Ευρωπαϊκή Μοτοσυκλέτα της Χρονιάς EMOTY 2022: Ο τελικός νικητής της ψηφοφορίας

Λίγες οι υποψηφιότητες και χωρίς εκπλήξεις τα αποτελέσματα

Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/2/2023

Η περσινή χρονιά ήταν μάλλον φτωχή σε κυκλοφορία νέων μοντέλων, εν αναμονή του 2023 όπου οι κατασκευαστές ξεκίνησαν μια ριζική ανανέωση της γκάμας τους, παρουσιάζοντας ολοκαίνουριες πλατφόρμες κινητήρων και πλαισίων στο τέλος της χρονιάς στην EICMA.

Παρ’ όλα αυτά, μέσα στο 2022 είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε για πρώτη φορά μερικά μοντέλα που έκαναν αίσθηση στην κατηγορία τους και ήταν ιδιαίτερα σημαντικά για τις εταιρείες που τα κατασκευάζουν. Το Triumph Tiger 660 είναι σίγουρα ένα από αυτά, καθώς η βρετανική εταιρεία κατάφερε να φτιάξει μια τρικύλινδρη μοτοσυκλέτα με τιμή που δεν ξεφεύγει από τα όρια του δικύλινδρου κατεστημένου της μεσαίας κατηγορίας. Την ίδια στιγμή έχουμε τη Ducati DesertX, μια μοτοσυκλέτα που διεγείρει τα συναισθήματα με την εμφάνισή της και ταυτόχρονα είναι η πρώτη πραγματική On-Off της ιταλικής εταιρείας. Η παρουσία του Honda NT 1100 στην πρώτη τριάδα των επιλογών των κεντροευρωπαϊων δημοσιογράφων δείχνει την αγάπη που έχουν ακόμα για τις λιτές sport-touring μοτοσυκλέτες, αλλά και πόσο… φτωχό ήταν το 2022 σε φρέσκες ιδέες και νέες τεχνολογίες. Κάποιοι έβαλαν στη λίστα του 2022 την Moto Guzzi V100 Mandello, όμως εμείς στο ΜΟΤΟ αποφασίσαμε να την αφήσουμε για την επόμενη χρονιά, έστω κι αν την οδηγήσαμε στην Ιταλία στο τέλος του 2022, καθώς ψηφίζουμε μόνο τα μοντέλα που έχουμε κάνει ολοκληρωμένα τεστ, με μετρήσεις και εκατοντάδες χιλιόμετρα οδήγησης σε κάθε είδους δρόμο. Υπάρχουν και μοτοσυκλέτες που θα θέλαμε να είχαμε οδηγήσει, αλλά δεν υπήρχε η δυνατότητα, όπως είναι η Kawasaki Z 650 RS, ενώ είμαστε από τους λίγους δημοσιογράφους σε αυτή την ψηφοφορία που έχουμε οδηγήσει το CFMOTO 800MT. Λαμβάνοντας όλα αυτά υπόψη, η νίκη της Ducati DesertX με 18 βαθμούς ήταν εύκολη, αφού στη δεύτερη θέση ισοψήφησαν με 9 βαθμούς η Triumph Tiger 660 και η Honda NT 1100. Στην τέταρτη θέση υπάρχει η σέξι Triumph Speed Triple 1200 RR με 5 βαθμούς και στην πέμπτη θέση είναι η Yamaha R7 με 3 βαθμούς. Ακολουθούν με δύο βαθμούς το κάθε ένα, τα Aprilia Tuareg 660, Moto Guzzi V100 Mandello, Yamaha XSR 900 και Triumph Tiger 1200. Από έναν βαθμό μοιράστηκαν τα Kawasaki Z 650 RS και CFMOTO 800MT, με το τελευταίο να γίνεται η πρώτη μοτοσυκλέτα από την Κίνα που παίρνει βαθμό σε ψηφοφορία του EMOTY. Δείτε αναλυτικά τι ψήφισαν οι Ευρωπαίοι δημοσιογράφοι και πώς μοίρασαν τους βαθμούς:

Motorcyclist magazine - Belgium (FL)

1. Triumph Tiger Sport 660

2. Ducati DesertX

3. Kawasaki Z 650 RS

Έτσι όπως το αντιλαμβανόμαστε εμείς, το Tiger Sport 660 υπερβαίνει την κατηγορία κυβισμού και τιμής του και αναστατώνει εκείνη των Tracer 900 και F900XR. Εξαιρετική μοτοσυκλέτα, σε προσιτή τιμή, που μπορεί να κάνει σχεδόν τα πάντα στην άσφαλτο. Συνιστάται ανεπιφύλακτα!

