Έχει παρουσιαστεί το Kawasaki H2R στην Ελλάδα;

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

20/4/2016

Όταν βρίσκομαι με ανθρώπους που δεν έχουν σχέση με τον χώρο της μοτοσυκλέτας, και με ρωτάνε τι δουλειά κάνω, σχεδόν ντρέπομαι να πω δημοσιογράφος. Γιατί θα αρχίσουν οι ερωτήσεις, σε ποια εφημερίδα, σε ποιο κανάλι, μαζί με την πάντα παρούσα υπόνοια πως δημοσιογράφος = διαπλοκή. Ειδικός τύπος λέω, περιοδικό ΜΟΤΟ, καμία σχέση, εμείς με μοτοσυκλέτες ασχολούμαστε. Κι είμαστε περήφανοι γι’ αυτό. Είμαστε περήφανοι εδώ στο ΜΟΤΟ γιατί στα 30 χρόνια της ιστορίας μας κάνουμε την δουλειά μας με το κεφάλι ψηλά. Και δουλειά μας είναι να ενημερώνουμε τους αναγνώστες μας αμερόληπτα και χωρίς επιρροή από τις αντιπροσωπείες, άσχετα με το αν μας βάζουν διαφήμιση ή όχι. Η κάθε αντιπροσωπεία κάνει την δουλειά της όπως νομίζει, βάζει διαφήμιση ή δεν βάζει, δίνει μοτοσυκλέτες για τεστ ή δεν δίνει. Το ΜΟΤΟ έχει αποδείξει όλα αυτά τα χρόνια πως έχει ευθύνη απέναντι στους αναγνώστες του, άσχετα με την πολιτική της κάθε αντιπροσωπείας. Και τις μοτοσυκλέτες θα βρει να παρουσιάσει και να δοκιμάσει, και τα δελτία τύπου τους θα βάλει, χωρίς ποτέ να έχει εκβιάσει καταστάσεις με απειλές του τύπου "δεν πρόκειται να δεις τις μοτοσυκλέτες σου αν δεν μας βάλεις διαφήμιση ". Έχουμε φτάσει στο σημείο να αγοράσουμε μοτοσυκλέτες για τεστ,  είναι πάγια τακτική μας να πληρώνουμε συνεργάτες μας από το εξωτερικό για να μπορούν να ενημερωθούν οι αναγνώστες μας για μοτοσυκλέτες που για οποιονδήποτε λόγο δεν μπορούσαμε να οδηγήσουμε. Φυσικά και δεν λειτουργούν όλοι με αυτόν τον τρόπο. 

 

Και φτάνω στην αφορμή γι’ αυτό το κείμενο: Στην έκθεση SMF που έγινε στην Θεσσαλονίκη, υπήρχε σε μια γωνιά ένα Kawasaki Η2R, με υπογραφή της 3P Racing, της επιχείρησης του Λευτέρη Ποιμενίδη. Το Kawasaki ανήκει σε φίλο του, κι είναι η ίδια μοτοσυκλέτα που είχαμε οδηγήσει στις Σέρρες (ΜΟΤΟ τ. 551, Track Day Dreams).

Ο διοργανωτής της έκθεσης δημοσίευσε στην ιστοσελίδα του την πληροφορία πως "Το τέρας των 300 ίππων θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά (με καθυστέρηση ενός έτους) στο κοινό". Από κει, διάφοροι άλλοι αναδημοσίευσαν την πληροφορία. Μετά από επισήμανση της αντιπροσωπείας σε έναν από αυτούς πως δεν είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται στην Ελλάδα, και την αλλαγή του κειμένου τους σε: "Το τέρας των 300 ίππων θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά από το SMF στο κοινό του" ξεκίνησε μια σειρά επιθέσεων και λασπολογίας εναντίον της αντιπροσωπείας της Kawasaki, ΤΕΟΜΟΤΟ Α.Ε., αλλά και εναντίον του υπεύθυνου Marketing και Δημοσίων Σχέσεων προσωπικά!  

