Μια εκπληκτική ιδέα για όσους θέλουν μια μοτοσυκλέτα για να την χαζεύουν και μόνο, χωρίς να ξοδέψουν τίποτα, πέρα από πολύ χρόνο, για να την αποκτήσουν.
Είναι επίσης το επόμενο στάδιο για τους φανατικούς που μαζεύουν μοντελάκια μοτοσυκλετών, μόνο που αντί για βιτρίνα στο σαλόνι, θα χρειαστούν ένα ολόκληρο γκαράζ για να τις τοποθετήσουν.
Η δημιουργία του συγκεκριμένου μοντέλου πάντως ξεκίνησε ως υποκατάστατο, όταν ο κ.Brand ανακάλυψε ότι θα γίνει σύντομα πατέρας. Αυτό τον οδήγησε στην άμεση απόφαση ότι επιβάλλεται να αναβάλει την εκταμίευση του ποσού που σκόπευε να δαπανήσει για την αγορά μιας Honda CB500 και να αφήσει τα όνειρα για βόλτες. Δεν είναι απαραίτητο ότι χρειάζεται να σταματήσεις να οδηγείς μοτοσυκλέτα, αν αποκτήσεις παιδιά, αλλά ο κ.Brand έτσι το είδε, και τέλος πάντων αυτός ξέρει καλύτερα τις λεπτομέρειες του οικογενειακού του προγραμματισμού. Υπέθεσε ότι αν είχε αγοράσει νωρίτερα το CB, απλά θα καθόταν και θα το κοίταγε, πράγμα που του άρεσε σαν ιδέα. Του άρεσε τόσο, που συνειδητοποίησε ότι θα ήταν ικανοποιημένος ακόμα και αν τελικά δεν το οδηγούσε και απλά το είχε και το κοίταγε. Εκείνη τη στιγμή ανακάλυψε ότι αυτό μπορούσε να γίνει εύκολα, δηλαδή ανέξοδα, απλά δαπανώντας άπειρο χρόνο.
Κάθε κομμάτι του πλαστικού CB πήρε από 4 έως 24 ώρες για να φτιαχτεί, ενώ όλα τα κομμάτια είναι ιδιαίτερα λεπτά και για αυτό το φως τα διαπερνά. Το μικρό πάχος, σημαίνει και μικρότερα έξοδα, καθώς έχει χρησιμοποιηθεί λιγότερο πλαστικό. Συνολικά σχεδόν 18 κιλά πλαστικού έχουν ξοδευτεί, αν και το μοντέλο από μόνο του ζυγίζει λιγότερο, αφού αρκετά κομμάτια έγιναν ξανά και ξανά, ενώ κάθε προϊόν 3D εκτύπωσης απαιτεί και τρίψιμο για να εξομαλυνθεί η επιφάνειά του.
Το δύσκολο σ’ ένα τέτοιο εγχείρημα δεν είναι φυσικά η εκτύπωση ή η συγκόλληση, αλλά η σχεδίαση κάθε κομματιού. Αν μάλιστα θέλει κάποιος να κάνει ακριβή αναπαραγωγή, τότε θα πρέπει να έχει το αυθεντικό κομμάτι στη διάθεσή του. Το θέμα αυτό για τον κ.Brand λύθηκε καθώς ο 3D εκτυπωτής που χρησιμοποίησε είναι προϊόν μιας online κοινότητας στην οποία υπάρχουν χιλιάδες σχέδια. Σχεδόν κάθε κομμάτι του CB, ήταν ήδη σχεδιασμένο για αυτόν από άλλους χρήστες. Απλά έπρεπε να το προσαρμόσει σε μεγαλύτερη κλίμακα. Η online αυτή κοινότητα είναι επίσης ο βασικός λόγος που η ιστορία του πήρε δημοσιότητα, καθώς επέλεξαν το εγχείρημά του για να το προωθήσουν μέσω video και φωτογραφιών, πράγμα που τον ανέδειξε αρκετά γρήγορα.
Η ιστορία αυτή μας δείχνει επίσης και μια πιθανή εξέλιξη στο σύντομο μέλλον. Κάτι που γίνεται ήδη από μοτοσυκλετιστές σε διάφορα μέση του κόσμου και ίσως να γίνει η επόμενη μεγάλη μόδα του customizing. Όποτε θα θέλεις ένα πλαστικό κομμάτι του φαίρινγκ της μοτοσυκλέτας σου, θα μπορείς να το φτιάξεις μόνος σου σε κάποιο 3D εκτυπωτή! Πιθανότητα να έχεις ήδη τα σχέδια έτοιμα, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση, και φυσικά θα τα σχεδιάσεις με το κατάλληλο πάχος, για μεγαλύτερη αντοχή, αφού το μέγιστο βάρος που αντέχει αυτό το πλαστικό CB500, είναι αυτό της… σκόνης. Θα αργήσει λίγο η τεχνολογία να φτάσει σε πλαστικά της ίδιας αντοχής με αυτά που φτιάχνουν τα εργοστάσια ή ακόμα καλύτερα στην 3D εκτύπωση μεταλλικών κομματιών, κάτι που ήδη δοκιμάζεται, αλλά μέχρι τότε θα μπορεί τουλάχιστον ο καθένας να αλλάζει εμφάνιση στη μοτοσυκλέτα του, απλά ξοδεύοντας χρόνο στον υπολογιστή του. Πέρα από τις δυνατότητες λοιπόν στο modeling μεγάλης κλίμακας, ανοίγονται και οι ορίζοντες του customizing… Αντί για γκαράζ με λαδιές στο πάτωμα, μπορείς απλά να χρησιμοποιήσεις τον υπολογιστή σου και το πεζοδρόμιο!
