ETSC: Με την όπισθεν η EE στην οδική ασφάλεια - Αλλάζουν νόμους προς όφελος των κατασκευαστών

"Το σπίτι έχει πάρει φωτιά και δεν καλούμε την Πυροσβεστική", λέει το συμβούλιο - Τι θέλει για τις μοτοσυκλέτες και το ΚΤΕΟ
ETSC για την Ασφάλεια 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/2/2026

Βήματα εμπρός αλλά και προς τα πίσω κάνει στην οδική ασφάλεια η Ευρωπαϊκή Ένωση για να εξυπηρετήσει συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC).  

Η ανακοίνωση του European Transport Safety Council (ETSC), του ανεξάρτητου φορέα υποστήριξης της ασφάλειας των μεταφορών στην ΕΈ, έρχεται μετά την ενδιάμεση έκθεση (mid-point progress report) της Κομισιόν προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την πρόοδο που έχει γίνει σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την οδική ασφάλεια που έχει σαν στόχο τα μηδενικά ή σχεδόν μηδενικά θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα έως το 2050.

Το ETSC, αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει γίνει σε κρίσιμους τομείς όπως είναι η εφαρμογή των αυστηρότερων κανονισμών για τις υποδομές και τα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης των οχημάτων το 2022 και 2024. Χαιρετίζει επίσης τη βελτίωση στον τρόπο που συλλέγονται πλέον δεδομένα που αφορούν την οδική ασφάλεια και τη χάραξη πολιτικής προς τον στόχο "Vision Zero". 

Ωστόσο, το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι τα επιτεύγματα σε επίπεδο νομοθεσίας "ανήκουν σε προηγούμενη πολιτική εποχή" και ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει στασιμότητα στη βελτίωση της οδικής ασφάλειας όπου "ανθρώπινες ζωές ανταλλάζονται με ευκολίες προς την αυτοκινητοβιομηχανία και το εμπόριο", σύμφωνα με τον Antonio Avenoso, εκτελεστικό διευθυντή του ETSC.

Ο Avenoso αναφέρει επίσης ότι σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για τη δημιουργία μιας υπηρεσίας στην ΕΕ, η οποία θα ασχολείται αποκλειστικά με την βελτίωση της οδικής ασφάλειας. "Ζητούμε εδώ και χρόνια να γίνει κάτι τέτοιο. Όμως το να παραδέχεσαι ότι το σπίτι έχει πιάσει φωτιά και εσύ να αρνείσαι να καλέσεις την Πυροσβεστική δεν είναι στρατηγική.", πρόσθεσε ο εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου στη σχετική ανακοίνωση του ETSC.

Το ETSC αναφέρει και πέντε τομείς κρίσιμης σημασίας για τους οποίους ισχυρίζεται πως τον τελευταίο καιρό οι αλλαγές που έχουν γίνει -ή πρόκειται να γίνουν- στη σχετική νομοθεσία υπονομεύουν την οδική ασφάλεια.

Ο πρώτος αφορά το επίπεδο ενεργητικής ασφάλειας της νέας κατηγορίας μικρών, προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για αστική χρήση (Small Electric Vehicle -M1E), η οποία ενσωματώθηκε στην κύρια κατηγορία (M1) των επιβατικών αυτοκινήτων με μία όμως σημαντική εξαίρεση. Η εξαίρεση αφορά την απαλλαγή αυτών των προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για μία ολόκληρη 10ετία από το να εξοπλίζονται με ίδιας τεχνολογίας συστήματα υποβοήθησης για τον οδηγό τους με αυτά που φέρουν και τα επιβατικά της κύριας κατηγορίας ! 

Από τη μία, και τα μοντέλα αυτής της νέας κατηγορίας θα πρέπει να πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές ασφαλείας με τα επιβατικά της Μ1 και αυτό είναι κάτι πραγματικά καλό, έχοντας ως δεδομένη την πρόοδο συστημάτων που έχουν σημειώσει μέχρι σήμερα συστήματα όπως είναι το Αυτοματοποιημένο Σύστημα Πέδησης Έκτακτης Ανάγκης (Automated emergency braking system -AEB), το οποίο σε ταχύτητες πόλης αναγνωρίζει τους ευάλωτους χρήστες του δρόμους (μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζοί) και στην περίπτωση που κάποιος βρεθεί "ξαφνικά" μπροστά στο όχημα, τότε το σύστημα ενεργοποιεί τα φρένα και έτσι αποτρέπει ή έστω μειώνει σημαντικά τον αντίκτυπο από την επαφή του μοτοσυκλετιστή με το αυτοκίνητο.

