H globetrotter Jacqui Furneaux στη χώρα μας!

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/11/2019

Η Jacqui Furneaux είναι γυναίκα, νοσηλεύτρια, μητέρα και αναβάτρια που αποφάσισε στην τρυφερή ηλικία των…50 (ποτέ δεν είναι αργά!) να ξεκινήσει ένα ταξίδι χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. Η απόφασή της προήλθε από ένα άλλο ταξίδι που έκανε το 1998 (στα 48 της), όπου μ’ ένα σακίδιο φορτωμένο στην πλάτη γύρισε διάφορες χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, την Ταϊλάνδη και μέσα σε έξι μήνες είχε φτάσει στο Πακιστάν, για να επιστρέψει γεμάτη ενέργεια και νέες εμπειρίες στην πατρίδα της, τη Μ. Βρετανία. Τότε, συνειδητοποίησε πως δεν είχε χορτάσει τη δίψα της για περιπέτεια.

Μάρτιος του 2000, η Jacqui Furneaux παραλαμβάνει την ολοκαίνουργια Bullet 500, εξοπλισμένη με προστατευτικά κάγκελα, έτοιμη να αντιμετωπίσει όλες τις δυσκολίες.

Δύο χρόνια αργότερα το 2000 ήταν πλέον έτοιμη για το επόμενο και πιο επικό ταξίδι της, παρέα με το Ολλανδό φίλο της, που της “φύτεψε” την ιδέα να το συνδυάσει με ένα άλλο μεγάλο πάθος της, την οδήγηση μοτοσυκλέτας. Οδηγεί μοτοσυκλέτες απ’ τα 24 και μέχρι σήμερα είχε πολλές ιαπωνικές μοτοσυκλέτες στην κατοχή της, όμως δεν είχε ποτέ της μια Royal Enfield. Γι’ αυτό το λόγο έβαλε την πινέζα στην Chennai της Ινδίας και το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να αγοράσει μια Bullet 500, να ξεφορτωθεί τους τουριστικούς οδηγούς και να αγοράσει οδικούς χάρτες.

2000, Πακιστανοί στρατιώτες προσφέρουν μια χείρα βοηθείας για να σταματήσουν τη διαρροή λαδιού απ' τη Bullet 500

Η Furneaux ξεκίνησε το ταξίδι της μαζί με τον Ολλανδό φίλο της και το ολοκλήρωσε μετά από επτά ολόκληρα χρόνια και 65.000 χιλιόμετρα, έχοντας διασχίσει 20 χώρες σε ολόκληρη την υφήλιο. Το ταξιδιωτικό της είναι ένα απ’ τα πολλά που επιβεβαιώνουν τον κανόνα, πως για να γυρίσεις τον κόσμο δεν χρειάζεσαι μια Adventure των 20.000 ευρώ και βάλε.

Ούτε πολλά χρήματα χρειάζονται καθώς τα μηνιαία της έξοδα περιοριζόντουσαν σε κάτω από 400 ευρώ. Αυτό που χρειάζεται είναι θέληση, θάρρος, ενώ βοηθαεί πολύ να έχεις μια μοτοσυκλέτα που να μπορείς να συντηρήσεις και να επισκευάσεις μόνος σου σε οποιαδήποτε άκρη της γης κι αν βρίσκεσαι, όπως το Bullet 500. Το ταξίδι της αποτυπώνεται λεπτομερώς στο βιβλίο που έγραψε με τίτλο “Hit The Road, Jac” και το ελληνικό Royal Enfield Club φρόντισε να έρθει η Jacqui Furneaux στη χώρα μας για την παρουσίασή του, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο ελληνικό μουσείο μοτοσυκλέτας στο Μετς, το Σάββατο (30 Νοεμβρίου) στις 17:00. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο www.reoc.gr.

https://bit.ly/MOTO_675

Επικαιρότητα

Η Aprilia εξετάζει πλευρικά φτερά για μοτοσυκλέτες δρόμου

Η σχετική πατέντα φέρνει στο προσκήνιο τεχνολογία από την RS-GP που έχει ήδη φορεθεί στη συλλεκτική RSV4 X-GP

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/2/2026

Η πιο πρόσφατη κατοχύρωση πνευματικών δικαιωμάτων της Aprilia αφορά ένα νέο αεροδυναμικό πακέτο που περιλαμβάνει πλευρικά φτερά στην ουρά για σπορ μοτοσυκλέτες δρόμου. Τα φτερά αυτά έχουν εξελιχθεί στην αγωνιστική R-GP του MotoGP και πέρυσι κόσμησαν την εκλεκτή αγωνιστική ρέπλικα RSV4 X-GP που κυκλοφόρησε σε πολύ περιορισμένη παραγωγή – και εξαφανίστηκε σε μόλις 14 μέρες.

Τα συγκεκριμένα φτερά βρίσκονται πίσω από τα πόδια του αναβάτη και στα σχέδια των Ιταλών τοποθετούνται πάνω στις βάσεις των μαρσπιέ συνεπιβάτη. Σύμφωνα με την περιγραφή, η λειτουργία τους καθίσταται εμφανής όταν η μοτοσυκλέτα είναι πλαγιασμένη και ο αναβάτης έχει βγάλει γόνατο προς την εσωτερική.

Τότε το εσωτερικό πόδι δημιουργεί ένα κενό από το οποίο διέρχεται ροή αέρα και κατευθύνεται προς τη μέσα πλευρά του φτερού δημιουργώντας δύναμη προς τα κάτω. Από την άλλη πλευρά της μοτοσυκλέτας, το πόδι του αναβάτη παραμένει σε επαφή με το φέρινγκ, έτσι δεν δημιουργείται ροή προς το φτερό.

Η επίδρασή τους στη μοτοσυκλέτα όταν κινείται στην ευθεία είναι μικρότερη, έχουν όμως θετικό αντίκτυπο καθώς ομαλοποιούν τη ροπή του αέρα που περνά γύρω από το σώμα του αναβάτη και κατά συνέπεια, έστω και για λίγο, συμβάλλουν σε καλύτερη αεροδυναμική απόδοση.

Όπως ισχύει πάντα με τις πατέντες, πρωταρχικός τους σκοπός είναι η κατοχύρωση μιας τεχνολογίας που δεν έχουν οι άλλοι, ωστόσο τίποτε δεν εγγυάται πως αύριο θα βρίσκεται στις μοτοσυκλέτες της εταιρείας.

Στην ουσία αυτή η τεχνολογία έχει ως προφανέστατο προορισμό την πίστα. Καθώς εδώ η Aprilia μιλά για μοτοσυκλέτες δρόμου, η προφανής δεξαμενή των μοντέλων που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει με ρεαλιστικό όφελος αυτά τα φτερά είναι μικρή και έχει ένα κοινό γνώρισμα, το RS στο όνομα. Η δε τοποθέτησή τους στις βάσεις των μαρσπιέ συνεπιβάτη επικεντρώνει ακόμη περισσότερο την ευχρηστία τους σε πολύ εξειδικευμένες χρήσεις.