Επιτυχημένες οι πρώτες δοκιμές του Guy Martin για τα 640km/h!

Η πορεία προς το παγκόσμιο ρεκόρ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/9/2021

Η πρώτη δοκιμή του 1.200 ίππων streamliner στο αεροδρόμιο North Weald ήταν πετυχημένη για τον Guy Martin που έχει βάλει στόχο το ρεκόρ των 400mph περίπου 640km/h και θα το επιχειρήσει τον ερχόμενο Ιούλιο στα πεδία άλατος της Βολιβίας, που μέχρι πρόσφατα ήταν μία τεράστια λίμνη την ξηρασία της οποίας θρηνούν κυριολεκτικά οι ντόπιοι.

Υπάρχουν πολλά ρεκόρ υψηλότερης ταχύτητας με μοτοσυκλέτα για διάφορες κατηγορίες αλλά εδώ μιλάμε για την κατηγορία streamliner, ειδικές αεροδυναμικές κατασκευές που η μόνη ομοιότητα που έχουν με την μοτοσυκλέτα είναι πως στηρίζονται σε δύο τροχούς, και μάλιστα από μία ταχύτητα και πάνω γιατί στις χαμηλές ταχύτητες χρειάζονται βοηθητικούς τροχούς. Μία λεπτομέρεια: Τώρα o Martin χρησιμοποιεί βοηθητικούς τροχούς για καρτ αλλά στην έρημο και στην σκληρή λευκή επιφάνεια από αλάτι θα χρησιμοποιηθούν πέδιλα που θα σηκωθούν μετά από μία ταχύτητα.

Κομμάτι της πρώτης αυτής δοκιμής ήταν να δει ποια είναι αυτή την ταχύτητα και πόσο καλά ισορροπεί η streamliner ώστε να προχωρήσουν τώρα σε δομικές αλλαγές, αν χρειάζονται. Προς το παρόν μετά τα περίπου 50km/h μπορεί να ισορροπήσει στους δύο τροχούς που ήταν και το ζητούμενο για τον Guy Martin και κάποιους μία από τους πιο έμπειρους που υπάρχουν στην Αγγλία για την κατασκευή αυτή κι έχουν ενωθεί σε ομάδα για να τα καταφέρουν.

Το ρεκόρ αυτή την στιγμή το κατέχει η streamliner Ack Attack με οδηγό τον Rocky Robinson και ιδιοκτήτη τον Mike Akatiff που έχει την Ack Technologies. Η Ack Attack είχε ένα παραπάνω κοινό με μοτοσυκλέτα, συγκριτικά με την streamliner του Guy Martin γιατί εκείνη χρησιμοποιούσε δύο κινητήρες Hayabusa με turbo αποδίδοντας περισσότερους από 1.000 ίππους! Το νέο ρεκόρ των 376.363mph (περίπου 605km/h) το κέρδισε η Ack Attack το 2010 έχοντας καταρρίψει το ρεκόρ κι άλλες φορές τα προηγούμενα χρόνια και μετά από δοκιμές που καταλήγουν σε βάθος δεκαετίας πριν από όλα αυτά! Από τότε κανείς δεν έχει καταφέρει να περάσει τα 400mph σε δύο τροχούς.

Σε αντίθεση με την Ack Attack, ο Martin θα χρησιμοποιήσει κάτι τελείως Εγγλέζικο, ένα κινητήρα ελικοπτέρου της Rolls-Royce που αποδίδει περίπου όσο οι δύο τουρμπισμένοι κινητήρες Hayabusa, φτάνοντας τους 1.200 ίππους.

Την επίβλεψη όλου του έργου έχει αναλάβει ο Toleman που ήταν ιδιοκτήτης ομάδας στο BSB και την κατασκευή επιβλέπει ο Alex Macfadzean που έχει μεγάλη εμπειρία σε ειδικές κατασκευές καθώς αγωνιζόταν με sidecar. Φυσικά η τεχνογνωσία και όλοι η μηχανολογική έρευνα για την κατασκευή έχει την υπογραφή της HORIBA MIRA και πριν από αυτή την πρώτη δοκιμή έγινε έλεγχος σε δυναμόμετρο για να δουν πως αντέχει την καταπόνηση και πως όλα δουλεύουν σωστά.

