Ducati 1199 Panigale S TerraCorsa! [video]

Ένα Off-Road Superbike
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/1/2020

Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα, όπου αναβάτες με supersports ή superbikes αποφασίζουν να βάλουν τις μοτοσυκλέτες τους στο χώμα και να τις οδηγήσουν σαν να ήταν enduro. Αντίστοιχα, υπάρχουν άλλα τόσα παραδείγματα με διάφορες εκτενώς τροποποιημένες motocross μοτοσυκλέτες, οι οποίες έχουν εξοπλιστεί με έναν κινητήρα από κάποιο ιαπωνικό superbike και ένα μεγάλου μήκους ψαλίδι, κάνοντάς τες να μοιάζουν σαν δημιούργημα του Φρανκενστάιν της μηχανολογίας. Το αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι αισθητικά όμορφο και στις δυο περιπτώσεις όμως είναι άκρως διασκεδαστικό. Ωστόσο, είναι αρκετοί που βγαίνουν στους δρόμους με δαυλούς έτοιμοι να κάψουν όσους κάνουν κάτι τέτοιο, με την πρόφαση πως καταστρέφουν την εκάστοτε μοτοσυκλέτα.

Στην πραγματικότητα όμως, το νόημα του να έχεις μοτοσυκλέτα είναι να την οδηγείς, και όταν το κάνεις να το γουστάρεις και να το ευχαριστιέσαι με την ψυχή σου. Αν σου αρέσουν τα superbikes αλλά και η οδήγηση στο χώμα, υπάρχει λύση και δεν είναι άλλη απ’ το να μετατρέψεις μια superbike σε ένα off-road κτήνος των 195 ίππων, όπως έκαναν οι άνθρωποι της MotoCorsa στις ΗΠΑ με μια Ducati 1199 Panigale S. Όλα ξεκινήσαν όταν η παρέα της MotoCorsa ετοιμαζόταν για μια εξόρμηση στο Oregon και ο ιδιοκτήτης της Panigale, ετοιμαζόταν να βάλει χωμάτινα ελαστικά στην Mulistrada του. Τότε, ένας φίλος του τον προκάλεσε και του είπε: “Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις ε; Να βάλεις τα TKC στην Panigale!”

Κάπως έτσι ξεκίνησε η τροποποίηση της μοτοσυκλέτας. Η μετατροπή ήταν πολύ απλή και περιλαμβάνει την αντικατάσταση των ελαστικών πρώτης τοποθέτησης με τα TKC της Continental. Βέβαια, ο ιδιοκτήτης της Panigale, λυπήθηκε τις ζάντες της και έτσι ταίριαξε τα ελαστικά στους τροχούς ενός 1098 στο 1199, μιας και το πιθανότερο ήταν να στραβώσουν, παρότι τα ελαστικά είναι χωμάτινα. Κάτι απόλυτα λογικό, αφού μέχρι και το R1250GS της BMW που είναι μια πραγματική adventure μοτοσυκλέτα, “λύγισε” και στράβωσαν οι ζάντες αλουμινίου στο περσινό MEGA TEST του MOTO όταν το οδηγήσαμε σαν enduro. Τις δυνατότητες να οδηγηθεί έτσι η ναυαρχίδα της BMW τις έχει, το θέμα είναι πως οι ζάντες δεν μπορούν να υποστηρίξουν αυτό το είδος οδήγησης και το μεγάλο βάρος.

Πίσω στην TerraCorsa, όπως ονόμασαν οι άνθρωποι της MotoCorsa την Panigale S, η επόμενη μετατροπή είχε να κάνει με τη δημιουργία ενός μεταλλικού προστατευτικού για τις Termignoni, το οποίο δημιουργήθηκε απ’ την εργοστασιακή εξάτμιση της μοτοσυκλέτας. Έπειτα, αυτό που έκαναν ήταν να μαλακώσουν το ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενο πιρούνι και να το φέρουν “πρόσωπο” με την πάνω πλάκα, ενώ μαλάκωσαν την προφόρτιση του αμορτισέρ αυξάνοντας τη διαδρομή του με αποτέλεσμα να μεγαλώσει η απόσταση απ’ το έδαφος και η λειτουργία τους να θυμίζει περισσότερο αυτή των off-road μοτοσυκλετών. Τέλος, το σκληροπυρηνικό χρώμα της ερήμου, ολοκληρώνει τη λίστα των μετατροπών και αναδεικνύει το νέο χωμάτινο χαρακτήρα της superbike.

Στο video που ακολουθεί μετά το τέλος του άρθρου, μπορείτε να δείτε ένα μέρος απ’ τις δοκιμασίες που πέρασε η TerraCorsa κατά τη διάρκεια της εξόρμησης Νοτιοανατολικά του Oregon. Στην παρέα υπήρχε μια Ducati Multistrada και τρία BMW GS και καμία από αυτές δεν ήταν εφοδιασμένες με χωμάτινα ελαστικά όπως η TerraCorsa. Αυτό ήταν και το πλεονέκτημά της, όπως είπε ο ιδιοκτήτης, αναφέροντας μάλιστα το πόσο εντυπωσιασμένος ήταν απ’ την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας με αυτά ελαστικά. Οι διαδρομές που επιλέξαν ποικίλαν από βατούς χωματόδρομους, κλειστά πιστάκια, φλαταδούρες, όπως και οι καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του τριήμερου ταξιδιού τους των 2.000 χιλιομέτρων. Υπήρξαν περιπτώσεις κιόλας που τα adventure της παρέας κόλλησαν στα λασπωμένα μονοπάτια, όμως η TerraCorsa δεν αντιμετώπισε τέτοιο πρόβλημα χάρη στα TKC. Αν και οι adventure μοτοσυκλέτες της παρέας ήταν εφοδιασμένες με χωμάτινα ελαστικά δεν θα είχαν κολλήσει.

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες