Έρευνα: Σαν τρελοί οδηγούν οι ψυχίατροι!

Όταν η ειδικότητα επηρεάζει τη συμπεριφορά στο δρόμο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/12/2019

Όπως όλοι ξέρουμε, όποιος οδηγεί πιο αργά από εμάς είναι ανίκανος και όποιος οδηγεί πιο γρήγορα από εμάς είναι τρελός. Επίσης ξέρουμε πως άμα θέλεις να τεκμηριώσεις επιστημονικά μια μπούρδα, τότε κάνεις μια στατιστική έρευνα και μετά ερμηνεύεις τα στοιχεία της όπως σε βολεύει. Κάνουμε αυτόν τον πρόλογο, διότι η έρευνα που είδε το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες, κινείται στα όρια της σοβαρότητας ως προς τα συμπεράσματά της, έστω κι αν τα στοιχεία στα οποία βασίζεται είναι επίσημα έγραφα της τροχαίας των 52 πολιτειών των ΗΠΑ. Σύμφωνα λοιπόν με τους συντάκτες-ερευνητές, ήθελαν να δουν αν η ειδικότητα που έχει ο κάθε γιατρός επηρεάζει τον τρόπο που οδηγεί.

Δυστυχώς δεν οργάνωσαν οι ίδιοι κάποια αδιάβλητη διαδικασία που να εξασφαλίζει την επιστημονική εγκυρότητα της έρευνας, αλλά αρκέστηκαν να δουν πόσες τροχαίες παραβάσεις έχουν βεβαιωθεί σε γιατρούς και μετά τις χώρισαν ανά ειδικότητα. Πρωταθλητές στις παραβάσεις των ορίων ταχύτητας είναι οι ψυχίατροι, ενώ τις λιγότερες έχουν οι καρδιολόγοι και συγκεκριμένα οι γυναίκες καρδιολόγοι.

Αυτό σημαίνει δύο διαφορετικά πράγματα. Είτε οι ψυχίατροι λόγω ειδικότητας γνωρίζουν πως τα όρια ταχύτητας είναι παράλογα χαμηλά, είτε η καθημερινή επαφή με τους ψυχικά ασθενείς τους έχει αποτρελάνει και αυτούς! Όσο για τους καρδιολόγους και τα μικρά ποσοστά τους στις παραβάσεις στα όρια ταχύτητας, είναι εύκολα να πούμε πως λόγω ειδικότητας προσέχουν μην αυξηθούν οι καρδιακοί παλμοί τους κατά την οδήγηση!

Προφανώς η έρευνα αυτή μπάζει νερά από παντού και τα συμπεράσματά της είναι διαβλητά. Τότε γιατί έγινε και κυρίως γιατί κάποιοι έχασαν χρόνο και χρήμα για να την κάνουν; Η απάντηση είναι απλή, αν γνωρίζεις πως λειτουργούν οι ασφαλιστικές εταιρείες στα αγγλοσαξονικά κράτη. Είναι απόλυτα βέβαιο πως οι ψυχίατροι θα δουν σύντομα τα ασφάλιστρα των αυτοκινήτων τους να αυξάνονται λόγω… ειδικότητας! Κι αν αυτό σας φαίνεται παράλογο, σας λέμε πως στην Αυστραλία τα αυτοκίνητα που έχουν δύο πόρτες και είναι κόκκινα πληρώνουν περισσότερα χρήματα για να ασφαλιστούν σε σχέση με ακριβώς το ίδιο αυτοκίνητο που έχει 4 ή πέντε πόρτες και είναι γκρι! Κι αυτό έγινε διότι οι ασφαλιστικές είδαν σε ίδιου τύπου έρευνες πως όσοι αγοράζουν κόκκινα δίπορτα αυτοκίνητα παραβιάζουν τον Κ.Ο.Κ. περισσότερες φορές και εμπλέκονται πιο συχνά σε ατυχήματα. Φυσικά αν πας στην Αυστραλία δεν πρόκειται να δεις ούτε Ferrari σε κόκκινο χρώμα! 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»