Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Suzuki: 10 χρόνια εγγύηση στη Γαλλία, χωρίς όριο χιλιομέτρων αλλά υπό όρους

Η Suzuki France προσφέρει από το 2026 συνολική κάλυψη 10 ετών για νέα μοντέλα, με υποχρεωτικό ετήσιο service στο εξουσιοδοτημένο δίκτυο της
Suzuki 10y WAR
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

3/3/2026

Μια ιδιαίτερα δυναμική κίνηση πραγματοποιεί η Suzuki στη γαλλική αγορά, προσφέροντας 10ετή εγγύηση για όλες τις νέες μοτοσυκλέτες από 1η Ιανουαρίου 2026, χωρίς περιορισμό χιλιομέτρων αλλά υπό όρους.

Η Suzuki Γαλλίας ακολουθεί την κίνηση της βρετανικής αντιπροσωπείας, ανακοινώνοντας ότι όλα τα νέα μοντέλα που αγοράστηκαν από την 1η Ιανουαρίου 2026 θα καλύπτονται από εγγύηση 10 ετών. Η επίσημη ενεργοποίηση του προγράμματος ξεκινά στις 15 Μαρτίου 2026, ωστόσο θα έχει αναδρομική ισχύ για όλες τις μοτοσυκλέτες που έχουν πωληθεί από την αρχή του έτους.

Η νέα κάλυψη αποτελείται από τη βασική εργοστασιακή εγγύηση 2 ετών και οκταετή επέκταση, η οποία ανανεώνεται ετησίως υπό την προϋπόθεση ότι η μοτοσυκλέτα πραγματοποιεί τις προβλεπόμενες συντηρήσεις της αποκλειστικά σε εξουσιοδοτημένα συνεργείο. Αυτό σημαίνει ότι παρεμβάσεις ή συντηρήσεις εκτός δικτύου, ή DIY επισκευές, ενδέχεται να ακυρώσουν την κάλυψη.

Suzuki 10y WAR

Χωρίς όριο χιλιομέτρων, αλλά μόνο για Γαλλία

Η 10ετής εγγύηση δεν συνοδεύεται από περιορισμό χιλιομέτρων, κάτι που αποτελεί ισχυρό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Ωστόσο ισχύει μόνο για μοτοσυκλέτες ταξινομημένες και χρησιμοποιούμενες αποκλειστικά εντός Γαλλίας και μόνο για οχήματα που κυκλοφορούν σε δημόσιους δρόμους. Αυτό πρακτικά αποκλείει αναβάτες που κινούνται εκτός συνόρων.

Ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η επέκταση εγγύησης “ακολουθεί” τη μοτοσυκλέτα και όχι τον ιδιοκτήτη. Έτσι, μπορεί να μεταβιβαστεί σε επόμενο κάτοχο, αρκεί να συνεχιστεί η τήρηση του επίσημου ιστορικού συντήρησης. Σε περίπτωση διακοπής, η εγγύηση μπορεί να ενεργοποιηθεί εκ νέου μέσω ελέγχου σε εξουσιοδοτημένο συνεργείο, κίνηση που ενισχύει την αξία μεταπώλησης.

Suzuki 10y WAR

Εντυπωσιακή κάλυψη ακόμα και υπό όρους

Παρότι η 10ετής εγγύηση ακούγεται εντυπωσιακή, οι αναλυτικοί όροι δεν δημοσιοποιούνται πλήρως εκ των προτέρων, λ.χ. μετατροπές ή aftermarket παρεμβάσεις μπορεί να επηρεάσουν την ισχύ της εγγύησης, κάτι σύνηθες σε μοτοσυκλέτες που παραμένουν σε χρήση για έως και 10 χρόνια.

Στην Ελλάδα, η πολιτική της Suzuki είναι διαφορετική. Όλα τα μοντέλα συνοδεύονται με 2 έτη εγγύηση καλής λειτουργίας χωρίς περιορισμό χιλιομέτρων (πλην των ΜΧ μοτοσυκλετών), ενώ η 2ετής επέκταση (σύνολο 4 έτη) της εργοστασιακής εγγύησης με όριο τα 80.000χλμ για τα μηχανικά και ηλεκτρικά μέρη, προσφέρεται εντελώς δωρεάν σε όλες τις νέες μοτοσυκλέτες ανεξαρτήτως μοντέλου, ακόμα και στην περίπτωση μεταπώλησης και ισχύει για μοτοσυκλέτες που ταξινομήθηκαν μετά την 01/01/2022.

Η κίνηση της γαλλικής αντιπροσωπίας της Suzuki μοιάζει με ντόμινο της αντίστοιχης βρετανικής και ανεβάζει τον πήχη στις συγκεκριμένες αγορές, προσφέροντας 10ετή εγγύηση χωρίς όριο χιλιομέτρων, αποτελώντας ένα ισχυρό μήνυμα εμπιστοσύνης. Ωστόσο, οι αυστηρές προϋποθέσεις συντήρησης και οι περιορισμοί χρήσης δείχνουν ότι πρόκειται για ένα πρόγραμμα με σαφείς όρους. Σε κάθε περίπτωση, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη που ελπίζουμε να επηρεάσει και άλλες ευρωπαϊκές αγορές στο μέλλον.