Forum Wars Vol. 1

Έχουν τα V2 περισσότερη ροπή;
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/1/2017

Ένα από τα αγαπημένα θέματα που χρησιμοποιούν ως αφορμή οι οπαδοί των τετρακύλινδρων και δικύλινδρων κινητήρων για να τσακωθούν μεταξύ τους, είναι το κατά πόσο ένα δικύλινδρος κινητήρας (ίδιων κυβικών και ίδιας τεχνολογίας) έχει ή δεν έχει περισσότερη ροπή από έναν τετρακύλινδρο. Φυσικά κανείς ποτέ δεν έχει καταφέρει να δώσει μια σωστή απάντηση στο ερώτημα για τους απλούς λόγους:

Πρώτον: Το ερώτημα βασίζεται σε λάθος διατύπωση της έννοιας της ροπής

Το κακό ξεκίνησε την εποχή που δυναμόμετρα είχαν μόνο τα εργοστάσια και ο υπόλοιπος κόσμος έβγαζε τα συμπεράσματά του για την απόδοση των κινητήρων βασιζόμενος στα στοιχεία που ανακοίνωναν οι εταιρείες και στην αίσθηση από την οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Αυτό είχε δύο τρωτά σημεία: Από την μια μεριά τα εργοστάσια ανακοίνωναν συνήθως ψευδή στοιχεία και από την άλλη μεριά ο αναβάτης νόμιζε ότι η αμεσότητα στην απόκριση του γκαζιού οφείλεται στη ροπή του κινητήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η κόντρα μεταξύ του πρώτου Honda CB 750 και της πρώτης Ducati 750 SS, όπου βάσει των εργοστασιακών στοιχείων έπρεπε το CB 750 να είναι ελαφρώς ταχύτερο σε όλες τις μετρήσεις επιδόσεων (από στάση, τελική ταχύτητα και ρεπρίζ) κάτι όμως που δεν συνέβαινε στην πραγματικότητα.

Ο λόγος φυσικά ήταν ότι το CB 750 δεν έβγαζε ποτέ τα άλογα και την ροπή που ανακοίνωνε η Honda, ενώ τα στοιχεία της Ducati ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα. Οι επόμενες γενιές τετρακύλινδρων κινητήρων βελτίωσαν πολύ την απόδοσή τους, ξεπερνώντας σε ιπποδύναμη και ροπή τους αντίστοιχους δικύλινδρους κινητήρες, όμως και πάλι όποιος οδηγούσε μια δικύλινδρη μοτοσυκλέτα έλεγε ότι έχει περισσότερη ροπή από μια αντίστοιχη τετρακύλινδρη. Γιατί; Μα φυσικά γιατί πλέον είχε ταυτιστεί στο μυαλό όλων ότι η ΑΠΟΚΡΙΣΗ στο άνοιγμα του γκαζιού είναι η ΡΟΠΗ ενός κινητήρα. Με αυτή την εντελώς λάθος βάση, συνεχίζεται ο πόλεμος των οπαδών στα forum ακόμα και σήμερα.  

 

Δεύτερον: Για την σύγκριση χρησιμοποιούνται λάθος δυναμομετρήσεις

Όταν πλέον τα δυναμόμετρα έγιναν αρκετά φτηνά για να μπορεί να τα αγοράσει ένα συνοικιακό συνεργείο, όλοι πίστεψαν ότι θα είναι εύκολο να μάθουμε την αλήθεια και αν όντως οι δικύλινδροι κινητήρες έχουν περισσότεροι ροπή από τους αντίστοιχης τεχνολογίας και κυβισμού τετρακύλινδρους. Αμ, δε! Το μόνο που έγινε τελικά είναι να προστεθούν στην κουβέντα χιλιάδες διαγράμματα και ακατανόητες μαθηματικές εξισώσεις που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Ο λόγος είναι ότι η διαδικασία των δυναμομετρήσεων που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που κάνει ο αναβάτης οδηγώντας την μοτοσυκλέτα του.

