Husqvarna FC 450 Project Flat track by Wolf Motul Racing Team

Από τα άλματα στα παντιλίκια
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/10/2018

Το Flat Track είναι γέννημα-θρέμμα των Αμερικάνων και όπως όλα τα αθλήματα που έχουν γεννηθεί στις ΗΠΑ, έχει θέαμα, ταχύτητα και μπορείς να πας όποια στιγμή θέλεις για κατούρημα χωρίς να ανησυχείς ότι έχασες το καλύτερο κομμάτι του αγώνα, αφού η ένταση και το ενδιαφέρον είναι συνεχώς σε υψηλά επίπεδα μέχρι το τέλος. Επιστρέφεις από την τουαλέτα και στην πίστα συνεχίζουν οι αναβάτες να δίνουν μάχες σώμα με σώμα και οι μοτοσυκλέτες τους να πλαγιολισθαίνουν ατελείωτα. Επίσης, όπως όλα τα αμερικάνικα μηχανοκίνητα αθλήματα (dragster, nascar, supercross) μπορούν να γίνουν σε μικρούς χώρους, όπου ο θεατής έχει πλήρη εικόνα ολόκληρης της πίστας σε όποιο σημείο κι αν κάθεται. Στο Flat track δεν βαριέσαι ποτέ, είτε είσαι θεατής είτε είσαι αγωνιζόμενος.

 Σε αντίθεση με τους Ευρωπαϊκού τύπου αγώνες που έχουν μεγάλη διάρκεια και ελπίζεις να δεις περισσότερους από δύο αθλητές να παλεύουν για την νίκη μέχρι το τέλος για να μην σε πάρει ο ύπνος, στο Flat Track οι αγώνες διαρκούς ελάχιστους γύρους. Αυτό σημαίνει ότι η μόνη στρατηγική που έχουν οι αναβάτες είναι το Τέρμα Γκάζι από την αρχή έως το τέλος. Επίσης η μικρή διάρκεια του αγώνα δεν επιτρέπει να γίνουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των αναβατών. Ο καλύτερος με τον χειρότερο θα τερματίσουν με διαφορά λίγων μέτρων.

Αφού είναι τόσο θεαματικό να το βλέπεις και πολύ φτηνότερο να το διοργανώσεις σε σχέση με τα υπόλοιπα είδη αγώνων μοτοσυκλέτας, τότε γιατί το έχουμε αγνοήσει όλα αυτά τα χρόνια στην Ευρώπη; Ίσως είναι το γεγονός ότι το έχουμε συνδέσει με τις μεγάλες και βαριές αερόψυκτες V2 μοτοσυκλέτες που χρησιμοποιούν στην Αμερική και εμείς στην Ευρώπη δεν αγοράζαμε τέτοιου είδους μοτοσυκλέτες. Το πιθανότερο όμως είναι ότι στους Ευρωπαίους αρέσει να κάνουν περίπλοκες αναλύσεις για μέρες πριν και μετά από τους αγώνες, να μιλάνε για τα τεχνολογικά πλεονεκτήματα της κάθε μάρκας μοτοσυκλετών, τα χαρακτηριστικά και την στρατηγική του κάθε αναβάτη, τα λάστιχα, τον καιρό, τις ιδιαιτερότητες κάθε πίστας κ.τ.λ. Το Flat Track δεν αφήνει περιθώρια για αμπελοφιλοσοφίες. Κερδίζει όποιος κράτησε περισσότερη ώρα το γκάζι ανοιχτό και πέτυχε την υψηλότερη μέση ωριαία ταχύτητα χωρίς να πέσει! Τόσο απλό είναι και δεν χωράνε περισσότερες αναλύσεις.

 Όμως τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι τα πράγματα αλλάζουν σιγά-σιγά και στην Ευρώπη. Βασική αιτία είναι σίγουρα το πολύ υψηλό κόστος που έχουν πλέον οι αγώνες. Υπάρχει ανάγκη για ένα είδος αγώνα μοτοσυκλετών που να έχει μικρές απαιτήσεις σε επίπεδο οργάνωσης, εύκολη κατασκευή πίστας κοντά στα μεγάλα αστικά κέντρα, χαμηλό κόστος συντήρησής της και φυσικά να γίνεται με μοτοσυκλέτες που δεν χρειάζονται μια περιουσία σε λάστιχα και ανταλλακτικά.

