Honda Cub: Παπί Θρη Ντι

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

30/5/2014

Το ξέρουν και οι πέτρες, όπως άλλωστε διαπιστώσαμε πρόσφατα στην αποστολή του ΜΟΤΟ στα Λευκά Όρη της Κρήτης με παπιά. Για τους περισσότερους από μας, ήταν το πρώτο μας μηχανάκι, ή τουλάχιστον ένα από τα πρώτα που οδηγήσαμε. Κι όχι μόνο εμείς. Το Honda Super Cub παρουσιάστηκε το 1958, ως το 1974 είχαν πουληθεί δέκα εκατομμύρια από δαύτα, ως το 2005 πενήντα, το μέτρημα το 2008 έλεγε 60 και τα τελευταία στοιχεία της Ηοnda, ως το Μάρτιο του 2014, 87 ολόκληρα εκατομμύρια. Αν τα βάζαμε όλα αυτά το ένα πίσω από το άλλο, το πρώτο θα απείχε από το τελευταίο 165.300 χιλιόμετρα, χοντρικά τέσσερις φορές την περίμετρο της γης.
Ειδικά στην Ελλάδα, η πρώτη εικόνα που έρχεται στο μυαλό με την λέξη παπί είναι ενός εξάβολτου ή δωδεκάβολτου Honda C50, ανάλογα με την ηλικία του καθενός. Και μπορεί στις ΗΠΑ να σταμάτησε να πωλείται το 1983, αλλά στον υπόλοιπο κόσμο που έχει ανάγκη φθηνής και αξιόπιστης μετακίνησης, το παπί ζει και βασιλεύει.

Παράγεται σε 15 εργοστάσια σε 14 χώρες, με βασικότερες την Ταϊλάνδη, την Ινδονησία, το Βιετνάμ, την Βραζιλία, την Κίνα, την Νιγηρία και φυσικά την Ιαπωνία, ενώ πωλείται σε 160 χώρες. Το τελευταίο κατόρθωμα της Honda είναι πως κατοχύρωσε το τρισδιάστατο σχήμα του παπιού ως δικό της. Είναι η πρώτη τρισδιάστατη πατέντα στην Ιαπωνία για οποιουδήποτε είδους όχημα, και κάτι εξαιρετικά σπάνιο για βιομηχανικό προϊόν γενικά. Στην Ευρώπη, ξέρουμε πως έχουν κατοχυρωθεί ως 3D τα σχήματα των Vespa και του πρώτου 500 της Fiat. 
H αιτιολόγηση για την χορήγηση αυτής της 3D πατέντας είναι πως η Ηοnda έχει διατηρήσει την βασική σχεδίαση του παπιού όλα αυτά τα χρόνια, άσχετα από τις τεχνολογικές και λειτουργικές βελτιώσεις που έχουν γίνει. Σαν αποτέλεσμα, λέει το σκεπτικό, όταν το κοινό βλέπει ένα Cub, το αναγνωρίζει ως προϊόν της Ηonda, κι αυτός ήταν ο κύριος λόγος που το Ιαπωνικό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών χορήγησε και την 3D πατέντα στην Honda.  


Η φωτογραφία με το μαύρο παπί που δημοσιεύουμε είναι μία από αυτές που συνόδευαν την αίτηση για την κατοχύρωση του 3D σχήματος του παπιού. Θα παρατηρήσετε πως δεν υπάρχουν πάνω του λογότυπα ή διακοσμήσεις, όπως στα παπιά παραγωγής. Αυτό δεν είναι παράλειψη, αλλά έχει γίνει επίτηδες. Αυτό που μετράει, στην περίπτωση της κατοχύρωσης ενός τρισδιάστατου σχήματος, είναι η γενική εντύπωση, που δεν εξαρτάται από χρώματα ή λογότυπα. Επομένως, η τρισδιάστατη εικόνα ενός αντικειμένου είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την αναγνώριση της προέλευσής του, του κατασκευαστή του δηλαδή. Στην περίπτωσή μας, οι Ιάπωνες του Γραφείου Ευρεσιτεχνιών κατοχύρωσαν το τρισδιάστατο σχήμα αυτού του παπιού, κρίνοντας πως είναι αυτομάτως αναγνωρίσιμο ως Honda. Κι επειδή πρόκειται για μια καινούργια πρακτική, είναι επόμενο πως θα υπάρχουν ερωτήσεις που δεν έχουν απαντηθεί ακόμα, καθώς η παγκόσμια νομοθεσία δεν είναι ξεκάθαρη σ’ αυτό το θέμα. Τι γίνεται με τα παπιά των άλλων εταιριών; Τι δικαιώματα δίνει στην Honda αυτή η κατοχύρωση; Ακόμα και η Κίνα έχει υπογράψει συμφωνία που την αναγκάζει να σέβεται τις κατοχυρωμένες Ιαπωνικές πατέντες, αυτό όμως μέχρι σήμερα δεν έχει σταματήσει πολλούς κατασκευαστές της από το να αντιγράφουν ασύστολα, όχι μόνο την Ηonda αλλά και τις υπόλοιπες εταιρίες.