Πάνω στο δυναμόμετρο ανοίγεις τέρμα το γκάζι από τις 1800-2500 στροφές και το κρατάς χουφτωμένο μέχρι τον κόφτη. Αντιθέτως, στο δρόμο έχεις είτε κλειστό, είτε μισο-ανοιγμένο το γκάζι μεταξύ 3000-6000 στροφές και ξαφνικά το ανοίγεις τέρμα. Ένας δικύλινδρος κινητήρας είναι απόλυτα φυσιολογικό να αντιδράσει πιο άμεσα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού από έναν τετρακύλινδρο, με αποτέλεσμα ο αναβάτης να νομίζει ότι αυτό οφείλεται στην ροπή, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στην αποτελεσματικότερη καύση του μεγαλύτερου θαλάμου καύσης ενός δικύλινδρου (επιπλέον έχει συνήθως και μεγαλύτερες βαλβίδες και μεγαλύτερη διαδρομή και αναλογικά μικρότερης διαμέτρου καρμπιρατέρ/ψεκασμό) όταν εισέρχεται ξαφνικά μια υπερβολική ποσότητα μείγματος.

Το καλύτερο παράδειγμα για να καταλάβουμε ότι το θέμα του τσακωμού δεν πρέπει να είναι η ροπή, αλλά το κατά πόσο μπορούν οι δικύλινδροι να “κάψουν” αποτελεσματικότερα την ξαφνική εισροή υπερβολικής ποσότητας μείγματος από το απότομο άνοιγμα του γκαζιού, είναι να συγκρίνουμε δύο ίδιους τετρακύλινδρους κινητήρες με διαφορετικού μεγέθους καρμπιρατέρ/ψεκασμό.

Όπως ας πούμε τον κινητήρα του CBR 400 RR και του CB 400. Το γυμνό CB 400, λόγω των μικρότερων καρμπιρατέρ είχε αρκετά πιο “γεμάτη αίσθηση” στις χαμηλές και μεσαίες στροφές από το supersport CBR 400 RR παρά το γεγονός ότι έβγαζε λιγότερη ροπή και φυσικά πολύ λιγότερη δύναμη πάνω στο δυναμόμετρο, στις ίδιες ακριβώς στροφές.

Όμως η απολύτως καλύτερη απόδειξη για να καταλάβουμε ότι όλο το θέμα είναι στην απόκριση του γκαζιού και όχι στη ροπή, είναι να οδηγήσεις μια μοτοσυκλέτα με ψεκασμό ride by wire και απλώς να αλλάξεις την ρύθμιση του ψεκασμού. Για παράδειγμα, το ΜΤ-09 εμφανίζει ακριβώς την ίδια καμπύλη ροπής και ιπποδύναμής, τόσο στο Mode STD, όσο και στο Mode A. Απόλυτα λογικό, αφού η δυναμομέτρηση έγινε ανοίγοντας το γκάζι τέρμα από το ρελαντί. Όμως οδηγώντας το δρόμο, με το Mode A το MT-09 σου φεύγει από τα χέρια στο παραμικρό άνοιγμα του γκαζιού (πω, πω ροπή!!! Θα λέγανε οι πατεράδες μας) ενώ στο Mode STD η επιτάχυνση έρχεται πιο ομαλά (τι έγινε ρε παιδιά! Πού πήγε η ροπή που βλέπω στο διάγραμμα;).

Ο μόνος τρόπος για να σου δείξει το δυναμόμετρο αυτό που νιώθεις οδηγώντας στο δρόμο, είναι απλώς να κλείσεις το γκάζι στις 4000-6000 στροφές και να το ανοίξεις απότομα τέρμα. Μετά μπορείς να μετρήσεις τον χρόνο που χρειάστηκε ο κινητήρας να ανεβάσει στις πρώτες 500 στροφές (δηλαδή πόσο χρόνο του πήρε από τέρμα κλειστό γκάζι π.χ. στις 4000 για να πάει από τις 4500). Συνήθως ένας δικύλινδρος πετυχαίνει καλύτερους χρόνους από έναν τετρακύλινδρο στο μεσαίο φάσμα στροφών.

