Η Dainese απέκτησε την TCX

Επέκταση γκάμας και όχι μόνο

Από τον

Μπάμπη Μέντη

1/10/2020

Η είδηση πως το Group της Dainese, το οποίο έχει και την ιταλική εταιρεία κρανών AGV, απέκτησε την εξίσου ιταλική εταιρεία TCX είναι ιδιαίτερα σημαντική. Τουλάχιστον επιχειρηματικά απ' όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως.

Κι αυτό, διότι η TCX δεν είναι απλώς ένα brand name που ασχολείται με τις μπότες μοτοσυκλετών. Είχαμε την ευκαιρία να βρεθούμε στο εργοστάσιό της στην Montebelluna της Ιταλίας πριν αρκετά χρόνια, όπου σε ένα διήμερο tour μας έδειξαν όλες τις δραστηριότητες της εταιρείας.

Ανάμεσά τους είναι η κατασκευή υποδημάτων για κάθε είδους ειδικές δυνάμεις (πυροσβέστες, αστυνομικούς, στρατιώτες κ.τ.λ.) αλλά και υποδημάτων ασφαλείας για εργάτες εργοστασίων και εργοταξίων. Ταυτόχρονα έχει μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας για την κατασκευή carbon και συνθετικών εξαρτημάτων και στο εργοστάσιό της είδαμε να κατασκευάζει carbon τμήματα για τα hi-end ποδοσφαιρικά παπούτσια της Nike, φανάρια για την Mercedes-Benz και carbon καθίσματα για την Ferrari 599! Κάτι που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό, είναι πως αυτό το εργοστάσιο πριν αρχίσει να βγάζει την δική του μάρκα, έφτιαχνε εξαρτήματα και για την Dainese! Μαζί και κάποιοα παπούτσια ειδικού σκοπού, για σώματα ασφαλείας...

Προς το παρόν δεν υπάρχουν λεπτομέρειες της συμφωνίας που να μας δίνει καθαρή εικόνα αν ο όμιλος τις Dainese αγόρασε τα πάντα ή απλώς τον μοτοσυκλετιστικό κλάδο της TCX. Διότι η TCX ως εταιρεία έχει πολύ μεγάλη εμπορική αξία, λόγω του εργοστασίου της και του τμήματος R&D. Η πλειοψηφία των υπόλοιπων εταιρειών ρουχισμού για μοτοσυκλέτες δεν έχει καν εργοστάσιο! Είναι γραφεία με σχεδιαστές και τμήματα μάρκετινγκ/πωλήσεων και την κατασκευή των προϊόντων τους αναλαμβάνουν εργοστάσια στην Ασία- σε κάποιες περιπτώσεις εργοστάσια που ανήκουν σε άλλους επιχειρηματίες. Οι ιταλοί δημοσιογράφοι λένε πως η TCX θα συνεχίσει να πουλά τα προϊόντα της με το δικό της λογότυπο και δεν θα απορροφηθεί από την Dainese. Από την μεριά του ο CEO της Dainese κύριος Cristiano Silei αρκέστηκε να πει πως οι δύο εταιρείες μοιράζονται το ίδιο πάθος για καινοτομία και ασφάλεια και πως ανυπομονεί να δουλέψει με τους ανθρώπους της TCX. Αυτό δεν λέει βέβαια τίποτα ως προς το είδος της συμφωνίας εξαγοράς. Σε κάθε περίπτωση, συνεχίζουμε να βλέπουμε μεγάλους γάμους Ιταλικών εταιρειών, όπως εκείνος μεταξύ Pirelli και Brembo, κάτι που είναι μεν απαραίτητο για την επιβίωσή τους, αλλά την ίδια στιγμή περιορίζει όλο και περισσότερο τις επιλογές του κοινού και την εμπορική ανεξαρτησία του κάθε κλάδου.

Για την ιστορία, η TCX πωλείται για δεύτερη φορά μέσα σε μία δεκαετία. Οι αρχικοί εταίροι αποχώρησαν με ρήτρα να μην κατασκευάζουν μπότες ή παπούτσια για ένα μεγάλο διάστημα, το οποίο έληξε και πλέον συνεχίζουν εκείνη την παλιά τους τέχνη με το όνομα Eleveit. Η TCX είχε αρχικά ξεκινήσει ως Oxtar, αλλά έμπλεξε σε ένα δικαστικό αγώνα με την Alpinestars για την χρήση του σήματος και του ονομάτος την οποία και έχασαν. Έτσι ξεκίνησαν την TCX που προχώρησε πολύ γρήγορα -και στην χώρα μας- μέχρι που η καθίζηση σε όλο τον κλάδο και η παγκόσμια ύφεση τους οδήγησε σε πώληση. Η εξαγορά από χρηματοπιστωτικό όμιλο έφερε την απαραίτητη εξυγίανση και τώρα πωλείται -με το απαραίτητο κέρδος- στον επόμενο, τον παλιό πελάτη τους, την Dainese!

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.