Στο flat track οι πτώσεις σπάνια προκαλούν υλικές ζημιές και επίσης σπάνια υπάρχουν σοβαροί τραυματισμοί των αναβατών. Κυρίως όμως, δεν χρειάζεται να διαθέσεις υπερβολικά χρηματικά ποσά σε εξειδικευμένο εξοπλισμό. Οποιαδήποτε δερμάτινη φόρμα street ή προστατευτικός θώρακας enduro/motocross κάνει την δουλειά. Το ίδιο ισχύει για τις μπότες και το κράνος. Στο ίδιο πνεύμα είναι και η προετοιμασία των μοτοσυκλετών. Όπως είπαμε πιο πάνω, στην Ευρώπη δεν αγοράζουμε με την σέσουλα αερόψυκτα V2, όμως υπάρχουν πάρα πολλά μεταχειρισμένα motocross και enduro σε προσιτές τιμές που σου αφήνουν το οικονομικό περιθώριο για να κάνεις τις απαραίτητες μετατροπές. Ακριβώς αυτό έκανε και η Wolf-Motul Racing Team σε συνεργασία με την αντιπροσωπεία της Husqvarna στην χώρα μας.

Ένα Husky FC 450 του 2017 αποτέλεσε την βάση για την δημιουργία της Flat Track μοτοσυκλέτας, με την οποία θα συμμετάσχει σε τρία event o Γιώργος Παπασταύρου.

Τα Motocross έχουν 19 ιντσών πίσω ζάντα, δηλαδή είναι έτοιμη για να μπουν τα ειδικά flat track ελαστικά. Για να είμαστε ακριβείς, το ιδανικό πλάτος είναι 3 ίντσες και όχι 2,15 που έχουν τα motocross, όμως γιατί να δώσεις χρήματα για αλλαγή στο στεφάνι όταν μπορείς να κάνεις την δουλειά σου με την ζάντα του motocross;

Εμπρός δεν μπορείς να γλιτώσεις το έξοδο αλλαγής του στεφανιού και των ακτίνων, αφού στο flat track θέλεις 19 ίντσες και όχι 21. Εδώ υπάρχουν τρεις επιλογές. Η μία είναι να κρατήσεις το κέντρο του εμπρός τροχού και να πλέξεις γύρο του άλλο ένα πίσω στεφάνι. Αν τώρα θέλεις να έχεις την μοτοσυκλέτα και για αγώνες Motocross και για αγώνας flat track, τότε αναγκαστικά θα κρατήσεις στην άκρη ολόκληρη την ζάντα των 21 ιντσών και θα αγοράσεις καινούριο εμπρός κέντρο και θα πλέξεις καινούριο πίσω στεφάνι. Αυτό έκαναν σε αυτή την Husqvarna, η οποία έχει τώρα πάνω της ελαστικά της Dunlop σε διαστάσεις 130/80-19 εμπρός (μπαίνει οριακά και θέλει λίγο να "φαγωθούν" τα πλαστικά προστατευτικά των καλαμιών του πιρουνιού) και 140/80-19 πίσω.

Στον κινητήρα, η μόνη αλλαγή αφορά την εξάτμιση, όπου τώρα έχει επιλεγεί ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης της FMF (Megabomb λαιμούς και τελικό τιτανίου Factory 4.1 RCT). Σύμφωνα με την Husqvarna η εξάτμιση αυτή ομαλοποιεί την παροχή της δύναμης. Σε αυτό το σημείο θα έπρεπε να σας πούμε τις δικές εντυπώσεις για την απόδοση του κινητήρα, καθώς ήταν προγραμματισμένο να οδηγήσουμε την μοτοσυκλέτα αποκλειστικά για εσάς, όμως την σφοδρή καταιγίδα που έπληξε ολόκληρη την χώρα μετέτρεψε την πίστα σε βούρκο και αναγκαστικά ακυρώθηκε η δοκιμή της. Όμως βρεθήκαμε στην πίστα μαζί με τον Γιώργο Παπασταύρου την ημέρα που την καβάλησε για πρώτη φορά και ήδη έχουμε κανονίσει να την οδηγήσουμε σε λίγες ημέρες, οπότε κάντε λίγη υπομονή ακόμα.

Πέρα από τους τροχούς, η μεγαλύτερη και σημαντικότερη αλλαγή βρίσκεται στις αναρτήσεις. Εδώ δεν μπορείς να αποφύγεις την αγορά ενός κιτ μετατροπής, που θα μειώσει τις διαδρομές των αναρτήσεων έως και 5 πόντους εμπρός πίσω. Στην συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έχουμε το εξειδικευμένο κιτ μετατροπής του Ιταλικου οίκου Andreani Group για flat-track που αντιπροσωπεύει στη χώρα μας η Wolf-Motul Racing team και το κόστος είναι στα 650€, περιλαμβάνοντας χαμήλωμα-setting-ελατήρια-πλήρης τοποθέτηση.