 

Τρίτον: Με το θέμα ασχολούνται οπαδοί

Ένα άλλο γεγονός που καθιέρωσε την κόντρα μεταξύ δικύλινδρων και τετρακύλινδρων, έχει να κάνει με το γεγονός ότι για πολλά χρόνια οι τετρακύλινδροι κινητήρες ήταν κυρίως ιαπωνικής προέλευσης και οι δικύλινδροι ευρωπαϊκης. Έτσι η κόντρα μεταξύ “γιαπωνέζων” και “ευρωπαίων” τροφοδοτούσε διαρκώς τους τσακωμούς.

Το οπαδιλίκι έχει την πλάκα του αλλά όταν αρχίσει και γίνεται φανατισμός καταντάει αηδία. Ειδικά τα τελευταία χρόνια με την ανωνυμία που προσφέρει το διαδίκτυο, η κατάσταση έχει αρχίσει να γίνεται έως χυδαία. Όποιος κατάφερε να πάρει με 3000 δόσεις μια μοτοσυκλέτα των 20.000 ευρώ νομίζει ότι έγινε ο super παντογνώστης-μοτοσυκλετιστής και όποιος προσπέρασε έναν κουλό σε τοπικό track day της άνω Καστανιάς νομίζει ότι έγινε ο Rossi. Η αλήθεια είναι ότι κανείς μας δεν τα ξέρει όλα, όλοι κάνουμε λάθη, οι θεωρίες είναι για να ανατρέπονται και το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή είναι η χαρά να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΠΕΡΟΧΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΑ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ!

Dirty Brigada: Μία χωμάτινη πρωτοβουλία από γυναίκες για γυναίκες

Μια χωμάτινη βόλτα για όσες αναζητούν τα πρώτα βήματα τους στην περιπέτεια
Dirty Brigada
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/12/2025

Στις 30 Νοεμβρίου 2025 πραγματοποιήθηκε η πρώτη επίσημη διαδρομή της Dirty Brigada, μιας νέας πρωτοβουλίας στον χώρο της μοτοσυκλέτας, η οποία στοχεύει στην ενίσχυση της παρουσίας και συμμετοχής των γυναικών στο off-road & adventure riding. Η δράση έλαβε χώρα στην περιοχή Αναβύσσου-Σουνίου, καλύπτοντας περίπου 45 χιλιόμετρα μικτής και χωμάτινης διαδρομής.

Η εκδήλωση συγκέντρωσε 60 αναβάτριες, διαφορετικών επιπέδων και εμπειρίας από όλη την Ελλάδα, ενώ την υποστήριξη παρείχαν 20 έμπειροι συνοδοί αναβάτες και μέλη της οργανωτικής ομάδας. Η ημέρα περιλάμβανε ενημέρωση για τις οδηγίες ασφαλείας και ελεγχόμενη ροή της ομάδας κατά μήκος της διαδρομής. Η οργάνωση στόχευε στην ασφαλή συμμετοχή, στη σωστή ενημέρωση και στην αξιολόγηση των αναγκών των αναβατριών, προκειμένου να αναπτυχθούν μελλοντικές δράσεις με ακόμη πιο δομημένο χαρακτήρα.

