Η Hero MotoCorp πέρασε το κατώφλι των 100 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών

Έφτιαξε 50 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες σε 7 χρόνια!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/3/2021

Ο καταιγιστικός ρυθμός με τον οποίο γιγαντώνεται η Hero, ο μεγαλύτερος κατασκευαστής μοτοσυκλετών του κόσμου, είναι πρωτόγνωρος στην μακρά πορεία της μοτοσυκλέτας. Η Hero γίνεται μία από τις λίγες εταιρείες που πατά στο σκαλοπάτι των 100 εκατομμυρίων δίκυκλων με την διαφορά πως μόλις πριν από επτά χρόνια ήταν στην μέση αυτής της σκάλας! Κάθε χρόνο η Hero πουλά πάνω από 10 εκατομμύρια δίκυκλα όταν μάλιστα μόλις πριν από λίγα χρόνια δεν μπορούσε να εξάγει τα οχήματά της από την Ινδία.

Κι αυτό γιατί εκείνη την περίοδο που δεν μπορούσε να εξάγει μοτοσυκλέτες, ονομαζόταν Hero Honda και κατασκεύαζε όλα τα μοντέλα της με βάση τα σχέδια και την τεχνογνωσία της Honda. Η Hero υπάρχει από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 κατασκευάζοντας ποδήλατα, εκατομμύρια από αυτά καθώς ήταν το κυρίαρχο όχημα για ένα τεράστιο ποσοστό της ανθρωπότητας που στριμώχνεται στην Ινδία και τις γειτονικές χώρες, όπως και εξακολουθεί το ποδήλατο να είναι το πρώτο όχημα. Και οι μοτοσυκλέτες αναλαμβάνουν αμέσως μετά αυτόν το ρόλο για μία μεγάλη μερίδα, που είναι και ο λόγος που το 2017 η Ινδία προσπέρασε την Κίνα και από τότε συνεχίζει σταθερά να είναι η χώρα που πωλούνται εκατομμύρια καινούρια δίκυκλα κάθε χρόνο.

Όταν η Hero αποφάσισε να ανεξαρτητοποιηθεί από την Honda, κατέστρωσε ένα πλάνο σε διαδοχικές φάσεις σε μεγάλο εύρος χρόνου, ώστε να διασφαλίσει πως θα μπορέσει να παραμείνει η κορυφαία εταιρεία στην Ινδία, συνδυάζοντας αξιοπιστία και μικρό κόστος κτήσης και χρήσης. Αντίστοιχα η Honda κατέβηκε στην Ινδία με κάθετη μονάδα ξεκινώντας την παρουσία της στην τεράστια αυτή χώρα με τον τρόπο που αρμόζει στην απήχηση που έχει στην Ινδία το όνομα αυτό, απευθείας χωρίς μεσάζοντες. Η Hero όμως είχε ήδη χτίσει τον δικό της μύθο και συμπληρώνοντας 8 εργοστάσια που δουλεύουν σε πλήρες ωράριο έφτιαχνε τις μοτοσυκλέτες που κυρίως ήθελαν οι Ινδοί.

Αυτή είναι η αξιοσημείωτη πορεία της τα τελευταία χρόνια:

Έτος
Πωλήσεις
Διάρκεια που χρειάστηκε να φτάσει
1994
1 εκατ.
10
2001
5
7
2004
10
3
2008
25
4
2013
50
5
2017
75
4
2021
100

4

 

Η Hero, όπως θα θυμάστε, μας απασχόλησε πρόσφατα ξανά καθώς βρίσκεται πίσω από το νέο εγχείρημα της επανεκκίνησης της Buell με απώτερο σκοπό την είσοδο στην αγορά των ΗΠΑ ενώ έτσι κι αλλιώς έχει κάνει μεγάλα βήματα στην ήπειρο εκεί, με μεγάλα ποσοστά σε χώρες της Λ. Αμερικής. Τελικός σταθμός για την Hero είναι φυσικά και η αγορά της Ευρώπης χωρίς όμως να βιάζεται καθώς γνωρίζει πολύ καλά πως για να γίνει αυτό, θα πρέπει να κατασκευάσει νέα μοντέλα. Και σύμφωνα με παλαιότερη δήλωση των ίδιων σε εμάς στο ΜΟΤΟ, θα κάνουν το βήμα μία και καλή, όταν και η αγορά της Ινδίας θα είναι έτοιμη να υποστηρίξει κάτι τέτοιο.