Σήμερα, ως -λίγο- πιο προσιτή λύση για κίνηση στο αστικό περιβάλλον έχουμε τα ηλεκτρικά και μη microcars -κάποια ανήκουν στην κατηγορία των μοτοδοπηλάτων, οδηγούνται από 16χρονους και πιάνουν έως 45 χλμ./ώρα. Είναι αστικής φύσεως μοντέλα που πωλούνται αυτή τη στιγμή στις ευρωπαϊκές αγορές -και στην ελληνική- και δεν έχουν στον εξοπλισμό τους πολλά βασικά πλέον συστήματα που είναι υποχρεωτικά στα κανονικά αυτοκίνητα, όπως για παράδειγμα οι αερόσακοι και το ABS. Μάλιστα δύο από αυτά δοκιμάστηκαν από την DEKRA που ανέφερε ότι παρά τα μόλις 45 χλμ./ώρα της τελικής τους, με την οποία έγινε το crash test, οι οδηγοί θα σκοτώνονταν και στις δύο περιπτώσεις αφού δεν υπήρχε αερόσακος! Φυσικά αυτά τα μοντέλα δεν έφεραν ούτε πιο προηγμένα συστήματα όπως είναι το AEB αλλά και το σύστημα προειδοποίησης διερχόμενου οχήματος στους καθρέπτες Blind Spot Monitoring (BSM), καθώς και τα δύο απαιτούν την ύπαρξη ραντάρ για τη λειτουργία τους.

Η ΕΕ θέλει να δημιουργήσει μια κατηγορία, η οποία θα είναι λογικά πάνω από αυτά τα μοντέλα, που θα είναι αμιγώς ηλεκτρική και πιο προσιτή στο ευρύ κοινό από τα κανονικά αυτοκίνητα, ώστε αυτή η κατηγορία να εμπορική απήχηση και να συμβάλλει έτσι στη μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων στα αστικά κέντρα. Όμως όπως έχουμε δει μέχρι τώρα ηλεκτρικό και προσιτό δεν πάνε μαζί -ειδικά χωρίς επιδοτήσεις- και με τις τιμές στα αυτοκίνητα, (άσχετα αν είναι με ηλεκτρικό ή κινητήρα εσωτερικής καύσης) να έχουν ανέβει 20-30% από την πανδημία του Covid και μετά. 

Ας γυρίσουμε όμως στο θέμα μας με την ΕΕ να υποκύπτει στην πίεση των κατασκευαστών σύμφωνα με το ETSC και για να μειώσει το κόστος επιτρέπει το "πάγωμα" στις τεχνολογίες των συστημάτων ασφάλειας που θα φέρουν αυτά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα οποία θα κινούνται στο 99% της ζωής τους στο αστικό περιβάλλον. Θα αγοράζει δηλαδή κάποιος για παράδειγμα αυτοκίνητο αυτής της κατηγορίας το 2032 και αυτό θα έχει πάνω συστήματα του 2026 για να κυκλοφορεί στην πόλη. Εκεί που γίνονται και τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα συνολικά και φυσικά η πλειοψηφία των ατυχημάτων με μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζούς.

Επόμενο σημείο είναι η νομοθεσία που σχετίζεται με τα "longer and heavier vehicles -LHVs", τα λεγόμενα και megatrucks, φορτηγά που μεταφέρουν αγαθά και κινούνται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών έχοντας μήκος που ξεπερνά τα 25 μέτρα και βάρος στους 60 τόνους. Το συμβούλιο αναφέρει ότι είναι πάρα πολλοί οι δρόμοι, τα τούνελ και οι γέφυρες στην Ευρώπη που δεν σχεδιάστηκαν ποτέ για τόσο βαριά οχήματα. 

