Eicma 2021: Το πρώτο mousse ελαστικών για street χρήση! Πότε έρχεται

Μεικτή λύση με συμπλήρωση αέρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/12/2021

Το πρώτο παγκοσμίως mousse ελαστικών για ασφάλτινη καθημερινή χρήση, παρουσίασε η RISEMOUSSE, μία μικρή εταιρεία με έδρα την Ιταλία που πρωτοπορεί όμως στην συγκεκριμένη λύση για τα ελαστικά.

Τα mousse είναι η καλύτερη συντροφιά για όλους τους αγωνιζόμενους στο χώμα και εξασφαλίζουν την λειτουργία του ελαστικού χωρίς αέρα, που σημαίνει πως οι αγωνιζόμενοι συνεχίζουν κανονικά την πορεία τους αδιαφορώντας για τρύπες και μικρό-χτυπήματα στην ζάντα που διαφορετικά θα είχαν οδηγήσει σε απώλεια αέρα ενός tubeless ελαστικού ή την καταστροφή του αεροθαλάμου (σαμπρέλα) που είναι επίσης εξαιρετική λύση στο χώμα.

Κάθε φορά που «εντουράδες» έρχονται στο Mega Test, κάνουν την ίδια ερώτηση όταν αρχίζουν να βιώνουν την διαδικασία των απανωτών αλλαγών ελαστικών ή την ανάγκη να βάλουμε ορισμένες φορές σαμπρέλες σε tubeless ελαστικά για να συνεχίσουμε μετά από κάποιο χτύπημα πέτρας. Οι μεγάλες Adventure πάσχουν στο χώμα σε αυτό το κομμάτι (και σε αυτό το κομμάτι όπως κάθε φορά επαναλαμβάνουμε) ιδιαίτερα αν χαμηλώσεις πιέσεις για να βρεις περισσότερη πρόσφυση. Η απώλεια αέρα είναι δεδομένο πως θα συμβεί σε μία παρέα δέκα μοτοσυκλετών. Κι έτσι σχεδόν σε κάθε νέο συμμετέχοντα σε Mega Test γεννάται το ερώτημα αν θα μπορούσαμε να αποφύγουμε αυτή την ταλαιπωρία χρησιμοποιώντας mousse. Η απάντηση είναι πως όχι, κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο μέχρι να βγει ένα νέο προϊόν. Και είναι ανέφικτο γιατί μετά την πρώτη μέρα, το πολύ μετά την δεύτερη ημέρα ενός Mega Test τα mousse θα είχαν γράψει τόσους πολλούς θερμικούς κύκλους που θα είχαν χάσει πλέον την συνοχή τους και θα διαλύονταν μέσα στο ελαστικό. Ακόμη και με οδήγηση σε μικρές ταχύτητες, τα mousse δεν θα επέτρεπαν την κάλυψη μεγάλων αποστάσεων και το κυριότερο δεν θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την μεικτή οδήγηση, όπου βγαίνεις από τον χωματόδρομο σε κάποιο ορεινό επαρχιακό, κάπου στην Βοσνία για παράδειγμα, και αρχίζεις να οδηγείς τέρμα γκάζι και να χαίρεσαι την ταχύτητα για πρώτη φορά μετά από πολλά χιλιόμετρα 1η-2α και λίγο 3η σε απαράδεκτα σκληρές συνθήκες χωματόδρομου.

Με τα παραπάνω μόλις περιγράψαμε και τα προβλήματα που καλείται να προσπεράσει ένα τέτοιο νέο προϊόν που μας έδειξε από κοντά η Risemousse. Η Eicma, η μεγαλύτερη έκθεση μοτοσυκλέτας παγκοσμίως, τραβά όλα τα βλέμματα και γράφουν για αυτή τόσο εκείνοι που πήγαν, όσο και εκείνοι που δεν πάτησαν το πόδι τους, αλλά θεωρούν πως μπορούν να εκφέρουν άποψη για το τι υπήρχε εκεί, μένοντας στις φωτογραφίες και τα Δ.Τ. των εταιρειών. Το νέο Risemousse είναι ένα από τα πράγματα που έπρεπε να ψάξεις και να ανακαλύψεις, χωμένο στην άκρη ενός αχανούς περιπτέρου. Πιάνοντάς το στα χέρια και σηκώνοντάς το μπορείς επίσης να αντιληφθείς κι αυτό που διατείνεται η εταιρεία, πως ο μέσος αναβάτης δεν θα καταλάβει την διαφορά από το πρόσθετο βάρος.