Προς το παρών συνεχίζουν ακάθεκτοι να κατασκευάζουν μοτοσυκλέτες σε τεράστιες ποσότητες και με ρυθμό ανάπτυξης που απαιτεί τεράστια βήματα στην εξέλιξη της παραγωγής, την προσθήκη εργοστασίων και τον έλεγχο των προμηθευτών.

Επίσημα η Hero ανεξαρτητοποιήθηκε από την Honda, είπαμε τα βήματα ήταν πολλαπλά, το 2011, με το λογότυπό της να παρουσιάζεται τον Αύγουστο στο Λονδίνο, την χώρα που κάθε Ινδός θέλει να διαπρέψει και σε έναν αγώνα κρίκετ μεταξύ Αγγλίας και Ινδίας. Σύμφωνα με τον παραπάνω πίνακα, βλέπετε πως η αλλαγή αυτή όχι μόνο δεν έβαλε φρένο στον ρυθμό ανάπτυξης αλλά ο διπλασιασμός των πωλήσεων κάθε πενταετία (σχεδόν) συνεχίζει αμείωτος. Ήδη όμως η ανάπτυξη της συνολικής αγοράς της Ινδίας κοντεύει να φτάσει στο προβλεπόμενο μέγιστο ετήσιο νούμερο συνολικών πωλήσεων και ακόμη κι αν το ξεπεράσει, δεν αναμένεται να είναι για πολύ. Αυτό σημαίνει πως ο ταχύτητος αυτός ρυθμός θα δείξει επιβράδυνση και θα αρχίσει για την Hero ένας κύκλος σκληρότερου ανταγωνισμού με τους υπόλοιπους κατασκευαστές. Έναν ανταγωνισμό ποιότητας και τεχνολογίας που ιδιαίτερα η Bajaj περιμένει εναγωνίως να ξεκινήσει πιο έντονα…

Ο πόλεμος των Πάσων: Μποτιλιαρίσματα, θανατηφόρα τροχαία και κλεισίματα ορεινών περασμάτων στις Άλπεις [Video]

Όταν η κουλτούρα του Instagram προκαλεί ασφυξία στα βουνά
stelvio
Η συνήθης πια καλοκαιρινή εικόνα του Stelvio Pass
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/6/2026

Την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026 ένα τραγικό ατύχημα οδήγησε στο κλείσιμο του Passo di Pennes στις Ιταλικές Άλπεις. Σε υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων, το ορεινό πέρασμα που ενώνει τις κοιλάδες Isarco και Sarentino ανοίγει για τα οχήματα όταν λιώσουν τα χιόνια, συνήθως γύρω στο τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου.

Τη μοιραία εκείνη μέρα ένας 49χρονος Γερμανός μοτοσυκλετιστής που βρισκόταν εκεί για τις διακοπές του επιχείρησε να προσπεράσει ένα φορτηγό μάλλον απρόσεκτα, καθώς μόλις πέρασε στο αντίθετο ρεύμα συγκρούστηκε με επερχόμενη μοτοσυκλέτα, την οποία οδηγούσε 65χρονος Άγγλος, επίσης τουρίστας. Ο Γερμανός σκοτώθηκε ακαριαία, ενώ ο Άγγλος έπεσε στον γκρεμό και κατέληξε από τα τραύματά του λίγο αργότερα στο νοσοκομείο του Bolzano.

pannes pass accident

Μερικές μέρες πριν το τραγικό συμβάν, ένας ακόμη θάνατος είχε σημειωθεί στην ίδια διαδρομή, με θύμα έναν Τσέχο μοτοσυκλετιστή που διέσχιζε το φημισμένης ομορφιάς αλπικό πέρασμα.