Moto80-Belgium (Fr)

1. Honda NT1100

2. Ducati DesertX

3. Triumph Tiger Sport 660

Μπορεί να διαφωνείς με την εμφάνιση, τα ανέμπνευστα χρώματα, την δύσχρηστη οθόνη και την ποιότητα κατασκευής που δεν είναι στο επίπεδο που μας έχει συνηθίσει η Honda, αλλά το NT 1100 παραμένει η επιλογή μας για τη μοτοσυκλέτα της χρονιάς. Επιτέλους μια πραγματική μοτοσυκλέτα δρόμου με τουριστικό προορισμό (να κάνουμε ένα διάλειμμα από τα On-Off για λίγο…) η οποία είναι προσιτή και εύκολη στην οδήγηση με ένα ή δύο άτομα και σε εξίσου προσιτή τιμή.

KicXstart - Netherlands

1. Yamaha R7

2. Ducati DesertX

3. Triumph Speed Triple RR

Και μόνο που η Yamaha τόλμησε να φτιάξει μια supersport μοτοσυκλέτα ακολουθώντας τη λογική της “πλατφόρμας” (με άλλα λόγια, πώς να ξεζουμίσεις μια μηχανολογική βάση όσο περισσότερο μπορείς…) κέρδισε την προσοχή μας. Σε έναν μοτοσυκλετιστικό κόσμο που πνίγεται στα γυμνά δικύλινδρα εν σειρά και τα on-off, αυτή η όμορφα σχεδιασμένη entry-level σπορ μοτοσυκλέτα είναι κάτι παραπάνω από ένα σωσίβιο για τους νέους που αναζητούν κάτι διαφορετικό.

Allt om MC - Sweden

1. Ducati DesertX

2. Triumph Tiger Sport 660

3. Honda NT 1100

Με το DesertX η Ducati αποδεικνύει πως μπορεί να κάνει περισσότερα από το να φτιάχνει μόνο σπορ μοτοσυκλέτες δρόμου. Αυτό είναι κάτι εντελώς αναπάντεχο από την παράδοση της Ducati. Πρόκειται για ένα σύγχρονο Adventure με απίστευτα ηλεκτρονικά και ακαταμάχητο retro σχεδιασμό. Μια μοτοσυκλέτα με εξαιρετική απόδοση στο χώμα και την άσφαλτο.

Moto Magazine - France

1. Honda NT 1100

2. Ducati DesertX

3. Triumph Speed Triple 1200 RR

Αμέσως μετά την παρουσίασή του, το Honda NT1100 τράβηξε το ενδιαφέρον πολλών Γάλλων μοτοσυκλετιστών. Γιατί; Γιατί είναι μια ενδιαφέρουσα εναλλακτική απέναντι στην κορεσμένη κατηγορία των Adventure, όπως είναι η Africa Twin.

MOTO Magazine - Greece

1. Triumph Tiger Sport 660

2. Aprilia Tuareg 660

3. CF Moto 800 MT

Το Triumph Tiger Sport είναι μια εξαιρετικά ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα που δικαιολογεί απόλυτα τη λέξη Sport στο όνομά της, ειδικά στους ορεινούς δρόμους με πολλές στροφές. Πολλοί τάζουν, αλλά λίγοι καταφέρνουν να συνδυάσουν τη σπορ συμπεριφορά με την χρηστικότητα όπως το Tiger Sport 660.

Motor Sport Suisse - Switzerland

1. Ducati DesertX

2. Honda NT1100

3. Triumph Tiger 1200

Το DeserX είναι μια εξαιρετική μοτοσυκλέτα με τη δική της ξεχωριστή θέση ανάμεσα στις υπόλοιπες Ducati, υπενθυμίζοντας ένα όχι και τόσο μακρινό παρελθόν. Και πάνω απ’ όλα είναι μια μοτοσυκλέτα που μπορεί να κάνει τα πάντα και να τα κάνει καλά.

