FEMA - Οι προτάσεις της για βελτίωση του συστήματος εκπαίδευσης και εξέτασης αναβατών μοτοσυκλέτας

Απογοήτευση με τις νέες προτάσεις της Ε.Ε. για τις άδειες οδήγησης
FEMA Άδειες Οδήγησης
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/3/2023

Η Ομοσπονδία των Ευρωπαϊκών Συνδέσμων Μοτοσυκλέτας FEMA δηλώνει πολύ απογοητευμένη από τις προτάσεις της Ε.Ε. για αναθεώρηση των αδειών οδήγησης μοτοσυκλέτας, θεωρώντας πως αυτές αγνοούν τις πραγματικές ανάγκες των αναβατών. Η FEMA επιθυμεί την έκδοση μιας καλύτερης οδηγίας, καταθέτοντας τις δικές της προτάσεις στο θέμα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου της FEMA:

“Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε μια νέα δέσμη μέτρων για την οδική ασφάλεια. Μέρος αυτού είναι η πρόταση για μια νέα οδηγία για τις άδειες οδήγησης. Τα νέα στοιχεία είναι κυρίως η εισαγωγή της ψηφιακής άδειας οδήγησης και η εναρμόνιση της ανανέωσης των αδειών οδήγησης.

Σε γενικές γραμμές, η FEMA ζητά αλλαγή κατεύθυνσης από τη σημερινή εστίαση στις τεχνικές δεξιότητες σε χαμηλές ταχύτητες, σε υψηλότερες δεξιότητες που οδηγούν σε καλύτερη επίγνωση του κινδύνου και προετοιμασία για την αντιμετώπιση απρόβλεπτων καταστάσεων. Αυτό μπορεί να γίνει χωρίς να αυξηθεί το ηλικιακό κατώφλι για την απόκτηση πλήρους άδειας οδήγησης Α, κάνοντας διαφορετικές επιλογές και διευκολύνοντας τη μετάβαση από την άδεια Α1 στην Α.

Εφιστούμε επίσης την προσοχή στην παρούσα δομή της οδηγίας όσον αφορά τις μοτοσυκλέτες κατάρτισης και εξέτασης, η οποία δυσκολεύει τις γυναίκες και γενικότερα τα χαμηλότερα αναστήματα. Μια αλλαγή στις απαιτήσεις για τις μοτοσυκλέτες εκπαίδευσης και δοκιμών θα μπορούσε να αλλάξει αυτή την κατάσταση. Τέλος, ζητάμε περαιτέρω εναρμόνιση όσον αφορά τα ρυμουλκούμενα και τη δυνατότητα οδήγησης ελαφριάς μοτοσυκλέτας με άδεια Β (αυτοκινήτου) σε όλα τα κράτη μέλη.

Η Επιτροπή διατύπωσε επίσης πέντε στόχους για την επίλυση των παραπάνω βασικών προβλημάτων, τους οποίους και κοινοποίησε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αυτοί εν συντομία είναι οι εξής:

1. Αύξηση της ασφάλειας στους δρόμους της Ένωσης με τη μείωση των επικίνδυνων συμπεριφορών

2. Αύξηση της ασφάλειας στους δρόμους της Ένωσης με τη βελτίωση των οδηγικών δεξιοτήτων καθώς και με την αύξηση της αναγνώρισης των κινδύνων και των γνώσεων σχετικά με την οδική ασφάλεια

3. Αύξηση της ασφάλειας στους δρόμους της Ένωσης με τη διασφάλιση της επαρκούς ιατρικής ικανότητας των οδηγών. αξιολογείται με συνεπή τρόπο σε ολόκληρη την Ένωση

4. Άρση των εναπομεινάντων εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία που προκύπτουν από το πεδίο εφαρμογής και την εφαρμογή της

των υφιστάμενων κανόνων για την έκδοση, την ανταλλαγή και την ανανέωση των αδειών οδήγησης

5. Να επιτρέψει την αναγνώριση των ψηφιακών αδειών οδήγησης μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πιο αναλυτικά:

1. Συμπεριφορά. Αυτό είναι θέμα επιβολής και εκπαίδευσης. Οι νέοι χρήστες του οδικού δικτύου πρέπει να εκπαιδεύονται πώς να συμπεριφέρονται και τι σημαίνει αυτό για εκείνους από μικρή ηλικία με τρόπο κατανοητό. Τα μέλη της FEMA έχουν εμπειρία με εκπαιδευτικά προγράμματα που απευθύνονται σε παιδιά ηλικίας 12-16 ετών και έχουν αποδείξεις ότι αυτό είχε θετική επίδραση στη μείωση του αριθμού των ατυχημάτων. Επίσης, κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης για τις εξετάσεις, το να μαθαίνει κανείς να είναι υπεύθυνος χρήστης του δρόμου είναι σημαντικότερο από την εκπαίδευση στον ΚΟΚ.