 

Γιατί όμως;  Ήταν μόνο η διαφωνία για το αν η παρουσία του H2R στην έκθεση SMF ήταν η πρώτη στην Ελλάδα ή όχι; Για να τα ξεκαθαρίζουμε ένα - ένα:

Η πρώτη εμφάνιση του Kawasaki Η2R στην Ελλάδα (13/5/2015) έγινε στις εγκαταστάσεις της αντιπροσωπείας της Kawasaki στην Ελλάδα, ΤΕΟΜΟΤΟ Α.Ε. , τόσο στον εσωτερικό χώρο όσο και στον υπαίθριο, κάτι απαραίτητο για να μπορεί να πάρει μπρος η μοτοσυκλέτα. Όσοι ήταν εκεί, κατάλαβαν το γιατί, όταν άκουσαν τον απόκοσμο και εκκωφαντικό ήχο της. Προσκεκλημένοι ήταν ΟΛΟΙ, κοινό και δημοσιογράφοι, και οι περισσότεροι ήρθαν, αφού και η αντιπροσωπεία με την σειρά της είχε προσκαλέσει κάθε μέσο ξεχωριστά, με e-mail. Όλοι ήταν ενήμεροι λοιπόν. Το αν κάποιος επέλεξε να έρθει ή όχι ήταν δικό του θέμα.

 

 

Και ναι, στην παρουσίαση αυτή οι μοτοσυκλέτες είχαν πάνω τους αυτοκόλλητα του ΜΟΤΟ, αφού το ΜΟΤΟ ήταν το μόνο μέσο που είχε επιλεγεί από την TEOMOTO A.E. για μια συνεργασία όπου η παρουσίαση των μοτοσυκλετών στο κοινό και τους δημοσιογράφους ήταν μόνο το πρώτο μέρος. Κι αυτό ήταν από την αρχή ξεκάθαρο: "Το ΜΟΤΟ σας προσκαλεί" έλεγε η πρόσκληση που απεύθυνε το ΜΟΤΟ μέσω του site του και του facebook, οπότε κανείς δεν μπορεί να κάνει εκ των υστέρων τον έκπληκτο.

Μετά την πρώτη αυτή παρουσίαση στην Ελλάδα, η H2R έμεινε στα χέρια του ΜΟΤΟ: Κάναμε την δεύτερη δυναμομέτρηση H2R που έγινε παγκόσμια, την λύσαμε για να δούμε πως είναι φτιαγμένη, κλείσαμε το στρατιωτικό αεροδρόμιο στο Τατόι και την οδηγήσαμε εκεί, σε έναν ιστορικό για την μοτοσυκλέτα στην Ελλάδα χώρο. Τα άρθρα μας δημοσιεύθηκαν σε μια σειρά τευχών, αφίσα με την H2R διανεμήθηκε μέσω του ΜΟΤΟ, τα video από την ενασχόλησή μας με την H2R έχουν πάνω από 100.000 views.

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Η2 της ΤΕΟΜΟΤΟ Α.Ε. είχε κάνει και την πρώτη της εμφάνιση στην πίστα των Σερρών τότε, ένα χρόνο πριν, κατά τη διάρκεια track day, όπου και πάλι το κοινό είχε ελεύθερα την ευκαιρία να την δει από κοντά. Επιπλέον, το ΜΟΤΟ είχε οδηγήσει και την συγκεκριμένη H2R, που ανήκει σε ιδιώτη, στην πίστα των Σερρών. Οι αναγνώστες μας, οι επισκέπτες του site μας και οι φίλοι μας στο facebook τα ξέρουν όλα αυτά, και κάποια στιγμή μάλλον θα είχαν πάθει λίγο Η2R overdose, αντί να πιστεύουν πως η μοτοσυκλέτα δεν έχει ποτέ παρουσιαστεί στην Ελλάδα.

 

 

 

 

Ας σημειωθεί πως είτε πρόκειται για στατική παρουσίαση μιας μοτοσυκλέτας στην Ελλάδα, είτε για οδηγική, είτε για αποστολή στο εξωτερικό, η κάθε αντιπροσωπεία επιλέγει ποιους θα καλέσει. Πολλές φορές έχει συμβεί να μην προσκληθεί το ΜΟΤΟ, κι αυτό το αναφέρω για να μην υπάρχει κάποια εντύπωση πως το ΜΟΤΟ μονοπωλεί τις παρουσιάσεις. Η διαφορά ήθους και χαρακτήρα είναι στο μετά, στο πως θα καταφέρεις να πας στην επόμενη. Η δική μας μέθοδος πάντως, τα δικά μας επιχειρήματα, έχουν σχέση με την αξία της δουλειάς μας και μόνο. Κι αυτή ήταν που εκτίμησε η TEOMOTO A.E. για να δώσει αποκλειστικά στο ΜΟΤΟ την H2R. Και μεταξύ μας, ποιός άλλος στην Ελλάδα θα μπορούσε να τα κάνει;