Είναι επίσης προφανές πως τα κριτήρια για την κατοχύρωση τρισδιάστατων σχημάτων δεν μπορεί να είναι χαλαρά, ή να εξαρτώνται από τα χρώματα και τα γραφικά. Πρέπει να ξεχωρίζουν σε βάθος χρόνου, με το σχήμα τους να μην έχει αλλάξει ουσιαστικά, οπότε να μπορούν και οι κατασκευαστές τους να αποδείξουν πως το σχήμα τους έχει αποκτήσει ισχυρή προστιθέμενη αξία στα μάτια του κοινού. Κι έτσι, ένα κατοχυρωμένο τρισδιάστατο σχήμα δεν αφορά μόνο την εικόνα, αλλά συνδέεται με αξίες όπως η ευχρηστία, η ποιότητα, η οικονομία και η αξιοπιστία, που έχουν βελτιώσει τις ζωές των ανθρώπων που έζησαν μαζί του. Ακριβώς όπως το σκεφτόταν και ο Soichiro Honda. 

Δέκα χρόνια φυλακής στο Ιράν για τους Βρετανούς μοτοσυκλετιστές Lindsay και Craig Foreman

Καταδικάστηκαν για κατασκοπεία, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους 
Craig και Lindsey Foreman
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/2/2026

Όπως σας είχαμε ενημερώσει πρόσφατα, το ζευγάρι των Βρετανών Lindsay και Craig Foreman, που ταξίδευαν με μοτοσυκλέτες, είχε συλληφθεί στο Ιράν στις αρχές του 2025 με την κατηγορία της κατασκοπίας. Τώρα, έναν χρόνο αργότερα και μετά από μια δίκη-παρωδία τον περασμένο Οκτώβριο, καταδικάστηκαν σε δέκα χρόνια φυλάκιση, κατηγορία που η οικογένειά τους χαρακτηρίζει εντελώς αβάσιμη.

Το μεσήλικο ζευγάρι από το Sussex, συνελήφθη τον Ιανουάριο του 2025, ενώ διέσχιζαν το Ιράν στο πλαίσιο του παγκόσμιου ταξιδιού τους. Αυτή την εβδομάδα, δικαστή του Επαναστατικού Δικαστηρίου της Τεχεράνης τους φόρτωσε με εξοντωτική ποινή δέκα χρόνια φυλακής.

Από τη στιγμή της σύλληψής τους, οι Lindsay και Craig κρατούνται χωριστά στη διαβόητη φυλακή Evin της Τεχεράνης, που εδώ και χρόνια βρίσκεται στο στόχαστρο διεθνών οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων για καταγγελίες βασανιστηρίων και απάνθρωπων συνθηκών κράτησης.

Craig και Linsdey Foreman

Σύμφωνα με τον γιο της Lindsay, Joe Bennett, οι συνθήκες κράτησης είναι άθλιες, με το ζευγάρι να βιώνει συνθήκες φοβερής βρωμιάς με ποντικούς και βία από δεσμοφύλακες, ενώ και οι δύο φέρονται να έχουν χάσει σημαντικό βάρος κατά τη διάρκεια του 2025.

Τον Οκτώβριο του 2025, το ζευγάρι οδηγήθηκε σε μια τρίωρη ακροαματική διαδικασία στην Τεχεράνη. Η οικογένεια υποστηρίζει ότι δεν τους επιτράπηκε να παρουσιάσουν υπεράσπιση, ενώ μέχρι και την ανακοίνωση της ποινής στις αρχές του 2026 δεν παρουσιάστηκε κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να στηρίζει τις κατηγορίες περί κατασκοπείας!

Craig και Linsdey Foreman

Όπως όλοι καταλαβαίνουν, το ταξίδι στο Ιράν σίγουρα δεν είναι και το πιο ασφαλές, ιδίως για τους πολίτες χωρών όπως οι ΗΠΑ ή η Βρετανία, με τους “φρουρούς της επανάστασης” να είναι ιδιαίτερα καχύποπτοι απέναντί τους. Η οικογένεια των δυο άτυχων Βρετανών εντείνει τώρα τις πιέσεις προς την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, για να παρέμβουν, ζητώντας δικαιοσύνη.

Δυστυχώς το Ιράν βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξαιρετικά τεταμένες σχέσεις με τις ΗΠΑ, με πληροφορίες να αναφέρουν πως υπάρχει μεγάλη πιθανότητα για επίθεση των Αμερικανών τις επόμενες μέρες, κι έτσι σίγουρα αυτή η χρονική περίοδος είναι η χειρότερη για οποιαδήποτε μεσολάβηση για ευνοϊκότερη μεταχείριση των δυο Βρετανών από το τυραννικό καθεστώς της Τεχεράνης.