Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

CFMOTO - Εξαγόρασε το 51% της Kalex, αναβαθμίζει τον ρόλο της στη Moto2

Οι Κινέζοι ανεβάζουν ταχύτητα στην τεχνογνωσία πλαισίων, προετοιμάζονται για MotoGP
CFMOTO - KALEX
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/2/2026

Σε μια είδηση που ταράζει τα νερά των αγώνων μοτοσυκλέτας, η CFMOTO αγοράζει το πλειοψηφικό πακέτο της Kalex (51%), και αναβαθμίζει τον ρόλο της στη Moto2 ως κατασκευαστής! Παράλληλα, με αυτό τον τρόπο αποκτά κορυφαία τεχνογνωσία πλαισίων, προετοιμάζοντας μεθοδικά την μελλοντική είσοδό της στην μεγάλη κατηγορία MotoGP.

Την είδηση μετέδωσε αρχικά το Sky Sports, για να επιβεβαιωθεί αργότερα από τους ιδρυτές της γερμανικής εταιρείας που ειδικεύεται στην εξέλιξη και την κατασκευή πλαισίων μοτοσυκλέτας.

Με έδρα το Bobingen, κοντά στο Μόναχο, η Kalex διαθέτει εντυπωσιακό ιστορικό στους αγώνες κορυφαίου επιπέδου, έχοντας κατακτήσει τον πρώτο της τίτλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto2 το 2011 με τον Stefan Bradl. Από τότε, κυριάρχησε στη μεσαία κατηγορία του MotoGP, κατακτώντας το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών κάθε χρονιά από το 2012 έως το 2023! Μικρό διάλειμμα το 2024 όπου Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ιταλική Boscoscuro, και το 2025 η Kalex επανήλθε δριμύτερη για έναν μεγάλο θρίαμβο.

Kalex

Θυμίζουμε πως στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto2, ο κινητήρας όλων των αγωνιζομένων είναι ο ίδιος τρικύλινδρος 765 κ.εκ. της Triumph, ενώ οι ομάδες διαλέγουν πακέτο πλαισίου μεταξύ τριών εταιρειών που θεωρούνται κατασκευαστές για την κατηγορία: Kalex, Boscoscuro και Forward. Το 2025 οι τρεις κατασκευαστές τερμάτισαν με την προαναφερθείσα σειρά, με την Kalex να κυριαρχεί στην πρώτη δεκαπεντάδα της γενικής κατάταξης, καθώς οι τέσσερις πρώτοι αγωνιζόμενοι συμμετείχαν με τη γερμανική εταιρεία, ενώ Kalex ήταν οι 12 από τις πρώτες 15 μοτοσυκλέτες. Για το Πρωτάθλημα Moto2 του 2026, 20 αγωνιζόμενοι θα συμμετέχουν με Kalex, 6 με Boscoscuro και 2 με Forward.

Η ιστορία της Kalex επεκτείνεται και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3, αλλά και στη μεγάλη κατηγορία MotoGP, εκεί όπου το 2022 και το 2023 είχε κατασκευάσει ψαλίδια και πλαίσια για τους Ιάπωνες που αναζητούσαν απεγνωσμένοι λύση στη δυστοκία αποτελεσμάτων τους.

CFMOTO

Από την άλλη, η CFMOTO έχει γνωστές αγωνιστικές φιλοδοξίες, τις οποίες πραγματοποιεί μία-μία, ενώνοντας δυνάμεις με την Aspar Team στα Πρωταθλήματα Moto3 και Moto2. Το 2024 η CFMOTO κέρδισε το Triple Crown (τριπλό στέμμα) στη μικρή κατηγορία, παίρνοντας Πρωτάθλημα Αναβατών με τον David Alonso, Πρωτάθλημα Κατασκευαστών και Πρωτάθλημα Ομάδων. Το 2025 οι Holgado και Alonso τερμάτισαν 6ος και 9ος στη Moto2 -με πλαίσια Kalex-, ενώ στη Moto3 οι Quiles και Foggia κατέκτησαν τις θέσεις 3 και 14.

V4

Παράλληλα, η CFMOTO έχει ανοδική πορεία και στους κυβισμούς των Supersport μοτοσυκλετών της, και στις δυο τελευταίες EICMA παρουσίασε ως concept μια Superbike του λίτρου με V4 κινητήρα, απόδοση 210 hp και βάρος κάτω των 200 κιλών. Μια μοτοσυκλέτα που δείχνει πως τόσο στους αγώνες όσο και στα μοντέλα παραγωγής, η CFMOTO στοχεύει ψηλά.

Μην ξεχνάμε επίσης πως κατά την κρίση που διένυε η KTM με την αγορά της από τη Bajaj, η CFMOTO είχε εκφράσει την πρόθεσή της να αγοράσει το MotoGP τμήμα των Αυστριακών, αν και οι διαπραγματεύσεις δεν προχώρησαν λόγω του κόστους που οι Κινέζοι έκριναν ως υπέρογκο -πληροφορίες αναφέρουν 100 εκατομμύρια ευρώ.

Kalex

Κάπως έτσι, λίγο μετά την ανανέωση της συνεργασίας CFMOTO-Aspar μέχρι το 2031, τώρα οι Κινέζοι συμπληρώνουν ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ της αγωνιστικής ενασχόλησής τους.

Τεράστιο ενδιαφέρον έχει η κίνηση της CFMOTO και για τη Moto3, που αναμένεται να δεχθεί δραστική ανανέωση το 2028, με μοτοσυκλέτες ενιαίων προδιαγραφών με κινητήρα της Yamaha (R7). Περιμένουμε να μάθουμε περισσότερα νέα για τα πλαίσια της κατηγορίας, και για το αν θα μπορέσει η Kalex να κυριαρχήσει και εκεί.

Ετικέτες