Επιτυχημένες οι πρώτες δοκιμές του Guy Martin για τα 640km/h!

Η πορεία προς το παγκόσμιο ρεκόρ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/9/2021

Η πρώτη δοκιμή του 1.200 ίππων streamliner στο αεροδρόμιο North Weald ήταν πετυχημένη για τον Guy Martin που έχει βάλει στόχο το ρεκόρ των 400mph περίπου 640km/h και θα το επιχειρήσει τον ερχόμενο Ιούλιο στα πεδία άλατος της Βολιβίας, που μέχρι πρόσφατα ήταν μία τεράστια λίμνη την ξηρασία της οποίας θρηνούν κυριολεκτικά οι ντόπιοι.

Υπάρχουν πολλά ρεκόρ υψηλότερης ταχύτητας με μοτοσυκλέτα για διάφορες κατηγορίες αλλά εδώ μιλάμε για την κατηγορία streamliner, ειδικές αεροδυναμικές κατασκευές που η μόνη ομοιότητα που έχουν με την μοτοσυκλέτα είναι πως στηρίζονται σε δύο τροχούς, και μάλιστα από μία ταχύτητα και πάνω γιατί στις χαμηλές ταχύτητες χρειάζονται βοηθητικούς τροχούς. Μία λεπτομέρεια: Τώρα o Martin χρησιμοποιεί βοηθητικούς τροχούς για καρτ αλλά στην έρημο και στην σκληρή λευκή επιφάνεια από αλάτι θα χρησιμοποιηθούν πέδιλα που θα σηκωθούν μετά από μία ταχύτητα.

Κομμάτι της πρώτης αυτής δοκιμής ήταν να δει ποια είναι αυτή την ταχύτητα και πόσο καλά ισορροπεί η streamliner ώστε να προχωρήσουν τώρα σε δομικές αλλαγές, αν χρειάζονται. Προς το παρόν μετά τα περίπου 50km/h μπορεί να ισορροπήσει στους δύο τροχούς που ήταν και το ζητούμενο για τον Guy Martin και κάποιους μία από τους πιο έμπειρους που υπάρχουν στην Αγγλία για την κατασκευή αυτή κι έχουν ενωθεί σε ομάδα για να τα καταφέρουν.

Το ρεκόρ αυτή την στιγμή το κατέχει η streamliner Ack Attack με οδηγό τον Rocky Robinson και ιδιοκτήτη τον Mike Akatiff που έχει την Ack Technologies. Η Ack Attack είχε ένα παραπάνω κοινό με μοτοσυκλέτα, συγκριτικά με την streamliner του Guy Martin γιατί εκείνη χρησιμοποιούσε δύο κινητήρες Hayabusa με turbo αποδίδοντας περισσότερους από 1.000 ίππους! Το νέο ρεκόρ των 376.363mph (περίπου 605km/h) το κέρδισε η Ack Attack το 2010 έχοντας καταρρίψει το ρεκόρ κι άλλες φορές τα προηγούμενα χρόνια και μετά από δοκιμές που καταλήγουν σε βάθος δεκαετίας πριν από όλα αυτά! Από τότε κανείς δεν έχει καταφέρει να περάσει τα 400mph σε δύο τροχούς.

Σε αντίθεση με την Ack Attack, ο Martin θα χρησιμοποιήσει κάτι τελείως Εγγλέζικο, ένα κινητήρα ελικοπτέρου της Rolls-Royce που αποδίδει περίπου όσο οι δύο τουρμπισμένοι κινητήρες Hayabusa, φτάνοντας τους 1.200 ίππους.

Την επίβλεψη όλου του έργου έχει αναλάβει ο Toleman που ήταν ιδιοκτήτης ομάδας στο BSB και την κατασκευή επιβλέπει ο Alex Macfadzean που έχει μεγάλη εμπειρία σε ειδικές κατασκευές καθώς αγωνιζόταν με sidecar. Φυσικά η τεχνογνωσία και όλοι η μηχανολογική έρευνα για την κατασκευή έχει την υπογραφή της HORIBA MIRA και πριν από αυτή την πρώτη δοκιμή έγινε έλεγχος σε δυναμόμετρο για να δουν πως αντέχει την καταπόνηση και πως όλα δουλεύουν σωστά.