2. Δεξιότητες οδήγησης και επίγνωση των κινδύνων. Πρόκειται για δύο διαφορετικά πράγματα, αλλά κατά κάποιο τρόπο η Επιτροπή τα βάζει στο ίδιο καλάθι. Οι δεξιότητες οδήγησης είναι τεχνικές δεξιότητες, οι οποίες για τους μοτοσυκλετιστές διδάσκονται και εξετάζονται με τρόπο και σε περιβάλλον που έχει ελάχιστη σχέση με τις καταστάσεις που αντιμετωπίζει κανείς στον δρόμο. Οι σημερινές απαιτήσεις σχετικά με τις δεξιότητες οδήγησης έχουν περιορισμένο αντίκτυπο στην οδική ασφάλεια. Η επίγνωση του κινδύνου είναι πολύ πιο σημαντική και απαιτεί την ικανότητα αναγνώρισης, αξιολόγησης και πρόβλεψης καταστάσεων που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τον αναβάτη. Αυτές μπορεί να είναι οι άλλοι χρήστες του δρόμου, η κατάσταση του οδοστρώματος, και άλλες αναμενόμενες ή απροσδόκητες καταστάσεις. Το να είσαι προετοιμασμένος για τις παραπάνω καταστάσεις είναι κατά την άποψή μας η σημαντικότερη συμβολή στην οδική ασφάλεια που μπορεί να συνδεθεί με τον αναβάτη, και είναι ακριβώς αυτό το στοιχείο που λείπει από τις σημερινές απαιτήσεις για τις άδειες οδήγησης. Για την ανάπτυξη αυτών των δεξιοτήτων απαιτείται μια καλή αρχική εκπαίδευση, ενώ σημαντική είναι και η εκπαίδευση μετά την απόκτηση της άδειας οδήγησης. Ταυτόχρονα, η εκπαίδευση και οι εξετάσεις δεν πρέπει να επιβαρύνουν αναίτια τον αναβάτη από άποψη χρόνου, ενέργειας και κόστους. Το όριο για την απόκτηση πλήρους άδειας οδήγησης μοτοσυκλέτας είναι ήδη πολύ υψηλότερο από ό,τι για την άδεια οδήγησης αυτοκινήτου, ως αποτέλεσμα των των πολλών σταδίων μέχρι να φτάσει κανείς εκεί (Α1, Α2, Α), με επαναλαμβανόμενες εξετάσεις (και συνεπώς εκπαίδευσης). Κάνοντας τις σωστές επιλογές είναι δυνατόν να έχουμε καλύτερα εκπαιδευμένους αναβάτες, οι οποίοι δείχνουν μια ασφαλέστερη και πιο υπεύθυνη στάση και συμπεριφορά στον δρόμο, και ταυτόχρονα να μειωθούν τα όρια για κάθε άδεια. Η FEMA έχει ήδη έδειξε τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να γίνει αυτό στο έργο "Αρχική εκπαίδευση αναβατών" και στην έκθεση του έργου που προέκυψε και στο ανάλογο εγχειρίδιο (Το μοντέλο IRT)

3. Ιατρική καταλληλότητα. Αναγνωρίζουμε τη σημασία της ιατρικής καταλληλότητας. Πρέπει να γίνεται διάκριση όσον αφορά στις σωματικές αναπηρίες, τις χρόνιες ασθένειες και τη χρήση φαρμάκων που μπορεί να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ικανότητα οδήγησης. Οι συνέπειες μιας σωματικής αναπηρίας μπορούν συχνά να ξεπεραστούν με με τη χρήση προσαρμοσμένων χειριστηρίων (ακόμη και στην περίπτωση των PTWs)- οι σωματικές αναπηρίες δεν πρέπει απαραίτητα να αποτελούν εμπόδιο για την απόκτηση άδειας οδήγησης. Αυτό σημαίνει επίσης ότι πρέπει να είναι δυνατή η παρακολούθηση της εκπαίδευσης και των εξετάσεων με όχημα που έχει προσαρμοσμένα χειριστήρια. Η άδεια που χορηγείται από τις αρχές ενός κράτους μέλους για οδήγηση με αυτόν τον τρόπο πρέπει να αναγνωρίζεται και στις υπόλοιπες χώρες μέλη. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε περίπτωση χρόνιων ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της κακής όρασης, ή/και χρήσης φαρμάκων που μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητα οδήγησης.

4. Εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία. Εδώ ζητάμε προσοχή για τη χρήση ρυμουλκούμενων από μοτοσυκλέτες. Το συγκεκριμένο θέμα εξακολουθεί να μη ρυθμίζεται, ενώ σε ορισμένα κράτη μέλη επιτρέπεται και σε άλλα όχι. Επίσης, η χρήση ελαφριάς μοτοσυκλέτας (<125cc) με άδεια οδήγησης Β πρέπει να ρυθμιστεί σε επίπεδο ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των ελάχιστων απαιτήσεων για την εκπαίδευση. Τώρα αρκετά κράτη μέλη έχουν τους δικούς τους κανονισμούς και απαιτήσεις, αλλά αυτό ισχύει μόνο στο έδαφός τους και όχι διασυνοριακά. Αυτές οι ελαφριές μοτοσυκλέτες χρησιμοποιούνται κυρίως σε κυκλοφορία χαμηλών ταχυτήτων από commuters που προσπαθούν να αποφύγουν το μποτιλιάρισμα. Με τον τρόπο αυτό συμβάλλουν στη μείωση της αστικής συμφόρησης. Προτείνουμε στην Επιτροπή να ξεκινήσει μια αξιολόγηση κόστους-οφέλους στο θέμα.

5. Αμοιβαία αναγνώριση των ψηφιακών αδειών οδήγησης. Υποστηρίζουμε τη θέσπιση ενός πλαισίου για τις ψηφιακές άδειες οδήγησης.”

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες