Ετοιμάζεται λιλιπούτειο Honda!

Νέες πατέντες από την Big-H!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/4/2020

Σε σχεδιαστικό οργασμό φαίνεται πώς βρίσκονται οι άνθρωποι της Honda, καθώς το τελευταίο διάστημα δεν έχουν σταματήσει να καταθέτουν πατέντες διάφορων μοτοσυκλετών ή τεχνολογιών που μπορεί να δούμε στο μέλλον. Αυτή τη φορά ο ιαπωνικός τιτάνας έχει καταπιαστεί με τη δημιουργία μιας ακόμη μικρής σε διαστάσεις και κυβισμό μοτοσυκλέτας, παρότι στη γκάμα της υπάρχουν ήδη τα… hobbit που ακούν στο όνομα Monkey και MSX 125. Μάλιστα, χρησιμοποιώντας τον ίδιο κινητήρα από αυτά τα μοντέλα έχει εξοπλίσει τόσο το Super Cub 125 όπως και το επικείμενο στην αγορά της Ευρώπης CT125, σε μια προσπάθεια να αποσβέσει πιο εύκολα το κόστος εξέλιξής του.

Οι πρόσφατες πατέντες που κατέθεσε, αφορούν μια ακόμη μικρότερη και απ’ το Monkey 125 μοτοσυκλέτα. Τουλάχιστον έτσι φαίνεται, αν κρίνουμε απ’ τη φιλοσοφία του λιλιπούτειου πλαισίου της, το οποίο συνεργάζεται με δύο αμορτισέρ πίσω και ένα τηλεσκοπικό πιρούνι εμπρός. Το ρεζερβουάρ βρίσκεται αφενός μεν στην κλασσική θέση – μεταξύ τιμονιού και σέλας – όμως είναι πιο χαμηλά τοποθετημένο και “φωλιάζει” μέσα στο σωληνωτό πλαίσιο, οπότε η χωρητικότητά του αναμένεται να μην είναι μεγάλη. Ρίχνοντας μια καλύτερη ματιά στα σχέδια, φαίνεται πως η μπαταρία (σ.σ. 18) είναι τοποθετημένη ακριβώς μπροστά απ’ το λαιμό του πλαισίου επάνω στο πιρούνι, κάτι που μπορεί να επηρεάσει την αίσθηση του μπροστινού. Οι τροχοί είναι δυσανάλογα μεγάλοι συγκριτικά με το σύνολο και όπως με το Monkey έτσι και εδώ το μεγάλο προφίλ των ελαστικών θα έχει καταλυτικό ρόλο στην απόσβεση των ανωμαλιών της ασφάλτου, λειτουργώντας υποστηρικτικά στο έργο των αναρτήσεων.

Ο κινητήρας είναι σχεδόν παράλληλα με το έδαφος και η αρχιτεκτονική του θυμίζει αυτούς που χρησιμοποιούνται στα σκούτερ με το φίλτροκουτι (σ.σ. 69) να είναι πάνω απ’ τη μετάδοση (σ.σ. 54). Πιθανόν να έχει ημι-αυτόματη μετάδοση, ή στην πιο απίθανη περίπτωση μετάδοση CVT, όμως δεν υπάρχουν πληροφορίες που να επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο.

Όπως και να ‘χει η νέα πατέντα της Honda έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον, με αρκετούς να εξυμνούν την πρόθεσή της να φτιάξει μια ακόμη πιο μικρή μοτοσυκλέτα απ’ το ήδη μινιόν Monkey. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική, καθώς το Monkey δεν είναι δα και τόσο μικρό αλλά μοιάζει με γορίλλα ιδίως αν το βάλεις δίπλα στον πρόγονό του… Ένα σενάριο που δικαιολογεί την δημιουργία για κάτι τέτοιο, είναι ότι πιθανόν να προορίζεται για την ασιατική αγορά, όμως το πιο βασικό είναι ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν χρειάζονται λογικά επιχειρήματα για τη δημιουργία του, καθώς ο παράγοντας είναι ένας: Η διασκέδαση που θα προσφέρει μέσα απ’ την οδήγησή του!

Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ -το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta- έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood, ενώ ως σύνολο είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρίσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960." Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσικλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιήθηκε από τον μοναδικό στην ιστορία Παγκόσμιο Πρωταθλητή MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία, και ότι την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με την συμπατριώτισσα της Ferrari για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.