Ο Alex Macfadzean έχει ήδη διοργανώσει μία δημοπρασία τον ερχόμενο Μάιο πουλώντας την συλλογή του με BMW 1968 R69S, 1967 R50/2, 1970 R60/5, 1961 R50S και 1964 R27 για να χρηματοδοτήσει το εγχείρημα. Προς το παρόν η μοτοσυκλέτα με τον κινητήρα jet έχει το όνομα 52 Express και ο ρόλος του Martin είναι να την οδηγήσει σε λίγο καιρό στο ίδιο αεροδρόμιο μέχρι τα 200mph, περίπου 320km/h και η ομάδα ελπίζει να οριστικοποιήσουν και την συμμετοχή του ως οδηγό για το ρεκόρ, κάτι που θεωρείται σίγουρο αλλά δεν έχει πλήρως οριστικοποιηθεί. Κομμάτι που περιπλέκει λίγο την συμφωνία είναι η προσπάθεια να φέρουν ένα τηλεοπτικό κανάλι να καλύψει όλη την προετοιμασία μέχρι το εγχείρημα και να γίνει χορηγός αναλαμβάνοντας κομμάτι του υψηλού κόστους.

Αν ο Martin καταφέρει να καταρρίψει το ρεκόρ στην Βολιβία, θα έχει επιδείξει πολύ πιο γρήγορη πρόοδο από την Ack Attack στην έρημο της Boneville αλλά ταυτόχρονα κι αυτό το ρεκόρ έχει δείξει μεγάλη αντοχή στον χρόνο, ξεπερνώντας την δεκαετία!

Second Ride: Η γερμανική εταιρεία που δίνει μια δεύτερη, ηλεκτρική ζωή σε παλιές μοτοσυκλέτες

Μια διαφορετική προσέγγιση στην ηλεκτρική τεχνολογία των δικύκλων υπόσχεται να δώσει λύσεις
second ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/3/2026

Με open-source φιλοσοφία, επισκευάσιμες μπαταρίες και έμφαση στην κοινότητα, η Second Ride επιχειρεί να φέρει τα ηλεκτρικά πιο κοντά στους αναβάτες.

Η μετάβαση στα ηλεκτρικά δίκυκλα δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν οι κατασκευαστές. Κόστος, αυτονομία, διάρκεια ζωής μπαταριών και ίσως πιο σημαντικό, η έλλειψη δυνατότητας επισκευής αποτελούν βασικά εμπόδια. H γερμανική εταιρεία Second Ride δείχνει να κατανοεί βαθιά αυτά τα προβλήματα και ευελπιστεί να τα αντιμετωπίσει στη ρίζα τους.

Αντί να δημιουργεί απλώς kit μετατροπής για εξηλεκτρισμό παλαιότερων μοτοσυκλετών, η Second Ride επαναπροσδιορίζει συνολικά το πώς θα μπορούσε να είναι η ιδιοκτησία ενός ηλεκτρικού δικύκλου, ειδικά για όσους αγαπούν τις κλασικές μοτοσυκλέτες και το μαστόρεμα.

second ride

O εξηλεκτρισμός των κλασικών… σε άλλο σκεπτικό

Η ιδέα της μετατροπής μιας κλασικής μοτοσυκλέτας σε ηλεκτρική δεν είναι καινούργια. Σίγουρα μεγάλο κομμάτι της γοητείας της “κλασσικής μοτοσυκλέτας” χάνεται, χωρίς την οσμή, τον θόρυβο και τη δόνηση της “καρδιάς” της, αλλά για πολλούς αποτελεί έναν τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά αγαπημένα μοντέλα, ειδικά όταν η εύρεση ή πόσο μάλλον η δημιουργία ανταλλακτικών γίνεται δύσκολη ή ακριβή. Παράλληλα, τα ηλεκτρικά σύνολα ισχύος προσφέρουν άμεση ροπή και πιο φιλική λειτουργία.