Solo Moto - Spain

1. Ducati DesertX

2. Moto Guzzi V100 Mandello

3. Triumph Tiger 1200

Αν ψάχνεις για το πιο γνήσιο μεγάλο on-off αυτή τη στιγμή, το βρήκες. Το DesertX είναι λεπτό, με μίνιμαλ αλλά εξαιρετικό φαίρινγκ, με παντοδύναμο κινητήρα και τόνους ροπής και το τονίζουμε ξανά, λεπτή σιλουέτα. Η εμφάνιση είναι ένας φανταστικός συνδυασμός αγωνιστικής μοτοσυκλέτας του Dakar της δεκαετίας του ’80 και σύγχρονης τεχνολογίας.

Motorrad Magazine MO - Germany

1. Triumph Speed Triple 1200RR

2. Yamaha XSR 900

3. Ducati DesertX

Μπαμ! Και παρουσίασαν αναπάντεχα το Speed triple 1200 RR. Ελάχιστοι δεν το ερωτεύτηκαν, που στη σύγχρονη εποχή του αχταρμά των social media είναι πρωτόγνωρο. Ο σχεδιασμός είναι υπέροχος και είμασταν από εκείνους που μας γοήτευσε αμέσως. Κι όσο περισσότερο το πλησιάζεις, τόσο πιο όμορφο γίνεται.

Ετικέτες

emoty

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Ε.Ε.: Χάνεται ο στόχος της οδικής ασφάλειας – Προτείνει ακόμη περισσότερους περιορισμούς και αστυνόμευση

Το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας των Μεταφορών καταλήγει σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων – Ο καλός βορράς και ο απείθαρχος νότος

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Στα τέλη του Ιούνη δημοσιεύτηκε το πόρισμα του ETSC, European Transport Safety Council ή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών, για τα πεπραγμένα της γηραιάς ηπείρου στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια μελέτη που έγινε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της δεκαετίας 2020-2030, για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να μειωθούν στο μισό οι θάνατοι από τροχαία.

Τέσσερα χρόνια πριν φτάσουμε στο 2030, το ETSC διαπιστώνει πως ο ρυθμός μείωσης των θανάτων σε τροχαία είναι ο μισός από τον επιθυμητό, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί.

Το 2025 περίπου 19.500 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους σε τροχαία και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό ωστόσο συνιστά μείωση κατά 15% από τα επίπεδα προ covid, δηλαδή ως το 2019, ενώ η Ε.Ε. αναζητούσε μια μείωση της τάξης του 31% για να βγει ο στόχος του 2030.

eu road death rates — Με γαλάζιο η καμπύλη που αντιστοιχεί στην μετρήσιμη πραγματικότητα, με μπλε σκούρο η καμπύλη που στόχευε η Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει επιπλέον πως για τα επόμενα χρόνια ως το τέλος αυτής της δεκαετίας η ετήσια μείωση θα πρέπει να είναι διπλάσια του τρέχοντος ρυθμού για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.

Η μελέτη ενσωματώνει στοιχεία από 31 χώρες, περιλαμβάνοντας τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. – που έχουν δεσμευτεί στον στόχο του 2030 – συν τις Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Νορβηγία και Σερβία.

Το συμπέρασμα που αβίαστα αναδύεται από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων από τις χώρες αυτές είναι πως κάποιες λίγες έχουν υπερβεί τους στόχους τους, ενώ οι περισσότερες υπολείπονται, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.

Τη μεγαλύτερη μείωση σε θανάτους από τροχαία μετά το 2019 σημειώνει η Πολωνία με 43%, ενώ πάνω από τον στόχο κινήθηκαν στο διάστημα αυτό η Δανία (32%) και το Βέλγιο (31%).

Η Νορβηγία και η Σουηδία δεν εμφάνισαν ανάλογα μεγάλα ποσοστά μείωσης, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας καθώς αυτές είναι οι δύο χώρες που ήδη είχαν τα μικρότερα ποσοστά θανατηφόρων τροχαίων σε όλη την Ευρώπη, με 19 θανάτους ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους.

Υπάρχει δε και το αντιπαράδειγμα της Ολλανδίας, η οποία εμφάνισε αύξηση των θανάτων σε τροχαία κατά την τελευταία δεκαετία και είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με επίδοση που επιδεικνύει “λάθος” πρόσημο.