Με κάτω από 500 γραμμάρια το mousse έχει κιόλας αρκετό βάρος ώστε να κάνει διαφορά στο γυροσκοπικό και να νιώθεις το τιμόνι σου πιο βαρύ, όμως ταυτόχρονα τέτοιες διαφορές βάρους μπορεί κανείς να δει και από ελαστικό σε ελαστικό, κι αν δεν μιλάμε για sport χρήση, που έτσι κι αλλιώς δεν προτείνεται αυτό το προϊόν, στις υπόλοιπες συνθήκες είτε δεν θα αντιληφθείς την παρουσία του, είτε είναι κάτι που θα συνηθίσεις γρήγορα. Το αν πράγματι το συνηθίζει κανείς γρήγορα είναι ακόμη άγνωστο και μένουμε στην δική τους δήλωση, καθώς δεν τα έχει δοκιμάσει κανείς άλλος ακόμη.

Η RISEMOUSSE έφτιαξε το mousse για street χρήση έχοντας πρώτα στο μυαλό της την καθημερινή οδήγηση και μετά τις Adventure μοτοσυκλέτες. Στόχος είναι να μην μένεις ποτέ στο δρόμο από απώλεια αέρα στο ελαστικό ενώ το mousse να μπορεί να κρατήσει ακόμη και μία τριετία, δυνητικά και πενταετία, ώστε να μην χρειάζεται αντικατάσταση πριν το ελαστικό που το φιλοξενεί.

Για να ξεπεράσει τα θεμελιώδη προβλήματα της καταστροφής από την θερμοκρασία και τις φθοράς, το mousse δεν καλύπτει όλο θάλαμο του ελαστικού. Το μπλε αφρολέξ που βλέπετε στις φωτογραφίες δείχνει το στρώμα αέρα. Οπότε ο αναβάτης βάζει το mousse και ταυτόχρονα συμπληρώνει και αέρα. Υπάρχει και ειδική μελέτη για αισθητήρες πίεσης που πλέον έχουν, σχεδόν, όλες οι Adventure και αρκετά σκούτερ, οι οποίοι συνεχίζουν να δουλεύουν κανονικά. Ένας θύλακας στο mousse αφήνει χώρο για τον αισθητήρα ο οποίος στην συνέχεια αντιλαμβάνεται την πίεση με τον ίδιο τρόπο που θα έκανε και πριν, απλά η πίεση αυτή προκύπτει από μικρότερη ποσότητα, καθώς ο υπόλοιπος χώρος καταλαμβάνεται από το mousse.

Ο αέρας αυτός, εκτός από την πλήρωση του ελαστικού είναι και ο τρόπος προστασίας του mousse από την θερμοκρασία καθώς επιτυγχάνεται ομοιογένεια και διαχέεται η πρόσθετη θερμότητα στην επιφάνεια του ελαστικού. Είναι επίσης ο μόνος τρόπος για να λειτουργήσουν σωστά τα ασφάλτινα ελαστικά, που χρειάζονται τον αέρα για να ρυθμίσουν την θερμοκρασία λειτουργίας τους. Τόσο για να ζεσταθούν γρήγορα, όσο και για να αποβάλλουν πρόσθετη θερμότητα και να μην χάσουν τις ιδιότητες τους ή αρχίσουν να παρουσιάζουν μεγαλύτερη φθορά. Η RISEMOUSSE έχει περάσει μεγάλο διάστημα δοκιμών και πήρε και πιστοποίηση TUV για να βεβαιωθεί πως όλα τα ελαστικά θα δουλεύουν σωστά με την ποσότητα αέρα, και φυσικά αυτός είναι και ένας από τους λόγους που δεν προτείνεται η αγωνιστική χρήση, ακόμη και ερασιτεχνικά, πέρα φυσικά από την αύξηση βάρους που είναι ο βασικότερος αποτρεπτικός παράγοντας. Για όλες τις άλλες περιπτώσεις όμως το νέο mousse υπόσχεται πως σε περίπτωση που το ελαστικό χάσει αέρα, εσύ θα μπορείς να συνεχίσεις μέχρι το επόμενο βουλκανιζατέρ χωρίς καν να χρειαστεί να σταματήσεις, πέρα από το να κάψεις ταχύτητα. Η απώλεια αέρα στα ελαστικά γίνεται γρήγορα και παρόλο που έχεις χρόνο ακόμη και σε μεγάλες ταχύτητες να σταματήσεις δεξιά, δεν είναι πάντα και το πιο ασφαλές σενάριο, σε αντίθεση με το mousse που θα χάσει μόνο το λεπτό στρώμα αέρα και το ελαστικό θα συνεχίσει να διατηρεί την μορφή του. Αναλόγως της μοτοσυκλέτας και των διαστάσεων, το mousse χωρίς αέρα προσομοιάζει περίπου 1,5bar πίεσης που είναι αρκετό για να κινείσαι με χαμηλές ταχύτητες ή να μην ξεπερνάς τα 80χαω, όπως λέει η RISEMOUSSE για να φτάσεις είτε στον προορισμό σου, είτε σε σημείο που θα μπορείς να το επισκευάσεις.