Ωστόσο, το κόστος μετατροπής παραμένει υψηλό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη διάρκεια ζωής και τη συντήρηση των μπαταριών. Εδώ ακριβώς έρχεται η προσέγγιση της Second Ride να διαφοροποιηθεί.

Μπαταρίες που… επισκευάζονται

Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της φιλοσοφίας της εταιρείας αφορά τον σχεδιασμό των μπαταριών. Σήμερα, τα περισσότερα battery packs αποτελούνται από κυψέλες συγκολλημένες μεταξύ τους, κάτι που δυσκολεύει, έως καθιστά αδύνατη, την επισκευή.

Second Ride

Η Second Ride προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική: κυψέλες που τοποθετούνται με σύστημα πίεσης, αντίστοιχο με αυτό που γνωρίζουμε από απλές μπαταρίες καθημερινών συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, ο χρήστης θα μπορεί να εντοπίζει τις φθαρμένες κυψέλες και να τις αντικαθιστά εύκολα, χωρίς να αλλάζει ολόκληρο το πακέτο.

Second Ride

Τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μειώνεται σημαντικά το κόστος συντήρησης, περιορίζονται τα απόβλητα και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του οχήματος. Ταυτόχρονα ενισχύεται η εμπιστοσύνη των χρηστών προς την ηλεκτρική τεχνολογία, που μέχρι σήμερα συχνά θεωρείται εξειδικευμένη και μη επισκευάσιμη.

Open-source και δικαίωμα στην επισκευή

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η απόφαση της Second Ride να υιοθετήσει μια open-source φιλοσοφία. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να πουλά τα kit και τις υπηρεσίες της, δεν επιδιώκει να κλειδώσει τη λογική της.

Αντίθετα, ενθαρρύνει τρίτους να αναπτύσσουν εξαρτήματα, βελτιώσεις και εφαρμογές πάνω στις δικές της πλατφόρμες. Με άλλα λόγια, δεν κρατά την τεχνολογία αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά επιδιώκει τη διάχυση γνώσης και την εξέλιξη μέσα από την κοινότητα.

Second Ride

Η λογική αυτή συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δικαίωμα στην επισκευή, ένα κίνημα που κερδίζει συνεχώς έδαφος, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλά σύγχρονα οχήματα και ιδιαίτερα τα ηλεκτρικά είναι δύσκολα έως αδύνατο να επισκευαστούν εκτός εξουσιοδοτημένων δικτύων.

Second Ride

Η Second Ride δεν σταματά στις μπαταρίες και τα kit. Σχεδιάζει επίσης μια ανοιχτή βάση δεδομένων για οχήματα και μετατροπές. Εκεί, οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες, εμπειρίες και τεχνικές λύσεις.

Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο όχι μόνο για την ίδια την εταιρεία, αλλά και για ανεξάρτητους μηχανικούς, κατασκευαστές και ερασιτέχνες που θέλουν να πειραματιστούν με ηλεκτρικές μετατροπές.

Second Ride

Περισσότερο από τεχνολογία

Πέρα από την τεχνική πλευρά, η προσέγγιση της Second Ride αγγίζει και κάτι βαθύτερο τη σχέση του αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του. Σε μια εποχή όπου πολλά οχήματα μετατρέπονται σε “μαύρα κουτιά”, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης, η επιστροφή στη λογική του φτιάχνω και καταλαβαίνω έχει ιδιαίτερη σημασία.

Second Ride

Για πολλούς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα πεδίο έκφρασης, μάθησης και δημιουργίας. Το εάν η εταιρεία κατορθώσει να κερδίσει μια ίσως πιο σκληροπυρηνική ομάδα αναβατών και να την γεφυρώσει με την ηλεκτρική τεχνολογία μένει να φανεί, παρότι μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Η δυνατότητα να ασχοληθείς ο ίδιος με τη συντήρηση ή την εξέλιξη του δικύκλου σου πάντως ενισχύει τη σύνδεση.

Second Ride

Η Second Ride φαίνεται να το καταλαβαίνει και να ποντάρει σε αυτό. Και ίσως τελικά, πέρα από την ίδια την ηλεκτροκίνηση, αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που αξίζει να την παρακολουθούμε.