Ο Alex Macfadzean έχει ήδη διοργανώσει μία δημοπρασία τον ερχόμενο Μάιο πουλώντας την συλλογή του με BMW 1968 R69S, 1967 R50/2, 1970 R60/5, 1961 R50S και 1964 R27 για να χρηματοδοτήσει το εγχείρημα. Προς το παρόν η μοτοσυκλέτα με τον κινητήρα jet έχει το όνομα 52 Express και ο ρόλος του Martin είναι να την οδηγήσει σε λίγο καιρό στο ίδιο αεροδρόμιο μέχρι τα 200mph, περίπου 320km/h και η ομάδα ελπίζει να οριστικοποιήσουν και την συμμετοχή του ως οδηγό για το ρεκόρ, κάτι που θεωρείται σίγουρο αλλά δεν έχει πλήρως οριστικοποιηθεί. Κομμάτι που περιπλέκει λίγο την συμφωνία είναι η προσπάθεια να φέρουν ένα τηλεοπτικό κανάλι να καλύψει όλη την προετοιμασία μέχρι το εγχείρημα και να γίνει χορηγός αναλαμβάνοντας κομμάτι του υψηλού κόστους.

Αν ο Martin καταφέρει να καταρρίψει το ρεκόρ στην Βολιβία, θα έχει επιδείξει πολύ πιο γρήγορη πρόοδο από την Ack Attack στην έρημο της Boneville αλλά ταυτόχρονα κι αυτό το ρεκόρ έχει δείξει μεγάλη αντοχή στον χρόνο, ξεπερνώντας την δεκαετία!

Η FIM ρίχνει στον κατασκευαστή την ευθύνη που ο Bulega δανείστηκε αγωνιστικό κράνος

Η FIM ρίχνει την ευθύνη σε κατασκευαστές που άργησαν να προβούν στη σχετική διαδικασία για τα αγωνιστικά κράνη
FIM racing homologation label
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/2/2026

Ο εναρμονισμός με τις νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 δεν εξελίχθηκε εντελώς ομαλά και το γεγονός απέκτησε δημοσιότητα κατά τον πρώτο αγώνα του Motul WSBK 2026 στο Phillip Island, όπου ο Nicolo Bulega αγωνίστηκε με δανεικό κράνος και όχι με το επίσημο ΚΥΤ που θα φορά την υπόλοιπη χρονιά.

Όπως προέκυψε, το πρόβλημα εντοπίζεται στη διαδικασία πιστοποίησης των κρανών κατά τις νέες προδιαγραφές FRHPhe-02, καθώς υπάρχει μόνο ένα εργαστήριο στον κόσμο - στην Ισπανία συγκεκριμένα - εξουσιοδοτημένο να διεξάγει τα κατάλληλα τεστ και να δώσει την ομολογκασιόν. Η FIM, με τη σειρά της, βλέποντας τα σχετικά δημοσιεύματα ανά τον κόσμο προβαίνει τώρα σε επίσημη ανακοίνωση προκειμένου να διαλευκάνει το τοπίο.

Ξεκινώντας, η διεθνής Ομοσπονδία υπερασπίζεται το γεγονός ότι υπάρχει μόνο ένα εγκεκριμένο εργαστήριο για τη δουλειά αυτή, καθώς θεωρεί πως είναι ο μοναδικός τρόπος να εγγυηθεί την απόλυτη αξιοπιστία της διαδικασίας.

Στη συνέχεια υπενθυμίζει πως οι νέες προδιαγραφές δεν είναι και τόσο “νέες” για τους κατασκευαστές, καθώς έχουν θεσπιστεί από το 2022 και όλοι οι κατασκευαστές κρανών είχαν συμφωνήσει πως το 2026 θα είναι ο χρόνος εφαρμογής τους.

Ως παράδειγμα η FIM αναφέρει τις Arai, LS2 και 6D που είχαν σπεύσει να αποκτήσουν τη νέα ομολογκασιόν πολύ έγκαιρα, το 2022, 2023 και 2024 αντιστοίχως.