Η Motul είναι ο βασικός χορηγός και υποστηρικτής της Husqvarna στο ελληνικό πρωτάθλημα motocross και η εμπλοκή της σε αυτό το project ήταν ενεργή από την αρχή. Όλα τα λιπαντικά της μοτοσυκλέτας από το λάδι του κινητήρα (MOTUL 10-50 300v2) μέχρι τις αναρτήσεις είναι της Motul. 

Χαμηλωμένη και με το τιμόνι της Pro Taper (μοντέλο EVO) που έχει ειδικό σχεδιασμό για να δημιουργηθεί μια σωστά εργονομικά θέση οδήγησης για Flat Track, η Husqvarna FC 450 ήταν έτοιμη να μπει στην πίστα. Αν κάτι της έλειπε, αυτό ήταν η αλλαγή της αισθητικής, όμως χάρη στην DXL Graphics που ανέλαβε τον σχεδιασμό και την κατασκευή ενός σετ αυτοκόλλητων, η FC 450 δείχνει πλέον σαν να είναι μοτοσυκλέτα εργοστασιακής ομάδας! Πραγματικά φοβερή δουλειά σε ποιότητα υλικών και εκτύπωσης από την DXL Graphics.

Οι προσωπικοί χορηγοί του Παπασταύρου είναι:


Shoei vfxwR  / Siri crossfire ii srs / 100% μάσκες / Troy Lee Designs / Oakley / Protaper / Dxl graphics

 

Yamaha Tenere Ελλάδα-Μογγολία μέσω Ρωσίας – Στόχος επετεύχθη!

Η εξερεύνηση της Μογγολίας με Yamaha Tenere World Raid 2026!
Yamaha Tenere Ελλάδα-Μογγολία μέσω Ρωσίας – Στόχος επετεύχθη!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/9/2026

Ο Νίκος Κούρτης ολοκλήρωσε την εξερεύνηση της Μογγολίας και μπήκε ξανά στην Ρωσία και την αβεβαιότητα της εύρεσης καυσίμων και επικοινωνίας που αντιμετωπίζει εκείνο το κομμάτι του χάρτη.

Έχοντας πετύχει κατά την εκκίνηση, εκείνη ακριβώς την χρονική συγκυρία όπου υπήρχαν πολλά προβλήματα ανεφοδιασμού στην περιοχή, το μοναχικό ταξίδι του Yamaha Tenere World Raid παραλίγο να φτάσει στο τέλος σχετικά πρόωρα, μένοντας στο Καζακστάν και τα τριγύρω «Σταν», όπου υπήρχε επάρκεια βενζίνης.

Τελικά ο Νίκος Κούρτης πήρε την απόφαση να συνεχίσει, με τον κίνδυνο να ξεμείνει σε κάποια απομακρυσμένη περιοχή μέχρι να βρεθεί βενζίνη και μόνο σύμμαχο την τεράστια αυτονομία του νέου Tenere World Raid μαζί με ένα πρόσθετο σάκοι καυσίμου 11 λίτρων που με προσεκτική οδήγηση μπορούσε σχεδόν να του δώσει από μόνο του, την αυτονομία της βασικής έκδοσης του Tenere, όταν αυτό κινείται σε φυσιολογικούς ρυθμούς.

Ωστόσο αυτό ήταν το μόνο ουσιαστικό πρόβλημα που έχει αντιμετωπίσει μέχρι αυτή την στιγμή, ο έμπειρος ταξιδευτής. Η μοτοσυκλέτα που ήρθε στο φετινό MEGA TEST ON-OFF 2026 στο Κόσοβο, άλλαξε απλώς λάδια και συνέχισε να γράφει χιλιόμετρα, φτάνοντας απροβλημάτιστα μέχρι την Μογγολία. Για τους αναγνώστες του MOTO, αυτό σημαίνει πως όσα χρειάστηκαν να γίνουν ένα πρωί στο φετινό MEGA TEST, άντεξαν την δοκιμασία του μεγάλου αυτού ταξιδιού χωρίς πρόβλημα!

Για τον Νίκο ο προορισμός αυτός βρισκόταν σε στάδιο αναμονής εδώ και πολλά χρόνια, ένα ταξίδι που έχει πολλές φορές ονειρευτεί, μία διαδρομή που την έχει φτιάξει με κάθε πιθανό συνδυασμό μέχρι να αποφασίσει στην προτιμότερη για εκείνον.

