλη υποστήριξη στους Έλληνες αναβάτες!

Έχοντας περάσει τον μισό αιώνα καταξιωμένης εμπορικής παρουσίας και με την τρίτη γενιά να έχει πλέον ενεργό ρόλο, το νέο κατάστημα είναι μονάχα ένα επιστέγασμα προς την μελλοντική της πορεία!

Μείναμε ευχαριστημένοι από την σύγχρονη, μοντέρνα και καλαίσθητη εικόνα του καταστήματος, την ευγένεια και την προθυμότητα του προσωπικού και το γεγονός πως ο Έλληνας καταναλωτής έχει ένα ακόμη σημείο πώλησης και την ισχυρή αντιπροσώπευση ορισμένων πολύ γνωστών εταιριών! Τους ευχόμαστε καλές δουλειές και να συνεχίσουν να κάνουν αυτό για το οποίο ξεχωρίζουν, φέρνοντας τον πελάτη στο επίκεντρο, επιδεικνύοντας κάθε σεβασμό!

Για να δείτε το ηλεκτρονικό κατάστημα και την γκάμα των προϊόντων, επισκεφτείτε τον παρακάτω σύνδεσμο: https://moto.drakosengineering.com/

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.