 

 

 

 

 

Που οφείλεται λοιπόν η επιλεκτική μνήμη των συντακτών των δημοσιευμάτων της ιστοσελίδας του φεστιβάλ SMF και η "κριτική" για ολιγωρία και ανεπάρκεια της αντιπροσωπείας της Kawasaki; (Υπεύθυνος τύπου του SMF είναι ο Ν. Βιτσιλάκης, που είχε επιλέξει να μην καλύψει την παρουσίαση του H2R στην ΤΕΟΜΟΤΟ Α.Ε.)

Που οφείλεται η πικρία αυτού που τα αναδημοσίευσε (Β. Σαρημπαλίδης στο zougla.gr) και κλήθηκε να αποκαταστήσει την αλήθεια;

Που οφείλεται η αυτόκλητη επίθεση τρίτου προς την αντιπροσωπεία και τον υπεύθυνο δημοσίων σχέσεών της; (Δ. Διατσίδης, σε υπεράσπιση του Β. Σαρημπαλίδη, στο motograndprix.gr )  

 

Το αν οι προαναφερόμενοι συμφωνούν ή όχι με την επιλογή του ΜΟΤΟ από την TEOMOTO A.E. για την παρουσίαση και δοκιμή του Kawasaki Η2R στην Ελλάδα, είναι κάτι που δεν μας ενδιαφέρει. Είναι χαρακτηριστικό πάντως πως ένα χρόνο τώρα δεν έχουν κάνει κάποια κριτική για την δουλειά μας, οπότε μάλλον δεν είναι αυτό το θέμα τους. Γιατί όμως επιλέγουν να ισχυρίζονται πως η H2R δεν έχει παρουσιαστεί στην Ελλάδα, προσπαθώντας να μειώσουν τόσο την δουλειά του ΜΟΤΟ όσο και τις ενέργειες της αντιπροσωπείας;

 

 Έχουν τα παραπάνω σχέση με το γεγονός πως η ΤΕΟΜΟΤΟ Α.Ε. έχει αρνηθεί να συμμετάσχει στο συγκεκριμένο φεστιβάλ;  Έχουν σχέση με το γεγονός πως η ΤΕΟΜΟΤΟ Α.Ε. έχει επιλέξει να μην διαφημίζεται στα μέσα όπου εργάζονται;  

 

 

ΥΓ: Γιατί επιλέξαμε να ασχοληθούμε μ’ αυτό το θέμα; Πρώτον, γιατί θεωρούμε τουλάχιστον άδικο να μειώνεται η αξία της δουλειάς μας και του περιοδικού μας.

Δεύτερον, γιατί οι επιθέσεις σε όσους προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, δεν είναι ο τρόπος που θέλουμε να δουλεύουμε, και δεν το έχουμε κάνει ποτέ. Και κατά καιρούς, έχουμε διαφωνήσει με όλους, οπότε είχαμε πολλές ευκαιρίες αν θέλαμε.

Και τρίτον, θέλουμε να είμαστε περήφανοι για το επάγγελμά μας και το περιοδικό μας. Και είμαστε.  

 

Τέσσερα ρεκόρ ταχύτητας σημείωσε 12χρονος Άγγλος - Σπάει ρεκόρ από τα 9 του

Ο νεαρός Alfie Barraclough έσπασε τέσσερα βρετανικά ρεκόρ ταχύτητας στην άμμο
Sand Speed Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/5/2026

Ο νεαρός αναβάτης από το Bradford συνεχίζει να γράφει ιστορία, κατακτώντας τέσσερα νέα εθνικά ρεκόρ στην ουαλική παραλία Pendine, στην πρώτη του επαφή με αγώνες στην άμμο.

Σε ηλικία μόλις 12 ετών, ο Alfie Barraclough πρόσθεσε τέσσερις ακόμη τίτλους στη διαρκώς αυξανόμενη συλλογή του από ρεκόρ ταχύτητας, πραγματοποιώντας εντυπωσιακό ντεμπούτο στο Pendine της Νότιας Ουαλίας.

