Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Harley-Davidson 2026: Ανανεώνει την γκάμα μένοντας πιστή στις παραδόσεις της [VIDEO]

Σε αναμονή του οικονομικότερου Nightster, αργότερα μέσα στη χρονιά
HD 2026
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/1/2026

Η Harley-Davidson παρουσίασε τη νέα της γκάμα για το 2026, που ουσιαστικά πρόκειται για μια συντηρητική ανανέωση των υπαρχόντων μοντέλων με ορισμένες σπέσιαλ εκδόσεις (Limited & CVO) και ανανεωμένα τρίκυκλα. Για την ώρα το νέο, οικονομικό μοντέλο Sprint που περιμέναμε να παρουσιαστεί στα τέλη 2025 αγνοείται, και το περιμένουμε αργότερα μέσα στο έτος.

Στα “νέα” μοντέλα της γκάμας περιλαμβάνονται η Street Glide Limited και η Road Glide Limited, πέντε ανανεωμένες CVO, μερικές ακόμα ανανεώσεις στα υπόλοιπα δίκυκλα μοντέλα, και τα ανανεωμένα Trikes. Τα νέα μοντέλα αναμένονται στους dealer σε παγκόσμια κλίμακα μέσα στους επόμενους μήνες.

Glide

Αιχμή του δόρατος στο νέο κύμα μοτοσυκλετών της HD είναι οι δυο Limited εκδόσεις των Street Glide και Road Glide, στη σειρά Grand American Touring Motorcycles με φαίρινγκ και κορυφαίο εξοπλισμό. Αμφότερες διαθέτουν τον νέο κινητήρα Milwaukee-Eight VVT 117, έναν υγρόψυκτο και ψεκαστό V2 1.923 κ.εκ., με αύξηση ροπής κατά 7,4% και αύξηση ιπποδύναμης κατά 14% σε σχέση με τον Twin Cooled Milwaukee-Eight 114 του 2024.

Τα επίσημα νούμερα κάνουν λόγο για 106 hp / 4.600 rpm και για 18 κιλά ροπής στις μόλις 3.500 rpm. Ο κινητήρας έρχεται κομπλέ με σύστημα μεταβλητού χρονισμού βαλβίδων VVT, νέο σύστημα ψύξης κεφαλής, και δυνατότητα φόρτισης ηλεκτρικών αξεσουάρ που υπερβαίνει την προηγούμενη γενιά κατά 21%.

Εξοπλισμός

Στον εξοπλισμό των δυο παραπάνω μοντέλων περιλαμβάνονται φαίρινγκ, ψηλές ζελατίνες, θερμαινόμενα γκριπ και σέλες, βαλίτσες, τελευταίας γενιάς τεχνολογικά συστήματα όπως Cornering ABS & TC, ηλεκτρονικά συνδυασμένη πέδηση, Vehicle Hold, TPS, Drag Torque Slip Comtrol, Riding Modes, LED φώτα, φώτα ομίχλης, TFT οθόνη 12,3 ιντσών με πλήρη συνδεσιμότητα, Apple CarPlay, πλοήγηση, μουσική και τηλεφωνία, νέο ηχοσύστημα 4 ηχείων Rockford Fosgate, κ.α.

Σημειώνουμε πως η HD έχει κάνει προσπάθεια να ελαφρύνουν έστω και λίγο οι συγκεκριμένες μοτοσυκλέτες, γλιτώνοντας 11 κιλά από την Street και 6 από την Road -όχι πώς έγιναν φτερού ξαφνικά.

Pan America LTD

Όσον αφορά στη μοτοσυκλέτα που ενδιαφέρει τους φαν των Adventure, για το 2026 η HD προσφέρει το Pan America 1250 Limited, με πληθώρα αξεσουάρ στον βασικό εξοπλισμό. Αυτά περιλαμβάνουν μια αλουμινένια βαλίτσα και πλαϊνές βαλίτσες με συνολική χωρητικότητα 120 λίτρων.

Ένα Screamin’ Eagle quickshifter βοηθά στις αλλαγές ταχυτήτων χωρίς συμπλέκτη, ενώ στη συνέχει ξεχωρίζει το προστατευτικό του τελικού της εξάτμισης, το προστατευτικό του ψυγείου, και η ποδιά, με τα μαρσπιέ να είναι ρυθμιζόμενα. Κατά τα άλλα η Pan America δεν έχει αλλαγές σε σχέση με πέρυσι.

CVO και τρίκυκλο

Πέντε είναι οι νέες CVO εκδόσεις της εταιρείας που περιλαμβάνουν εντυπωσιακό φινίρισμα, βελτιωμένες επιδόσεις και περισσότερα αξεσουάρ σε σχέση με τα στάνταρ μοντέλα. Η γκάμα CVO 2026 περιλαμβάνει τα μοντέλα CVO Street Glide ST, CVO Street Glide Limited και CVO Street Glide 3 Limited, καθώς και τα ανανεωμένα μοντέλα CVO Road Glide ST και CVO Street Glide.

Στη συνέχεια η HD παρουσιάζει μερικά ακόμα σπέσιαλ εορταστικά μοντέλα για τα 250 χρόνια “ελευθερίας” των Η.Π.Α., τα οποία ονομάζει Liberty Edition. Τα νέα μοντέλα έχουν γραφικά αετού, και διάφορες διακοσμητικές λεπτομέρειες. Η παραγωγή της Liberty Edition θα περιοριστεί σε περίπου 2.500 μοντέλα συνολικά παγκοσμίως.

Κλείνουμε με το “νέο” τρίκυκλο CVO Street Glide 3 Limited, που έχει νέα χρώματα και γραφικά μαζί με τον νέο κινητήρα της εταιρείας. Ο κινητήρας Milwaukee-Eight VVT 121 το καθιστά το πιο ισχυρό μοντέλο Harley-Davidson Trike που έχει κυκλοφορήσει ποτέ, ενώ ξεχωρίζει για την τεράστια χωρητικότητα αποσκευών, το premium ηχοσύστημα Harley-Davidson Audio powered by Rockford Fosgate Stage II και μια σειρά από αξεσουάρ.

Ετικέτες