Ducati 1199 Panigale S TerraCorsa! [video]

Ένα Off-Road Superbike
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/1/2020

Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα, όπου αναβάτες με supersports ή superbikes αποφασίζουν να βάλουν τις μοτοσυκλέτες τους στο χώμα και να τις οδηγήσουν σαν να ήταν enduro. Αντίστοιχα, υπάρχουν άλλα τόσα παραδείγματα με διάφορες εκτενώς τροποποιημένες motocross μοτοσυκλέτες, οι οποίες έχουν εξοπλιστεί με έναν κινητήρα από κάποιο ιαπωνικό superbike και ένα μεγάλου μήκους ψαλίδι, κάνοντάς τες να μοιάζουν σαν δημιούργημα του Φρανκενστάιν της μηχανολογίας. Το αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι αισθητικά όμορφο και στις δυο περιπτώσεις όμως είναι άκρως διασκεδαστικό. Ωστόσο, είναι αρκετοί που βγαίνουν στους δρόμους με δαυλούς έτοιμοι να κάψουν όσους κάνουν κάτι τέτοιο, με την πρόφαση πως καταστρέφουν την εκάστοτε μοτοσυκλέτα.

Στην πραγματικότητα όμως, το νόημα του να έχεις μοτοσυκλέτα είναι να την οδηγείς, και όταν το κάνεις να το γουστάρεις και να το ευχαριστιέσαι με την ψυχή σου. Αν σου αρέσουν τα superbikes αλλά και η οδήγηση στο χώμα, υπάρχει λύση και δεν είναι άλλη απ’ το να μετατρέψεις μια superbike σε ένα off-road κτήνος των 195 ίππων, όπως έκαναν οι άνθρωποι της MotoCorsa στις ΗΠΑ με μια Ducati 1199 Panigale S. Όλα ξεκινήσαν όταν η παρέα της MotoCorsa ετοιμαζόταν για μια εξόρμηση στο Oregon και ο ιδιοκτήτης της Panigale, ετοιμαζόταν να βάλει χωμάτινα ελαστικά στην Mulistrada του. Τότε, ένας φίλος του τον προκάλεσε και του είπε: “Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις ε; Να βάλεις τα TKC στην Panigale!”

Κάπως έτσι ξεκίνησε η τροποποίηση της μοτοσυκλέτας. Η μετατροπή ήταν πολύ απλή και περιλαμβάνει την αντικατάσταση των ελαστικών πρώτης τοποθέτησης με τα TKC της Continental. Βέβαια, ο ιδιοκτήτης της Panigale, λυπήθηκε τις ζάντες της και έτσι ταίριαξε τα ελαστικά στους τροχούς ενός 1098 στο 1199, μιας και το πιθανότερο ήταν να στραβώσουν, παρότι τα ελαστικά είναι χωμάτινα. Κάτι απόλυτα λογικό, αφού μέχρι και το R1250GS της BMW που είναι μια πραγματική adventure μοτοσυκλέτα, “λύγισε” και στράβωσαν οι ζάντες αλουμινίου στο περσινό MEGA TEST του MOTO όταν το οδηγήσαμε σαν enduro. Τις δυνατότητες να οδηγηθεί έτσι η ναυαρχίδα της BMW τις έχει, το θέμα είναι πως οι ζάντες δεν μπορούν να υποστηρίξουν αυτό το είδος οδήγησης και το μεγάλο βάρος.

Πίσω στην TerraCorsa, όπως ονόμασαν οι άνθρωποι της MotoCorsa την Panigale S, η επόμενη μετατροπή είχε να κάνει με τη δημιουργία ενός μεταλλικού προστατευτικού για τις Termignoni, το οποίο δημιουργήθηκε απ’ την εργοστασιακή εξάτμιση της μοτοσυκλέτας. Έπειτα, αυτό που έκαναν ήταν να μαλακώσουν το ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενο πιρούνι και να το φέρουν “πρόσωπο” με την πάνω πλάκα, ενώ μαλάκωσαν την προφόρτιση του αμορτισέρ αυξάνοντας τη διαδρομή του με αποτέλεσμα να μεγαλώσει η απόσταση απ’ το έδαφος και η λειτουργία τους να θυμίζει περισσότερο αυτή των off-road μοτοσυκλετών. Τέλος, το σκληροπυρηνικό χρώμα της ερήμου, ολοκληρώνει τη λίστα των μετατροπών και αναδεικνύει το νέο χωμάτινο χαρακτήρα της superbike.

Στο video που ακολουθεί μετά το τέλος του άρθρου, μπορείτε να δείτε ένα μέρος απ’ τις δοκιμασίες που πέρασε η TerraCorsa κατά τη διάρκεια της εξόρμησης Νοτιοανατολικά του Oregon. Στην παρέα υπήρχε μια Ducati Multistrada και τρία BMW GS και καμία από αυτές δεν ήταν εφοδιασμένες με χωμάτινα ελαστικά όπως η TerraCorsa. Αυτό ήταν και το πλεονέκτημά της, όπως είπε ο ιδιοκτήτης, αναφέροντας μάλιστα το πόσο εντυπωσιασμένος ήταν απ’ την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας με αυτά ελαστικά. Οι διαδρομές που επιλέξαν ποικίλαν από βατούς χωματόδρομους, κλειστά πιστάκια, φλαταδούρες, όπως και οι καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του τριήμερου ταξιδιού τους των 2.000 χιλιομέτρων. Υπήρξαν περιπτώσεις κιόλας που τα adventure της παρέας κόλλησαν στα λασπωμένα μονοπάτια, όμως η TerraCorsa δεν αντιμετώπισε τέτοιο πρόβλημα χάρη στα TKC. Αν και οι adventure μοτοσυκλέτες της παρέας ήταν εφοδιασμένες με χωμάτινα ελαστικά δεν θα είχαν κολλήσει.

Ετικέτες

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.    

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος. 

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Δρόμος Honda υλικό Rising Sand
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;