To ETSC προειδοποιεί παράλληλα ότι χωρίς αυστηρή νομοθεσία και έλεγχο για την καταλληλόλητα όλων των δρόμων που θα επιτρέπεται να κινούνται αυτά τα φορτηγά, η εξάπλωσή τους θα γίνει χωρίς έλεγχο προς όφελος της πιο αποδοτικής μεταφοράς των αγαθών και εις βάρος των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων. Το ETSC τονίζει ότι δεν θα πρέπει να ξεκινήσει καν διάλογος για την εξάπλωσή των LHVs αν δεν γίνει πρώτα αυτή η μελέτη για την καταλληλότητα των δρόμων. Εμείς να συμπληρώσουμε σε αυτό το σημείο και το νομοθετικό πλαίσιο που θα πρέπει να υπάρχει και να ορίζει τις προδιαγραφές και τα συστήματα που αυτών των οχημάτων των 60 τόνων, ώστε να μην μπορεί οποιοδήποτε φορτηγό που μπορεί να διαχειριστεί αυτό το φορτίο να παίζει αυτόν τον ρόλο.

Επόμενο σημείο που θίγει το ETSC είναι η εμπορική συμφωνία που έχουν πρόθεση να συνάψουν ΕΕ-ΗΠΑ με την οποία θα υπάρξει "αλληλοσεβασμός" και αμοιβαία αναγνώριση στα στάνταρ ασφάλειας με τα οποία η καθεμιά κατασκευάζει αυτοκίνητα! Αυτό σημαίνει ότι αν εγκριθεί θα ξεκινήσουν να εισάγονται στην Ευρώπη αυτοκίνητα που έχουν σχεδιαστεί για τις ΗΠΑ, όπως είναι για παράδειγμα τα τεράστια "αγροτικά" και SUVs που έχουν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, τα οποία παράλληλα στερούνται συστημάτων που έχουν τα ευρωπαϊκά -όπως το AEB που προαναφέραμε!

Τελευταίος τομέας για τον οποίο προειδοποιεί το ETSC είναι οι περιοδικοί έλεγχοι στα δίκυκλα κάτω των 125 κ.εκ. Τα δίκυκλα αντιστοιχούν σε ένα στα πέντε θανατηφόρα τροχαία στην ΕΕ. Με το 70% του στόλου να είναι κάτω από 125 κ.εκ., το συμβούλιο θέλει να γίνουν υποχρεωτικοί οι έλεγχοι σε αυτούς τους κυβισμούς και μάλιστα ετήσιοι. Το συμβούλιο επικαλείται μελέτες που έχουν γίνει οι οποίες δείχνουν συχνές τροποποιήσεις από τους αναβάτες των μικρού κυβισμού μοτοποδηλάτων, σκούτερ και μοτοσυκλετών αλλά και συχνές αστοχίες στα φρένα και τα ελαστικά τους. 

Μέλος του ETSC είναι και η FIM που υποστηρίζει μαζί με τη FEMA το δικαίωμα κάθε κράτους-μέλους να επιλέγει το ίδιο αν οι μοτοσυκλέτες και τα λοιπά δίκυκλα που έχουν ταξινομηθεί στην επικράτειά του θα περνούν ή όχι από περιοδικό τεχνικό έλεγχο -ΚΤΕΟ. Μάλιστα έχουν συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων στους δρόμους της ΕΕ οφείλεται στις υποδομές και τη συμπεριφορά του αναβάτη και των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων και σχεδόν ποτέ σε μηχανική αστοχία του δίκυκλου. Οπότε να προτείνουμε στο συμβούλιο να ζητήσει και την άποψη του πλέον εξιδεικευμένου μέλους του πριν συμπεριλάβει το ΚΤΕΟ στους κρίσιμους για την οδική ασφάλεια τομείς για τις μοτοσυκλέτες καθώς φαίνεται ότι υπάρχει μια ασυμφωνία απόψεων με κίνδυνο να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο οικονομικά ο εκάστοτε αναβάτης χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.

97.000+ χιλιόμετρα γύρω από τον κόσμο με την CFMOTO 450MT - Η απόλυτη δοκιμασία αξιοπιστίας

Jaroslav Simta
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/2/2026

Όποιος πιστεύει ακόμη ότι οι μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού είναι μόνο για αστική μετακίνηση, μάλλον δεν έχει ακούσει τον Jaroslav Síma. Ο 69χρονος Τσέχος ταξιδευτής και δημοσιογράφος μοτοσυκλέτας έβαλε τη νέα 450MT στην πιο σκληρή δοκιμασία που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς: 19 μήνες, πάνω από 97.000 χιλιόμετρα σε τρεις ηπείρους, χωρίς έλεος.