Συνεχίζει εξηγώντας πως οι περισσότεροι κατασκευαστές κατέθεσαν τα κράνη τους για πιστοποίηση τον Σεπτέμβριο του 2025, αλλά κάποιοι εξ αυτών ζήτησαν να γίνουν πρώτα ιδιωτικά τεστ πριν το επίσημο. Ο λόγος, όπως αποδείχθηκε, ήταν πως κάποιοι επιχείρησαν να περάσουν παλαιότερα μοντέλα κρανών τους από τη δοκιμή, στην οποία φυσικά απέτυχαν καθώς οι νέες προδιαγραφές της FIM υπερβαίνουν κατά πολύ αυτές που εξασφαλίζουν πιστοποιήσεις όπως οι εμπορικές ECE 22.06, Snell M2020 και JIS T8133, αλλά και η προηγούμενη αγωνιστική ομολογκασιόν FRHPhe-01.

Αυτό σήμαινε πως οι συγκεκριμένοι κατασκευαστές θα έπρεπε να κατασκευάσουν νέα κράνη για να πάρουν το σφραγίδα FRHPhe-02, αφού τα πολύ αυστηρότερα τεστ του τελευταίου κανονισμού περιλαμβάνουν νέες δοκιμασίες και μεγαλύτερες καταπονήσεις από πριν.

Η διαδικασία πιστοποίησης είναι από μόνη της εξαιρετικά χρονοβόρα, καθώς πρέπει να περάσουν όλες τις δοκιμές και ελέγχους τέσσερα κράνη από κάθε μοντέλο και δη σε όλα τα μεγέθη κελύφους.

Αν κάποιο από αυτά αποτύχει σε ένα τεστ, αυτό σημαίνει πίσω στο εργοστάσιο, νέα κατασκευή και επιστροφή εκ νέου για δοκιμές μέχρι να ικανοποιηθούν οι προδιαγραφές της FIM. Αυτή είναι μια ανελαστική διαδικασία που δεν μπορεί να επισπευστεί και η εμπειρία έδειξε πως συχνά δεν ήταν εύκολο ούτε καν να βρεθεί ο κατάλληλος χρόνος για να κλειστεί το τεστ από το ισπανικό εργαστήριο.

Μάλιστα η FIM αναφέρει παράδειγμα κατασκευαστή (που δεν ονοματίζεται) ο οποίος αιτήθηκε τεστ για κράνος μόλις τον Ιανουάριο του 2026! Αναφέρει επίσης άλλο παράδειγμα κατασκευαστή, επίσης ανώνυμου, για τον οποίο χρειάστηκε να επαναληφθεί επτά φορές η διαδικασία μέχρις ότου το συγκεκριμένο κράνος να αποκτήσει το πολυπόθητο ταμπελάκι της κεντρικής φωτογραφίας στο λουράκι του.

Κατά τη FIM οι νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 θεσπίστηκαν για να εγγυηθούν τη βέλτιστη δυνατή προστασία των αναβατών, με δοκιμές που εξετάζουν ένα σωρό τρομακτικά σενάρια και υποβάλλουν τα κράνη σε εξαιρετικά απαιτητικές δοκιμασίες.

Και, όπως φαίνεται από τη διευκρίνηση αυτή της FIM, τα όσα κυκλοφόρησαν το προηγούμενο διάστημα σχετικά με τις καθυστερήσεις στην ομολογκασιόν των αγωνιστικών κρανών δεν ήταν ανακριβή μεν, αλλά ούτε και όλη η αλήθεια. Γνωρίζοντας δε τώρα πως η μετάβαση στις FRHPhe-02 είχε κανονιστεί από το 2022 με σύμφωνους όλους τους κατασκευαστές - ως ισχυρίζεται η FIM - μάλλον δικαιώνουν τη διεθνή Ομοσπονδία, ακόμη κι αν το ένα και μοναδικό εργαστήριο όντως φαντάζει λίγο για να καλύψει δεκάδες κατασκευαστές με πολλά μοντέλα κρανών που απευθύνονται τόσο σε ασφάλτινους όσο και χωμάτινους αγώνες.