Η Μογγολία, η πιο αραιοκατοικημένη χώρα του κόσμου, έχει ορισμένες δυσκολίες που πρέπει κανείς να καταφέρει να προσπεράσει για να την εξερευνήσει με επιτυχία. Η βασικότερη από αυτές είναι πως πρέπει να μπορείς να στηριχθείς πλήρως στις δικές σου δυνάμεις, να μπορείς να επισκευάσεις τα βασικότερα θέματα που μπορούν να προκύψουν στην μέση του πουθενά, όπως ένα κλαταρισμένο ελαστικό ή τις απαραίτητες μικρο-επισκευές μετά από μία πτώση. Ευτυχώς ο Νίκος δεν είχε κάποιο τέτοιο ζήτημα να αντιμετωπίσει, ωστόσο κομμάτι της προετοιμασίας αλλά και του εξοπλισμού που μεταφέρει μαζί του, ήταν η κάλυψη αυτών των περιπτώσεων.

Όπως είπε και ο ίδιος ο Νίκος, είχε στόχο να δει την πατρίδα και από που ξεκίνησε ένας από τους πιο αιμοβόρους πολέμαρχους της ανθρώπινης ιστορίας και να επισκεφτεί το άγαλμα που του έχουν αφιερώσει οι Μογγόλοι.

Φτάνοντας στην Ουλάν Μπατόρ το Yamaha Tenere World Raid είχε συμπληρώσει 14.500 χιλιόμετρα συνεχόμενης, καθημερινής λειτουργίας! Ένα μικρό διάλειμμα στην πρωτεύουσα της Μογγολίας και την εύρεση συνεργείου όπου ο Νίκος, παρέα με τον ντόπιο μηχανικό, άλλαξε λάδια και ολοκλήρωσε μία τυπική επιθεώρηση της μοτοσυκλέτας και αμέσως εκκίνηση για την συνέχεια.

Σε ταξίδια όπως το συγκεκριμένο, ο προορισμός μπορεί να μοιάζει με τον μεγάλο στόχο, όμως στην πράξη δεν είσαι παρά στην μέση -τις περισσότερες φορές- της συνολικής απόστασης.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο στόχος ήταν λίγο πριν την μέση από πλευράς περιπέτειας, καθώς η επιστροφή είχε οριστεί βαθύτερα στην Ρωσία και την λίμνη Βαϊκάλη.

Ήδη ο Νίκος έχει περάσει μεγάλο κομμάτι και αυτής της απόστασης με το Yamaha Tenere World Raid να συνεχίζει ακάθεκτο.

Θυμίζουμε πως έχει αφήσει έναν δευτερεύον στόχο για την επιστροφή, την πλήρη εξερεύνηση της Γεωργίας καθώς έκοψε απόσταση κατά την αναχώρηση. Ήταν ένα απαραίτητο βήμα για να προλάβει το χρονικό παράθυρο της πλήρους εξάντλησης καυσίμων, συγκεκριμένα για την αυτόνομη περιοχή της Ρωσίας που βρέχεται από την Κασπία.

Βέβαια το ταξίδι έχει διαρκέσει λίγο περισσότερο από όσο είχε υπολογίσει, όμως ευελπιστεί πως θα αναπληρώσει τον χρόνο όπου υπάρχει επάρκεια καυσίμων, με κάτι που ξέρει καλά να κάνει, την ασταμάτητη οδήγηση!

Απαλλαγμένος -τουλάχιστον- από τον καύσωνα που ταλανίζει την Μεσόγειο, ο Νίκος επιστρέφει πλέον από την Μογγολία διασχίζοντας την Ρωσία, οπλισμένος με το βασικό εφόδιο που χρειάζεται η περιοχή, την πλοήγηση δίχως χάρτες και GPS καθώς η χώρα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση και η πρόσβαση σε αυτές τις υπηρεσίες κόβεται πλήρως πριν και μετά από κάθε πόλη για λόγους ασφαλείας.

Αυτό μπορεί να είναι πρόβλημα για νέους ταξιδευτές που όχι μόνο χρειάζονται τον ψηφιακό χάρτη, αλλά μαζί και σύνδεση με το ίντερνετ, ακολουθώντας κατά γράμμα οδηγίες από το κινητό τηλέφωνο.

Ο Νίκος όμως μπορεί να βασιστεί στα παραδοσιακά μέσα και τις δικές του δυνάμεις, κάτι που χρειάστηκε κατά την πρώτη διέλευση, πηγαίνοντας.

Ελπίζουμε να συνεχίσει απροβλημάτιστα, όπως ακριβώς έφτασε και στον προορισμό του και αναμένουμε με ενδιαφέρον να ακούσουμε τις ιστορίες που έχει να διηγηθεί από ένα τέτοιο ταξίδι!