Εμείς είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε με τον Jaroslav Sima πριν μερικά χρόνια, όταν ήταν περαστικός από την Αθήνα ανεβαίνοντας από τα Αστερούσια και επιστρέφοντας στην Τσεχία, στα πλαίσια της ειδικής αποστολής που του είχε αναθέσει η CFMOTO: να φορτώσει πολλά χιλιόμετρα ανά τον κόσμο σε μία 800MT προπαραγωγής που δεν χάσαμε την ευκαιρία και να οδηγήσουμε με αντάλλαγμα τη σιωπή μας, καθώς απείχε αρκετά από τη μοτοσυκλέτα που θα έβγαινε από τη γραμμή παραγωγής.

Η συνεργασία φαίνεται πως απέδωσε καρπούς και συνεχίζει καθώς η CFMOTO του ανέθεσε μια ακόμη αποστολή, αυτή την φορά με μια 450ΜΤ και στόχο τα 100.000 χιλιόμετρα.

Jaroslav Síma

0-17.500 km: 15 χώρες σε 2 μήνες

Το ταξίδι ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2024 και από την πρώτη στιγμή έβαλε τον πήχη ψηλά: Pamir Highway, Κεντρική Ασία. Σε μόλις δύο μήνες, ο Síma κάλυψε 17.500 χιλιόμετρα, διασχίζοντας 15 χώρες.

Διαδρομή (νότια πορεία): Σλοβακία - Βουλγαρία - Τουρκία - Γεωργία - Ρωσία - Καζακστάν - Ουζμπεκιστάν - Τατζικιστάν (Pamir)
Επιστροφή (βόρεια πορεία): Κιργιστάν - Καζακστάν - Ρωσία - Εσθονία - Λετονία - Λιθουανία - Πολωνία - Τσεχία

Κύριος στόχος; Τα τέσσερα "Stans": Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν και Κιργιστάν. Στο πέρασμα Ak-Baital, στα 4.655 μέτρα υψόμετρο, ο δικύλινδρος των 450 κυβικών απέδειξε ότι αποδίδει απροβλημάτιστα ακόμη και σε αραιό αέρα και πολικές θερμοκρασίες.

Jaroslav Síma

Η 450MT κάλυψε αχανείς στέπες, κακοτράχαλους ορεινούς δρόμους και σκληρό τερέν δείχνοντας ότι δεν πρόκειται για μια τουριστική περιπέτεια, αλλά για πραγματικό test αντοχής.

17.500-60.000 km: Εργονομία, αντοχή και συντήρηση

Μετά την Κεντρική Ασία, ακολούθησε εκτεταμένη χρήση σε Ευρώπη και Βόρεια Αφρική. Άσφαλτος στη νότια Ευρώπη, φθινοπωρινές βροχές στη Γαλλία και στη συνέχεια πορεία προς Μαρόκο και βαθύτερα στην Αφρική.

Τον Φεβρουάριο του 2025 το κοντέρ έγραφε 40.000 km. Ταξιδεύοντας μέσα στη Σαχάρα η 450MT πέρασε το ορόσημο των 60.000 km.

Σε 10 μήνες ο Síma είχε διασχίσει 22 χώρες. Η φάση αυτή ανέδειξε κυρίως την εργονομία και την αντοχή της μοτοσυκλέτας σε καθημερινή, βαριά χρήση.

Jaroslav Síma

Στη συνέχεια, μαζί με μια δεύτερη CFMOTO, διέσχισαν Σενεγάλη και Γκάμπια. Από την άμμο της Σαχάρας στις σαβάνες του Σαχέλ, οι δοκιμασίες ήταν συνεχείς: θερμοκρασίες, σκόνη, λακκούβες, σκληρή εκτός δρόμου χρήση.

Κι όμως, σοβαρές μηχανικές βλάβες δεν εμφανίστηκαν.

Κατανάλωση: 3,8 λίτρα/100 km με σταθερή ταχύτητα 105 km/h
Αυτονομία: έως 460 km
Ημερήσιες αποστάσεις: έως 620 km

Στα 60.000 km είχαν καταναλωθεί:

  • 6 σετ ελαστικών
  • 5 αλυσίδες
  • 3 σετ γραναζιώνJaroslav Síma

Η μοναδική αξιοσημείωτη βλάβη ήταν ένα ρουλεμάν στο κιβώτιο ταχυτήτων στα 49.380 km.
Στα 30.000 km έγινε έλεγχος αναρτήσεων, λάδια, τσιμούχες και τακάκια.
Στα 35.000 km ελέγχθηκαν οι βαλβίδες και χρειάστηκε αντικατάσταση μόνο ενός καπελώτου βαλβίδας εξαγωγής.

