FIM - Ξεκινά το 2ο στάδιο του σετ προδιαγραφών της για κράνη μοτοσυκλέτας

Πιο αυστηρές δοκιμές και επέκταση και στα Off-Road κράνη
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

8/12/2022

Το πρόγραμμα FRHP (Fim Racing Homologation Program) έκανε το ντεμπούτο του το 2016, για να εξελίξει και να προτείνει το υψηλότερο επίπεδο προστασίας κρανών μοτοσυκλέτας για τα “ασφάλτινα” Πρωταθλήματα της FIM. Τώρα η FIM περνά στο 2ο στάδιο του προγράμματος, με αυστηρότερες προδιαγραφές ασφαλείας, που θα αφορούν για πρώτη φορά και τα Off-Road κράνη.

Το πρώτο κράνος που εγκρίθηκε από τη FIM για το MotoGP ανακοινώθηκε τον Ιούνιο του 2019, ενώ τον Ιανουάριο του 2020 οι εγκρίσεις συνεχίστηκαν και για τα υπόλοιπα “ασφάλτινα” Πρωταθλήματα της Ομοσπονδίας.

Μετά από 4 σεζόν εγκρίσεων, η FIM δηλώνει περήφανη για τα οφέλη του FRHPhe-01, αναφέροντας πως το πρόγραμμα αύξησε δραματικά το επίπεδο ασφαλείας των αναβατών της. Ένα πρόγραμμα που περιελάμβανε δοκιμές κρανών σε ατυχήματα χαμηλών, μεσαίων και υψηλών ταχυτήτων ευθείας πρόσκρουσης, σε ατυχήματα πλάγιας πρόσκρουσης και διείσδυσης, δίνοντας την έγκριση του σε 40 κράνη από 22 κατασκευαστές, που θα βρείτε ΕΔΩ.

Μέσα από τη στενή συνεργασία με τα ενδιαφερόμενα μέλη του προγράμματος και με το εγκεκριμένο εργαστήριο δοκιμών της FIM (Impact Laboratory στο Πανεπιστήμιο της Σαραγόσα), ξεκίνησε το 2ο στάδιο του προγράμματος (FRHPhe-02).

Το νέο στάδιο εστιάζει και στα Off-Road κράνη, με προδιαγραφές FIM για τα αθλήματα του Motocross, του Enduro, του Speedway και του Cross-Country.

Οι δοκιμές των κρανών για το δεύτερο στάδιο του προγράμματος FRHP της FIM σχεδιάστηκαν με τη συνεργασία των κατασκευαστών κρανών, ώστε να δημιουργηθεί ένα νέο σετ προδιαγραφών που θα ξεπερνά κατά πολύ όλα τα υπόλοιπα σετ της αγοράς (πχ. UN ECE 22.06, Snell M2020, JIS T8133), αλλά και τις το FRHPhe-01.

Οι αυστηρότερες προδιαγραφές του FRHPhe-02 θα περιλαμβάνουν νέες δοκιμές, νέες συγκρούσεις και θα έχουν υψηλότερες απαιτήσεις. Δοκιμές όπως συγκρούσεις με πλάγια αμόνια, δοκιμές εναντίον ημισφαιρικών αμονιών -για να μετρηθούν οι περιστροφικές δυνάμεις -θυμίζοντας τα πρότυπα Mips (Multi-directional Impact Protection System)-, δοκιμές γρήγορης αφαίρεσης μαξιλαριών κράνους, και εισαγωγή ενός Κριτηρίου Κατάγματος Κρανίου -Skull Fracture Criterion (SFC).

Η FIM σκοπεύει να συνεχίσει να αυξάνει τα επίπεδα ασφαλείας για τους αναβάτες της -και φυσικά για οποιονδήποτε άλλο αναβάτη, καθώς τα εγκεκριμένα κράνη της διατίθενται στο εμπόριο-, με το νέο σετ προδιαγραφών FRHPhe-02 να περνά στη φάση της “ισχυρής σύστασης” το 2025 και να γίνεται κατόπιν υποχρεωτικό από το 2026 για όλους τους αγωνιζόμενους της FIM -εκτός από τους αναβάτες Trial, Pedelecs, SSV και Streamliners.

Όπως με το FRHPhe-01, μια ετικέτα έγκρισης της FIM θα βρίσκεται ραμμένη στο λουράκι του κάθε κράνους που θα έχει πάρει τη σφραγίδα της Ομοσπονδίας.

Για περισσότερες λεπτομέρειες, επισκεφθείτε το site του FRHP, ΕΔΩ.

Yamaha XT500: Η μοτοσυκλέτα του Thierry Sabine που ξεκίνησε το Rally Dakar! 10 χρόνια χαμένη στην έρημο!

Χάθηκε στην έρημο και βρέθηκε 10 χρόνια μετά - Στη σέλα της ξεκίνησε η ιδέα του θρυλικού αγώνα!
Yamaha XT500 Thierry Sabine
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/12/2025

Το Yamaha XT500 είναι από μόνο του εμβληματικό, όμως αυτό εδώ παίρνει διαστάσεις θρύλου γιατί έβαλε και αυτό τους… τροχούς του για εμπνευστεί ο μεγάλος Thierry Sabine την ιδέα του Rally Dakar. Το θυμόμαστε με αφορμή την έναρξη του θρυλικού αγώνα που ξεκινά στις 3 Ιανουαρίου.

Το 1976 o Thierry Sabine χάθηκε στην έρημο Tenere κατά τη διάρκεια του ράλι Abidjan-Nice πάνω στη σέλα του Yamaha XT500. Ο Γάλλος έμεινε για τρεις ημέρες χωρίς νερό και τροφή πριν διασωθεί με μοναδική απώλεια το XT500 το οποίο παρέμεινε στην έρημο. Ήταν αυτές οι ημέρες που έδωσαν στον Sabine την έμπνευση για τη δημιουργία του θρυλικού πλέον rally raid αγώνα, για όσους ήθελαν πραγματικά να κυνηγήσουν την περιπέτεια και την τύχη τους.

la moto verte
La Moto Verte, ήτοι "Η Πράσινη Μοτοσυκλέτα" γράφει το αυτοκόλλητο πάνω στο σπασμένο πλαστικό ρεζερβουάρ του XT500


Το XT500 τελικά διασώθηκε δέκα χρόνια αργότερα από τον ηγέτη των Tuareg, Mano Dayak, ο οποίος είχε αναπτύξει φιλία με τον Sabine κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Παρίσι. Αποτελούσε συνεργάτη του Γάλλου στα πρώτα χρόνια του Dakar, λόγω της γνώσης που είχε για την έρημο, η οποία και βοηθούσε με τη χάραξη των πρώτων διαδρομών.
Μετά τον χαμό του Sabine με την πτώση του ελικοπτέρου το 1986, ο Dayak ανέκτησε το XT500 και το επέστρεψε στη χήρα του Γάλλου ως τεκμήριο της αρχικής διαδρομής του ιδρυτή.

Ο Mano Dayak έχασε επίσης τη ζωή του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1995, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έντονης πολιτικής μεσολάβησης στον Νίγηρα. Μένει όμως, ως συνδετικός κρίκος το XT500, το οποίο αποτέλεσε φέτος μέρος της έκθεσης “Desert Queens” που φιλοξενήθηκε στη φετινή EICMA, μαζί με άλλες 30 θρυλικές μοτοσυκλέτες που έχουν λάβει μέρος στον δυσκολότερο αγώνα του κόσμου.