Ducati Diavel V4 - Κέρδισε το βραβείο “Red Dot 2024: Best of the Best”
Η τέταρτη φορά που το Borgo Panigale λαμβάνει την ύψιστη μορφή αναγνώρισης, όσον αφορά την εμφάνιση
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
24/5/2024
Δύο χρόνια μετά την παρουσίασή του, το Diavel V4 λαμβάνει το βραβείο Red Dot “Best of the Best” 2024 στον τομέα του σχεδιασμού, το σπουδαιότερο για αυτή την κατηγορία, χαρίζοντας ταυτόχρονα τον τίτλο για τέταρτη φορά στο εργοστάσιο του Borgo Panigale.
Ξεκινώντας το 1955, το βραβείο Red Dot δημιουργήθηκε με σκοπό να επιβραβεύει τις πιο πρωτότυπες προτάσεις στην εμφάνιση και την καινοτομία. Μία κριτική επιτροπή ειδικών σε θέματα σχεδιασμού προϊόντων, επικοινωνίας σχεδίου και ιδεών αναλαμβάνει την απονομή των Red Dot Awards. Το 2024 ήταν η σειρά του Diavel V4 να λάβει τον σημαντικό τίτλο “Red Dot Award 2024: Best of the Best”, την ύψιστη μορφή αναγνώρισης που προορίζεται για δημιουργίες που θέτουν νέα πρότυπα στον τομέα τους.
Όπως προείπαμε, αυτή είναι η τέταρτη φορά που μία Ducati λαμβάνει το εν λόγω βραβείο. Η αρχή έγινε το 2013 με το 1199 Panigale, ακολούθησε το XDiavel το 2016, ενώ τρία χρόνια αργότερα το 2019 ήταν η σειρά του Diavel 1260. Όσον το Diavel V4, δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται στην κορυφή κάποιου διαγωνισμού για τον σχεδιασμό. Στις περγαμηνές της περιλαμβάνονται επίσης το Good Design® Award, το παλαιότερο χρονολογικά βραβείο σχεδιασμού, σε παγκόσμια κλίμακα. Δίπλα του βρίσκεται και η “Ειδική Μνεία” του German Design Award 2024, που απονέμεται από το Γερμανικό Συμβούλιο Σχεδιασμού.
Η τελετή παραλαβής των βραβείων Red Dot 2024, έχει προγραμματιστεί για τις 24 Ιουνίου, στο Θέατρο Aalto του Essen της Γερμανίας. Οι νικητές θα εκτεθούν στο μουσείο Red Dot που βρίσκεται στο Βιομηχανικό συγκρότημα Ανθρακωρυχείων του Zollverein, στην ευρύτερη περιοχή του Essen, ενώ αποτελεί και παγκόσμιο σύμβολο κληρονομιάς της UNESCO.
QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε
Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
Από τον
Παύλο Καρατζά
12/1/2026
Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.
Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση
Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.
«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...
Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…
Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…
Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…
Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…
Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…
Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»