Έρχεται το νέο Ducati Diavel (Project 1309)

Με νέο κινητήρα προδιαγραφών Euro5
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/8/2018

Το World Ducati Week 2018 ολοκληρώθηκε το περασμένο Ιούλιο και ενώ η Ducati συνήθιζε να εμφανίζει διάφορες εκπλήξεις όπως παλαιότερα που είχε δείξει το πρώτο scrambler καθώς και την επιστροφή της Ducati Supersport, φέτος παρέμεινε σιωπηλή όσον αφορά το "project 1309". Τα νέα όμως κατέφτασαν γρήγορα από το εργοστάσιο στο Borgo Panigale, με την εμφάνιση του νέου Ducati Diavel καμουφλαρισμένο να κυκλοφορεί ήδη στους δρόμους για δοκιμή. Μέχρι σήμερα το power cruiser της Ducati αποτελούσε το μοναδικό μοντέλο που ήταν εξοπλισμένο με τον testastretta των  1135cc. Ο κινητήρας είχε πρωτοχρησιμοποιηθεί στο Ducati 1198, με το κατάλληλο detuning στο σύστημα ψεκασμού και στο συμπλέκτη μεταφέρθηκε στο Multistrada 1200  και μετέπειτα στο Diavel.

Το νέο μοντέλο θα έχει τον κινητήρα Testastretta DVT 1262 που με αυτόν είναι εξοπλισμένο το XDiavel, ενώ πληρεί ήδη τις προδιαγραφές Euro5, καθιστώντας τη μια από τις πρώτες του είδους. Στην απλή έκδοση το Diavel θα έχει τις αναρτήσεις της Marzocchi πιθανότατα, όπως είχε και το παλιό. Η έκδοση S από την πλευρά της θα έχει Ohlins, καθιστώντας το έτσι το πρώτο μοντέλο της σειράς Diavel εξοπλισμένο με Ohlins, ενώ τα φρένα μεταφέρονται αυτούσια από το Panigale με τις monoblock δαγκάνες της Brembo. Η πίσω ζάντα (8 ιντσών) εξακολουθεί να έχει γιγαντιαίες διαστάσεις, φιλοξενώντας ένα  λάστιχο 240mm. Το οποίο είναι ειδικά  σχεδιασμένο για τη Diavel από τη Pirelli και η κορόνα του έχει έντονη καμπυλότητα στο κέντρο ώστε η μοτοσυκλέτα να πλαγιάζει με την αντίστοιχη ευκολία μιας μοτοσυκλέτας με στενότερο πίσω ελαστικό. Το ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο χρησιμοποιεί το κινητήρα ως ενεργό μέρος του αγκαλιάζοντας τον από τις κεφαλές. Πίσω χρησιμοποιούνται αλουμινένιες πλάκες που συγκρατούν τον κινητήρα, ενώ από αυτές περνάει και ο άξονας του ψαλιδιού.

Τέλος θα είναι εξοπλισμένο με μια σειρά ηλεκτρονικών βοηθημάτων όπως το καινούργιο cornering ABS που διαθέτει IMU (μονάδα μέτρησης αδράνειας) υπολογίζοντας την αδρανειακή κατάσταση της μοτοσυκλέτας. Επίσης θα είναι εφοδιασμένο με traction control, launch control, anti-wheelie, ενώ δεν παραλείπεται το quickshifter και το σύστημα σύνδεσης της μοτοσυκλέτας με το κινητό μέσω Bluetooth, βοηθήματα που μεταφέρθηκαν από το multistrada 1260S ώστε να μην υστερεί πουθενά το νέο Diavel.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.