Η δε Ελλάδα, κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν σταθερά μεταξύ των χειρότερων κρατών σε θανάτους από τροχαία, με πάνω από 113 ανά εκατομμύριο κατοίκων την πρώτη δεκαετία του 2000. Το 2015 η χώρα μας είχε βελτιώσει πολύ τη θέση της, αλλά παρέμενε μεταξύ των χειρότερων παραδειγμάτων με πάνω από 68 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αφήσαμε πίσω την κόκκινη αυτή ζώνη για να περάσουμε στη δεύτερη χειρότερη το τελευταίο διάστημα (2020-2025) όπου βρίσκονται χώρες με 44-55 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, όπως οι Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Ουγγαρία. Μάλιστα το 2021 το ETSC είχε βραβεύσει την Ελλάδα για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση σε θανατηφόρα ατυχήματα εκείνη τη χρονιά.

Το πρόβλημα τώρα είναι πώς το ETSC, βλέποντας πως ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, στρέφει τα βέλη του προς κάθε σκέψη ή τακτική που θεωρεί πως εκτροχιάζει τον σκοπό του. Έτσι επιτίθεται εναντίον μέτρων που είχαν περισσότερο οικονομική χροιά, όπως το πάγωμα των απαιτήσεων για εξοπλισμό ασφαλείας στα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για μια δεκαετία, απόφαση που είχε ληφθεί για να βοηθήσει την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης διατηρώντας το κόστος τους σε σταθερά επίπεδα.

Ζητά από την Ε.Ε. να μην κάνει καμιά υποχώρηση στα στάνταρ ασφαλείας των οχημάτων (όπως η προαναφερθείσα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα), ενώ προτείνει οριζόντια θέσπιση ορίων ταχύτητας 30 km/h στις πόλεις, 70 km/h στους επαρχιακούς και 120 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.

Θέλει επίσης από τα κράτη-μέλη να εντείνουν την επιβολή του νόμου – βλέπε ακόμη περισσότερα μπλόκα και τεχνικοί έλεγχοι – και να δώσουν περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια.

Αν δεν διαβάσατε πουθενά σε αυτό το κείμενο τη λέξη “παιδεία”, μην ψάχνετε, δεν σας διέφυγε, απλώς δεν υπάρχει καν. Η κλασική λύση κάθε πολιτικού φορέα είναι πάντα η ίδια: αστυνόμευση, αστυνόμευση κι άλλη αστυνόμευση. Αυτή όμως είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος και δυστυχώς η λιγότερο αποδοτική, καθώς στοχεύει στις συνέπειες του προβλήματος και όχι στις αιτίες του.

Αν θεωρείται πρόβλημα όταν κάποιος τρέχει πολύ γρήγορα με τη μοτοσυκλέτα μου, είναι ακόμη χειρότερο πρόβλημα να θεωρεί ως αναφαίρετο δικαίωμά του να τρέχει. Το δε κράτος, όχι απλώς δεν φρόντισε από νωρίς να του μάθει τι σημαίνει υπευθυνότητα στην κοινωνία που όλοι μαζί ζούμε, αλλά δεν του προσφέρει και καμιά εναλλακτική για να μπορεί να ξεμπουκώσει νόμιμα.

autobahn — Το μαγικό σήμα των γερμανικών Autobahn που δηλώνει πως δεν υπάρχει όριο ταχύτητας

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα σε όλη την Ευρώπη που έχει αυτοκινητόδρομους χωρίς όρια ταχύτητας και ταυτόχρονα απολαμβάνει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε οδική ασφάλεια με λιγότερους από 34 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αυτό με τη λογική του ETSC θα έπρεπε να είναι πρακτικά αδύνατον. Ίσως λοιπόν να μην είναι η ίδια η ταχύτητα το πρόβλημα, αλλά το πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.

Αν λοιπόν υπάρχει κάτι με ουσιαστική αξία σε αυτήν την έκθεση, κρύβεται στις λέξεις “περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια”. Ναι, χρειάζονται πόροι, όχι όμως για νέα περιπολικά και κάμερες μόνο, αλλά για σωστούς δρόμους και για εκπαιδευτικά προγράμματα που να μαθαίνουν στα παιδιά τη σωστή κουλτούρα οδήγησης πριν πιάσουν τιμόνι, αντί για συμμόρφωση υπό τον φόβο του προστίμου.

https://bit.ly/MOTO_681