Στην ερώτησή μας για εκτός δρόμου χρήση, η απάντηση είναι πως δεν μπορούν να προβλέψουν την συμπεριφορά σε μία δοκιμασία όπως του Mega Test, καθώς ξεφεύγει από τον μέσο όρο, αλλά η διέλευση από χωματόδρομο δεν θα ήταν πρόβλημα και μας προσκάλεσαν να τα δοκιμάσουμε. Ο χρόνος θα δείξει αν το επόμενο Mega Test του περιοδικού θα είναι η πρώτη τους παγκοσμίως σκληρή δοκιμή, καθώς η RISEMOUSSE δεν αναμένει να το βγάλει στην παραγωγή μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2022.

Η βασική διαφορά του νέου mousse με όλα όσα ξέρουμε από αυτά που χρησιμοποιούνται στο χώμα, είναι η μετέπειτα επεξεργασία με εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες ώστε ο αφρός να αποκτήσει μόνιμη «μνήμη». Έτσι κι αλλιώς αυτός είναι ο τρόπος κατασκευής, όμως για πρώτη φορά η αλλαγή του υλικού συνδυάστηκε με τόσο χαμηλές θερμοκρασίες ψύξης, ισχυροποιώντας τους δεσμούς σε μοριακό επίπεδο. Μία άλλη διαφορά είναι οι μεγάλες εγκάρσιες αυλακώσεις που επίσης επιτρέπουν την καλύτερη κίνηση του αέρα, μέσα στον αεροθάλαμο. Πρόκειται για μία λύση που αν αποδειχτούν στην πράξη όλα όσα λέει, θα δώσει την ευκαιρία σε όποιον το επιλέξει να έχει μικρότερο ρίσκο από απώλεια πίεσης με μικρές παραχωρήσεις.

Ιαπωνία: Θρυλικές αγωνιστικές GP των Honda & Yamaha συναντιούνται ξανά στο μουσείο της πρώτης

Μια έκθεση στο Honda Collection Hall συγκεντρώνει αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που έγραψαν την ιστορία της ιαπωνικής αντιπαλότητας
Honda Yamaha
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/8/2026

Η έκθεση "Two Passions, One Dream: Honda and Yamaha's Challenges in WGP" φιλοξενείται στο Honda Collection Hall του Motegi έως τις 18 Οκτωβρίου, φέρνοντας στον ίδιο χώρο μερικές από τις σημαντικότερες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες των Honda και Yamaha.

Honda και Yamaha αποτελούν εδώ και περισσότερες από επτά δεκαετίες δύο από τους μεγαλύτερους ανταγωνιστές της ιαπωνικής μοτοσυκλέτας. Η νέα έκθεση στο Honda Collection Hall παρουσιάζει την ιστορία αυτής της αντιπαλότητας μέσα από αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, τον πρόδρομο των σημερινών MotoGP.

Η έκθεση ξεκίνησε στις 18 Ιουλίου και θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 18 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που συνδέονται με το Ιαπωνικό Grand Prix του MotoGP, το οποίο θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο στο Mobility Resort Motegi.

Η εντυπωσιακή αρχή της Yamaha

Η ιστορία της Yamaha Motor ξεκίνησε το 1955, όταν η Nippon Gakki, πρόγονος της σημερινής Yamaha Motor, παρουσίασε την πρώτη της μοτοσυκλέτα, την YA1 των 125 cc. Η Yamaha Motor ιδρύθηκε επίσημα την 1η Ιουλίου του ίδιου έτους.

Honda and Yamaha
Η Yamaha YA-1 (1955) στην αγωνιστική έκδοση Asama Highlands Race, η οποία θριάμβευσε στην κατηγορία Ultra Light των 125 κυβικών εκατοστών

Μόλις δέκα ημέρες αργότερα, η νέα εταιρεία συμμετείχε στον τρίτο αγώνα ανάβασης του Mount Fuji. Η Yamaha είχε ήδη αποφασίσει ότι οι αγώνες αποτελούσαν τον καλύτερο τρόπο για να αποδείξει την τεχνολογική αξία των μοτοσυκλετών της.