Οι δυσάρεστες αυτές ιστορίες είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου σε μια τουριστική τάση που έχει πλέον αρχίσει να προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις στους τοπικούς πληθυσμούς.

pennes pass
Πέρασμα Pennes, σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας

Στα τέλη Μαΐου, για παράδειγμα, οι κάτοικοι της περιοχής γύρω από το περίφημο Brenner Pass στα σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας έκλεισαν τον δρόμο για οκτώ ώρες διαμαρτυρόμενοι για την ανελέητη κυκλοφορία πάσης φύσεως οχημάτων, τονίζοντας πως κάθε χρόνο η τουριστική σεζόν αρχίζει ολοένα και πιο νωρίς, καθώς χιλιάδες επισκέπτες με μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, τροχόσπιτα και λεωφορεία προστίθενται στη συνήθη κυκλοφορία της περιοχής, προκαλώντας ρύπανση, θόρυβο και συχνά ατυχήματα.

Ανάλογα τραγική είναι η εικόνα του περίφημου ελβετικού Gotthard Pass με το διάσημο τούνελ των 16 χιλιομέτρων, όπου κατά την τουριστική περίοδο είναι πλέον σχεδόν μόνιμες οι ουρές πολλών χιλιομέτρων με οχήματα που περιμένουν να το διασχίσουν.

transfagarasan
Πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία

Την ίδια ώρα σε Γερμανία και Αυστρία σε αρκετές περιπτώσεις οι κάτοικοι γραφικών διαδρομών που προσελκύουν μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα έχουν συστήσει ομάδες ακτιβιστών που διεκδικούν και συχνά έχουν καταφέρει το κλείσιμο των δρόμων για οχήματα μη-κατοίκων προκειμένου να γλιτώσουν από τον θόρυβο και τη ρύπανση - προκαλώντας μάλιστα διαμαρτυρίες μοτοσυκλετιστών.

Στην Ιταλία μάλιστα η κατάσταση αυτή έχει γεννήσει νέες εκφράσεις, όπως η “Sabbato Nero” (Μαύρο Σάββατο) που περιγράφει τις κυκλοφοριακά φορτισμένες μέρες στην καρδιά των καλοκαιρινών διακοπών κατά τις οποίες πολλοί Ιταλοί αποφεύγουν να πλησιάσουν εκεί που σκάνε οι ορδές των, μηχανοκίνητων ή μη, τουριστών.

Ακόμη και το περίφημο πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία έχει στενάξει από το κυκλοφοριακό, ιδιαίτερα από τότε που έγινε διάσημο ως “ο ομορφότερος δρόμος του κόσμου” μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Top Gear.

Στη σημερινή κουλτούρα των social media αρκεί μια επώνυμη αναφορά, ένα ποστάρισμα με ειδυλλιακό φόντο για να στείλει χιλιάδες κόσμου στο ίδιο σημείο, απειλώντας πολλές απολαυστικές ορεινές διαδρομές με μια μοίρα ανάλογη του ηλιοβασιλέματος στην Οία τον Αύγουστο, όπου τα σοκάκια ξεχειλίζουν από ορδές τουριστών που περιμένουν στωικά τη δική τους στιγμή για μια μαγευτική selfie.

Είμαστε για τα καλά στο Καλοκαίρι πια και αρκετοί θα είναι αυτοί που σχεδιάζουν οδικά ταξίδια ανά τας Ευρώπας (όταν πια το κόστος ενός ακτοπλοϊκού εισιτηρίου για το -όποιο- νησί επαρκεί για βενζίνη για μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα) και για μας τους μοτοσυκλετιστές η γοητεία ενός ορεινού περάσματος μαγνητίζει έντονα.

Οι εποχές ωστόσο που μπορούσαμε να λυσσάμε ανεβοκατεβαίνοντας αυτές τις διαδρομές εν μέσω τουριστικής περιόδου έχουν παρέλθει και καλό θα ήταν να έχουμε πια όλοι στο μυαλό μας την πρώτη και βασική προτεραιότητα: να περάσουμε καλά και να γυρίσουμε χορτασμένοι και αρτιμελείς. Και ας έχουμε στην άκρη του μυαλού μας μιαν ακόμη αυτονόητη αξία, τον σεβασμό που οφείλουμε στους κατοίκους του τόπου που επιλέγουμε να επισκεφτούμε.

Ετικέτες