Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

97.000+ χιλιόμετρα γύρω από τον κόσμο με την CFMOTO 450MT - Η απόλυτη δοκιμασία αξιοπιστίας

Jaroslav Simta
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/2/2026

Όποιος πιστεύει ακόμη ότι οι μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού είναι μόνο για αστική μετακίνηση, μάλλον δεν έχει ακούσει τον Jaroslav Síma. Ο 69χρονος Τσέχος ταξιδευτής και δημοσιογράφος μοτοσυκλέτας έβαλε τη νέα 450MT στην πιο σκληρή δοκιμασία που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς: 19 μήνες, πάνω από 97.000 χιλιόμετρα σε τρεις ηπείρους, χωρίς έλεος.

Εμείς είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε με τον Jaroslav Sima πριν μερικά χρόνια, όταν ήταν περαστικός από την Αθήνα ανεβαίνοντας από τα Αστερούσια και επιστρέφοντας στην Τσεχία, στα πλαίσια της ειδικής αποστολής που του είχε αναθέσει η CFMOTO: να φορτώσει πολλά χιλιόμετρα ανά τον κόσμο σε μία 800MT προπαραγωγής που δεν χάσαμε την ευκαιρία και να οδηγήσουμε με αντάλλαγμα τη σιωπή μας, καθώς απείχε αρκετά από τη μοτοσυκλέτα που θα έβγαινε από τη γραμμή παραγωγής.

Η συνεργασία φαίνεται πως απέδωσε καρπούς και συνεχίζει καθώς η CFMOTO του ανέθεσε μια ακόμη αποστολή, αυτή την φορά με μια 450ΜΤ και στόχο τα 100.000 χιλιόμετρα.

Jaroslav Síma

0-17.500 km: 15 χώρες σε 2 μήνες

Το ταξίδι ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2024 και από την πρώτη στιγμή έβαλε τον πήχη ψηλά: Pamir Highway, Κεντρική Ασία. Σε μόλις δύο μήνες, ο Síma κάλυψε 17.500 χιλιόμετρα, διασχίζοντας 15 χώρες.

Διαδρομή (νότια πορεία): Σλοβακία - Βουλγαρία - Τουρκία - Γεωργία - Ρωσία - Καζακστάν - Ουζμπεκιστάν - Τατζικιστάν (Pamir)
Επιστροφή (βόρεια πορεία): Κιργιστάν - Καζακστάν - Ρωσία - Εσθονία - Λετονία - Λιθουανία - Πολωνία - Τσεχία

Κύριος στόχος; Τα τέσσερα "Stans": Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν και Κιργιστάν. Στο πέρασμα Ak-Baital, στα 4.655 μέτρα υψόμετρο, ο δικύλινδρος των 450 κυβικών απέδειξε ότι αποδίδει απροβλημάτιστα ακόμη και σε αραιό αέρα και πολικές θερμοκρασίες.

Jaroslav Síma

Η 450MT κάλυψε αχανείς στέπες, κακοτράχαλους ορεινούς δρόμους και σκληρό τερέν δείχνοντας ότι δεν πρόκειται για μια τουριστική περιπέτεια, αλλά για πραγματικό test αντοχής.

17.500-60.000 km: Εργονομία, αντοχή και συντήρηση

Μετά την Κεντρική Ασία, ακολούθησε εκτεταμένη χρήση σε Ευρώπη και Βόρεια Αφρική. Άσφαλτος στη νότια Ευρώπη, φθινοπωρινές βροχές στη Γαλλία και στη συνέχεια πορεία προς Μαρόκο και βαθύτερα στην Αφρική.

Τον Φεβρουάριο του 2025 το κοντέρ έγραφε 40.000 km. Ταξιδεύοντας μέσα στη Σαχάρα η 450MT πέρασε το ορόσημο των 60.000 km.

Σε 10 μήνες ο Síma είχε διασχίσει 22 χώρες. Η φάση αυτή ανέδειξε κυρίως την εργονομία και την αντοχή της μοτοσυκλέτας σε καθημερινή, βαριά χρήση.

Jaroslav Síma

Στη συνέχεια, μαζί με μια δεύτερη CFMOTO, διέσχισαν Σενεγάλη και Γκάμπια. Από την άμμο της Σαχάρας στις σαβάνες του Σαχέλ, οι δοκιμασίες ήταν συνεχείς: θερμοκρασίες, σκόνη, λακκούβες, σκληρή εκτός δρόμου χρήση.

Κι όμως, σοβαρές μηχανικές βλάβες δεν εμφανίστηκαν.