Το τριήμερο 2-4 Μαΐου ο νεαρός Βρετανός συμμετείχε για πρώτη φορά σε αγώνα στην παραλία των ρεκόρ και κατάφερε να σημειώσει τέσσερις νέες κορυφαίες επιδόσεις Βρετανίας στην κατηγορία Junior έως 100cc, στις αποστάσεις 500 μέτρων από στάση, ενός χιλιομέτρου, μισού και ενός τετάρτου του μιλίου.

Οι επιδόσεις του είναι εντυπωσιακές, τόσο για την ηλικία του, όσο και για κάποιον που δεν έχει οδηγήσει ποτέ ξανά σε άμμο.

500 μέτρα: 49,521 mph (79,7 km/h)

Χιλιόμετρο: 54,952 mph (88,4 km/h)

¼ μιλίου: 55,613 mph (89,5 km/h)

Μισό μίλι: 58,614 mph (94,3 km/h)

Sand Speed Record

Σύμφωνα με τον πατέρα του, Karl Barraclough, ο Alfie έγινε πλέον ο νεότερος αναβάτης που έχει καταγράψει επίσημα αναγνωρισμένο βρετανικό ρεκόρ ταχύτητας στην άμμο, έχοντας ήδη πετύχει κάτι ανάλογο στην άσφαλτο σε ηλικία μόλις εννέα ετών.

Σήμερα στα 12 του χρόνια ο Alfie έχει ήδη συγκεντρώσει 27 ρεκόρ ταχύτητας σε διαφορετικές αποστάσεις, τόσο μόνος όσο και σε sidecar μαζί με τον φίλο του Jack Taylor.

Το ίδιο dragster με το πρώτο του ρεκόρ

Για τα τελευταία επιτεύγματα του, ο έφηβος αναβάτης χρησιμοποίησε μια ειδικά κατασκευασμένη dragster μοτοσυκλέτα, εξοπλισμένη με κινητήρα 70cc από Gilera DNA.

Sand Speed Record

Ο πατέρας του εξήγησε γιατί επέλεξαν το συγκεκριμένο σύνολο: "Είναι η πρώτη dragster  μοτοσυκλέτα που κατασκευάσαμε. Με αυτή πέτυχε το πρώτο του ρεκόρ, οπότε τώρα έχει σπάσει ρεκόρ τόσο στην άσφαλτο όσο και στην άμμο με την ίδια μοτοσυκλέτα.

"Την επιλέξαμε επειδή δεν είναι υπερβολικά απότομη στην εκκίνηση. Στην άμμο δεν θέλαμε να σκάβει στο ξεκίνημα και να χάνει όλη της την ορμή."

Πρώτη φορά στην άμμο

Παρά το γεγονός ότι δεν είχε οδηγήσει ποτέ ξανά σε τέτοιες συνθήκες, ο Alfie εντυπωσίασε με την ώριμη προσέγγισή του.

Ο Karl περιέγραψε πως, "δεν εκφράζεται πολύ, αλλά παρατηρεί τα πάντα. Πριν βγει στην εκκίνηση, στεκόταν απλώς εκεί και κοιτούσε, απορροφώντας κάθε λεπτομέρεια."

Ο νεαρός είναι ήδη γνωστός στους κύκλους των βρετανικών αγώνων ταχύτητας, έχοντας μεγαλώσει ανάμεσα σε ανθρώπους που κυνηγούν τις επιδόσεις, όπως ο Guy Martin.

"Είναι πάντα ο μικρότερος όπου κι αν αγωνίζεται, αλλά η κοινότητα τον στηρίζει απίστευτα και τον καθοδηγεί."

Sand Speed Record

Επόμενος στόχος τα ρεκόρ στο Elvington

Με τα ρεκόρ του Pendine ήδη στο ενεργητικό του, ο επόμενος στόχος του Alfie είναι το Straightliners Speed Week τον Σεπτέμβριο στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Elvington.

Όπως αποκάλυψε ο πατέρας του, "μόλις κατάλαβε ότι είχε πετύχει τα ρεκόρ, άρχισε αμέσως να σκέφτεται τι μπορεί να κάνει του χρόνου. Πάντα βάζει προσωπικούς στόχους, αλλά ποτέ εξωπραγματικούς. Είναι στόχοι που ξέρει ότι μπορεί να πετύχει, γιατί καταλαβαίνει τι απαιτείται για να φτάσεις εκεί."