Η YA1 κέρδισε την κατηγορία των 125 cc, με έξι μοτοσυκλέτες της να τερματίζουν στις πρώτες εννέα θέσεις.

Τον Νοέμβριο του 1955, στον πρώτο αγώνα Asama Highland Race, η Yamaha έκανε ακόμη πιο εντυπωσιακή εμφάνιση. Οι YA1 κατέλαβαν τις τέσσερις πρώτες θέσεις στην κατηγορία Ultra Light των 125 cc, αφήνοντας πίσω τις Honda Benly.

Η ήττα ήταν τόσο έντονη ώστε ο Soichiro Honda αναγνώρισε ανοιχτά την αποτυχία της εταιρείας, χαρακτηρίζοντας το αποτέλεσμα συντριπτικό και τονίζοντας την ανάγκη για βαθύτερη αξιολόγηση.

Έτσι ξεκίνησε ουσιαστικά η αντιπαλότητα Honda και Yamaha, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η Honda και η παγκόσμια κυριαρχία

Η Honda έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας το 1959, συμμετέχοντας στο Isle of Man TT με μοτοσυκλέτα 125 cc.

Το 1960 η Honda συμμετείχε σε δύο κατηγορίες, 125 και 250 cc, ενώ το 1961 ήρθε η πρώτη μεγάλη επιτυχία. Η εταιρεία κατέκτησε τόσο το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών όσο και το Πρωτάθλημα Αναβατών στις δύο κατηγορίες.

Honda and Yamaha
RC143 (125cc) του 1961 και ένα πάνελ που παρουσιάζει το ταξίδι προς την πρώτη κατάκτηση του κόσμου

Η εξέλιξη ήταν ταχύτατη. Το 1966 η Honda πέτυχε ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα στην ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας, κατακτώντας το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών και στις πέντε κατηγορίες του WGP, από τα 50 έως τα 500 cc.

Η ειδική έκθεση στο Motegi είναι αφιερωμένη και στην επέτειο των 60 ετών από αυτό το πρωτοφανές επίτευγμα.

Οι θρυλικές Honda της έκθεσης

Στο Honda Collection Hall παρουσιάζονται μεταξύ άλλων:

Honda RC143 (1961) – 125 cc

Honda RC149 (1966) – 125 cc

Honda RC166 (1966) – 250 cc

Honda RC116 (1966) – 50 cc

Honda RC174 (1967) – 350 cc

Honda RC181 (1967) – 500 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1966 RC166 (250cc), τετράχρονη εξακύλινδρη με 2 επικεφαλής εκκεντροφόρους και 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και ο εξοπλισμός του Mike Hailwood, ο οποίος παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο κοινό στο πλαίσιο της συγκεκριμένης έκθεσης.

Honda and Yamaha

Και οι Yamaha που αντιμετώπισαν τη Honda

Η Yamaha εκπροσωπείται επίσης με σημαντικές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της εποχής, μεταξύ των οποίων οι:

Yamaha RD56 (1965) – 250 cc

Yamaha RA97 (1966) – 125 cc

Yamaha RA31A (1968) – 125 cc

Yamaha RD05A (1968) – 250 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1965 RD56 (250cc), αερόψυκτη, δίχρονη, δικύλινδρη. Μια θρυλική μηχανή που κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών & Αναβατών για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μετά το 1964.

Η συνύπαρξη αυτών των μοτοσυκλετών στον ίδιο χώρο επιτρέπει μια άμεση σύγκριση της τεχνολογικής προσέγγισης των δύο κατασκευαστών σε μία από τις πιο ανταγωνιστικές περιόδους του WGP.

Η έκθεση δεν περιορίζεται στις επιτυχίες. Παρουσιάζει επίσης την πορεία που οδήγησε στην απόφαση των Ιαπώνων κατασκευαστών να αποχωρήσουν από τις εργοστασιακές συμμετοχές στο WGP, σηματοδοτώντας το τέλος μιας σημαντικής εποχής.

Από την πρώτη νίκη της Yamaha με την YA1 το 1955 μέχρι την κυριαρχία της Honda το 1966 και τη μεταγενέστερη εξέλιξη των δύο εταιρειών, η έκθεση στο Motegi παρουσιάζει μέσα από τις ίδιες τις μοτοσυκλέτες την ιστορία μιας αντιπαλότητας που διαρκεί περισσότερα από 70 χρόνια.