Έκτοτε; Μόνο η προβλεπόμενη συντήρηση.

Η 450MT απέδειξε ότι δεν είναι μια βραχυπρόθεσμη λύση με ημερομηνία λήξης, αλλά πραγματικός χιλιομετροφάγος.

Jaroslav Síma

60.000-70.000 km: Non-stop επιστροφή

Μετά την αφρικανική περιπέτεια, ο Síma δεν έστειλε τη μοτοσυκλέτα με μεταφορική. Οδήγησε ο ίδιος από τη Δυτική Αφρική μέχρι την Ευρώπη, ακολουθώντας την Ατλαντική ακτή.

Η διαδρομή αυτή κάλυψε περισσότερα από 5.000 km σε 15 ημέρες, διασχίζοντας τουλάχιστον έξι χώρες.

Jaroslav Síma

Στις 30 Αυγούστου 2025, το κοντέρ έγραψε 70.000 km – σχεδόν ταυτόχρονα με τα 69α γενέθλια του Jaroslav.

Όπως δήλωσε ο ίδιος με χιούμορ, "εκτιμώ πολύ τις ευχές για τα 69 μου χρόνια, αλλά θαυμάζω ακόμη περισσότερο εκείνο το '70' στην οθόνη της CFMOTO 450MT".

70.000 km σε 15 μήνες, 32 χώρες και τρεις ήπειροι. Και η μοτοσυκλέτα σε άριστη κατάσταση.

Jaroslav Síma

80.000-85.000+ km: Δύο φορές γύρω από τη Γη

Τον Νοέμβριο του 2025, στη Δυτική Σαχάρα, έσπασε το φράγμα των 80.000 km. Και αντί να χαλαρώσει, ανέβασε ρυθμό.

Μαυριτανία, Σενεγάλη, Γκάμπια, Γουινέα, Σαχέλ, κόκκινο χώμα, βαθιά σκόνη, κατεστραμμένοι δρόμοι.

Jaroslav Síma

Σε μόλις 14 ημέρες μετά το ορόσημο των 80.000 km, πρόσθεσε άλλα 4.000+ km.

Τον Δεκέμβριο του 2025, το κοντέρ έγραψε 85.000 km. Σε 16 μήνες, απόσταση μεγαλύτερη από δύο φορές τον γύρο της Γης.

Πάνω από από test, μια δήλωση

Η πορεία του Jaroslav Síma είναι κάτι παραπάνω από μια δοκιμή αντοχής. Είναι δήλωση.

Η 450MT απέδειξε ότι “μικρο-μεσαία μοτοσυκλέτα” δεν σημαίνει "εύθραυστη". Ότι δεν χρειάζεσαι τεράστιο κυβισμό ή υπερβολικά ηλεκτρονικά για να πας στην άκρη του κόσμου.

Jaroslav Síma

Χρειάζεσαι μια μοτοσυκλέτα που να εμπιστεύεσαι όταν ο πολιτισμός απέχει εκατοντάδες χιλιόμετρα.

Το ορόσημο των 100.000 km δεν μοιάζει πλέον μακρινό. Πιθανότατα θα έρθει μέσα στους πρώτους μήνες του 2026.

Την πορεία αυτή διατάραξε μια μικρή πτώση του Síma που τον οδήγησε στο χειρουργικό τραπέζι για την αποκατάσταση της σπασμένης του κλείδας.

Ενώ ο άτυχος Τσέχος βρίσκεται ήδη στην πατρίδα του σε διαδικασία αποθεραπείας, η μοτοσυκλέτα του δεν πτοήθηκε καθόλου από την κακή στιγμή τους. Αντιθέτως συνεχίζει το ταξίδι με νέο σύντροφο γράφοντας χιλιόμετρα, ενώ επιστρέφει οδικώς στο Brno της Τσεχίας για να εκτεθεί στο Motosalon 2026 από τις 5 έως τις 8 Μαρτίου.

Όλα δείχνουν πως αυτό θα είναι (από όσο ξέρουμε) το πρώτο 450ΜΤ που περνάει το φράγμα των 100.000 χιλιομέτρων, κάνοντας έτσι μια ακόμη δήλωση σχετικά με την αξιοπιστία της μοτοσυκλέτας.