DB PANA7722

Η εκδήλωση υποστηρίχθηκε επίσης από 46 χορηγούς και συνεργάτες, των οποίων η συμβολή ήταν καθοριστική για την επιτυχημένη υλοποίηση της δράσης και ανέδειξε την πρόθεση του κλάδου να στηρίξει νέες πρωτοβουλίες. Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται Mitas Moto, Oxford Products, Patmanidis Moto Parts, BMW Motorrad Spanos, Moto Market, Enduro Greece, Aurora Rally Equipment, Hellas Rally, Works Bike Experience, Hardride, KS Moto, Dragon Exhausts, CFMoto Hellas, 2Stroke Squad Off-Road Center και Saad Upholstery. Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στην Επίλεκτη Ομάδα Ειδικών Αποστολών Δήμου Αιγάλεω, η οποία συνόδευσε την εκδήλωση και παρείχε πλήρη υποστήριξη σε θέματα ασφάλειας.

DB PANA8615

Τι είναι η Dirty Brigada

Η Dirty Brigada είναι μια ανεξάρτητη ομάδα που δημιουργήθηκε από την αναβάτρια Ειρήνη Κανάκη, με σκοπό την ενίσχυση της γυναικείας παρουσίας στο χώρο της χωμάτινης και adventure οδήγησης. Η Ειρήνη Κανάκη ασχολείται με την off-road οδήγηση τα τελευταία τρία χρόνια και τον τελευταίο χρόνο έχει ενταχθεί ενεργά στην Αθλητική Ομοσπονδία Μηχανοκίνητου Αθλητισμού. Στην πρώτη της συμμετοχή στον εβδομαδιαίο διεθνή αγώνα, Greece Rally 2025, κατέκτησε την 3η θέση στην κατηγορία γυναικών, σε μια διαδρομή που εκτείνεται μεταξύ Σερρών και Βουλγαρίας.

Η εμπειρία της από τη χαμηλή εκπροσώπηση γυναικών σε αντίστοιχες διοργανώσεις αποτέλεσε το κίνητρο για τη δημιουργία της Dirty Brigada. Η πρωτοβουλία απευθύνεται σε αναβάτριες που είτε διστάζουν, είτε δεν έχουν ακόμη ανακαλύψει τις πραγματικές τους δυνατότητες στο off-road. Ο στόχος της πρώτης εκδήλωσης ήταν να δοθεί πρόσβαση σε ένα οργανωμένο, ασφαλές περιβάλλον που θα βοηθήσει τις συμμετέχουσες να ξεπεράσουν ανασφάλειες, να εξοικειωθούν με το τερέν και να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση.

Η πρωτοβουλία επιδιώκει να προσφέρει πρόσβαση, καθοδήγηση και υποστήριξη σε γυναίκες που ενδιαφέρονται να εξελιχθούν τεχνικά, να συμμετέχουν με ασφάλεια και να ενταχθούν σε ένα οργανωμένο σύνολο, παρέχοντας δομημένες δραστηριότητες, ομαδικές διαδρομές και πρακτική υποστήριξη, με έμφαση στην προετοιμασία και τη σταδιακή εξέλιξη.

DB PANA8960

Στόχοι της πρωτοβουλίας

Η Dirty Brigada σχεδιάστηκε για να καλύψει συγκεκριμένα κενά στον χώρο του ελληνικού off-road:

  • να προσφέρει ασφαλή περιβάλλοντα για νέες και έμπειρες αναβάτριες,
  • να ενισχύσει τη συμμετοχή γυναικών σε δραστηριότητες όπου παραδοσιακά υποεκπροσωπούνται,
  • να παρέχει τεχνική υποστήριξη και σωστή καθοδήγηση,
  • να δημιουργήσει κοινότητα που λειτουργεί με δομή και συνέπεια,
  • να επιδιώξει συνεργασίες με επιχειρήσεις, εκπαιδευτές και φορείς του χώρου.

DB PANA8974

Επόμενα βήματα

Μετά την ολοκλήρωση της πρώτης επιτυχημένης διαδρομής, η ομάδα της Dirty Brigada ήδη ετοιμάζει νέες δράσεις για το 2026, οι οποίες θα περιλαμβάνουν προπονητικές ημέρες, θεματικές διαδρομές και συνεργασίες με επαγγελματίες του κλάδου.

Dirty Brigada

 

Ετικέτες