Κατανάλωση: 3,8 λίτρα/100 km με σταθερή ταχύτητα 105 km/h
Αυτονομία: έως 460 km
Ημερήσιες αποστάσεις: έως 620 km

Στα 60.000 km είχαν καταναλωθεί:

  • 6 σετ ελαστικών
  • 5 αλυσίδες
  • 3 σετ γραναζιώνJaroslav Síma

Η μοναδική αξιοσημείωτη βλάβη ήταν ένα ρουλεμάν στο κιβώτιο ταχυτήτων στα 49.380 km.
Στα 30.000 km έγινε έλεγχος αναρτήσεων, λάδια, τσιμούχες και τακάκια.
Στα 35.000 km ελέγχθηκαν οι βαλβίδες και χρειάστηκε αντικατάσταση μόνο ενός καπελώτου βαλβίδας εξαγωγής.

Έκτοτε; Μόνο η προβλεπόμενη συντήρηση.

Η 450MT απέδειξε ότι δεν είναι μια βραχυπρόθεσμη λύση με ημερομηνία λήξης, αλλά πραγματικός χιλιομετροφάγος.

Jaroslav Síma

60.000-70.000 km: Non-stop επιστροφή

Μετά την αφρικανική περιπέτεια, ο Síma δεν έστειλε τη μοτοσυκλέτα με μεταφορική. Οδήγησε ο ίδιος από τη Δυτική Αφρική μέχρι την Ευρώπη, ακολουθώντας την Ατλαντική ακτή.

Η διαδρομή αυτή κάλυψε περισσότερα από 5.000 km σε 15 ημέρες, διασχίζοντας τουλάχιστον έξι χώρες.

Jaroslav Síma

Στις 30 Αυγούστου 2025, το κοντέρ έγραψε 70.000 km – σχεδόν ταυτόχρονα με τα 69α γενέθλια του Jaroslav.

Όπως δήλωσε ο ίδιος με χιούμορ, "εκτιμώ πολύ τις ευχές για τα 69 μου χρόνια, αλλά θαυμάζω ακόμη περισσότερο εκείνο το '70' στην οθόνη της CFMOTO 450MT".

70.000 km σε 15 μήνες, 32 χώρες και τρεις ήπειροι. Και η μοτοσυκλέτα σε άριστη κατάσταση.

Jaroslav Síma

80.000-85.000+ km: Δύο φορές γύρω από τη Γη

Τον Νοέμβριο του 2025, στη Δυτική Σαχάρα, έσπασε το φράγμα των 80.000 km. Και αντί να χαλαρώσει, ανέβασε ρυθμό.

Μαυριτανία, Σενεγάλη, Γκάμπια, Γουινέα, Σαχέλ, κόκκινο χώμα, βαθιά σκόνη, κατεστραμμένοι δρόμοι.

Jaroslav Síma

Σε μόλις 14 ημέρες μετά το ορόσημο των 80.000 km, πρόσθεσε άλλα 4.000+ km.

Τον Δεκέμβριο του 2025, το κοντέρ έγραψε 85.000 km. Σε 16 μήνες, απόσταση μεγαλύτερη από δύο φορές τον γύρο της Γης.

Πάνω από από test, μια δήλωση

Η πορεία του Jaroslav Síma είναι κάτι παραπάνω από μια δοκιμή αντοχής. Είναι δήλωση.

Η 450MT απέδειξε ότι “μικρο-μεσαία μοτοσυκλέτα” δεν σημαίνει "εύθραυστη". Ότι δεν χρειάζεσαι τεράστιο κυβισμό ή υπερβολικά ηλεκτρονικά για να πας στην άκρη του κόσμου.

Jaroslav Síma

Χρειάζεσαι μια μοτοσυκλέτα που να εμπιστεύεσαι όταν ο πολιτισμός απέχει εκατοντάδες χιλιόμετρα.

Το ορόσημο των 100.000 km δεν μοιάζει πλέον μακρινό. Πιθανότατα θα έρθει μέσα στους πρώτους μήνες του 2026.

Την πορεία αυτή διατάραξε μια μικρή πτώση του Síma που τον οδήγησε στο χειρουργικό τραπέζι για την αποκατάσταση της σπασμένης του κλείδας.

Ενώ ο άτυχος Τσέχος βρίσκεται ήδη στην πατρίδα του σε διαδικασία αποθεραπείας, η μοτοσυκλέτα του δεν πτοήθηκε καθόλου από την κακή στιγμή τους. Αντιθέτως συνεχίζει το ταξίδι με νέο σύντροφο γράφοντας χιλιόμετρα, ενώ επιστρέφει οδικώς στο Brno της Τσεχίας για να εκτεθεί στο Motosalon 2026 από τις 5 έως τις 8 Μαρτίου.

Όλα δείχνουν πως αυτό θα είναι (από όσο ξέρουμε) το πρώτο 450ΜΤ που περνάει το φράγμα των 100.000 χιλιομέτρων, κάνοντας έτσι μια ακόμη δήλωση σχετικά με την αξιοπιστία της μοτοσυκλέτας.