Η Indian Motorcycles επιτίθεται!

Νέα μοντέλα για το 2019!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/9/2018

Μετά την επιτυχία που είχε σημειώσει τα τελευταία χρόνια στους αγώνες Flat track, η αμερικάνικη κατασκευάστρια αποφάσισε να ακούσει τις δεήσεις του κοινού της και να κατασκευάσει μια flat track μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το πρωτότυπο το είχαμε συναντήσει πρώτη φορά όταν έκανε το ντεμπούτο του στην EICMA το 2017.

Όσον αφορά τις πατέντες για τη κατασκευή του, είχαν κατατεθεί το Μάρτιο του 2018, αλλά η έκδοσή τους έγινε πριν από λίγες μέρες. Τα σχέδια αφορούσαν το μοντέλο με ονομασία FTR 1200 και πρόκειται για μια μοτοσυκλέτα που θα είναι εφοδιασμένη με τον υγρόψυκτο τετράχρονο κινητήρα 1200 κυβικών σε διάταξη V. Συγκεκριμένα όπως γίνεται αντιληπτό από τα έγγραφα, η εταιρεία σκοπεύει να χρησιμοποιήσει το πλαίσιο και τον κινητήρα των 1200 κυβικών ως κοινή πλατφόρμα.

Ακολουθεί λοιπόν την πεπατημένη οδό για τη μείωση του κόστους παραγωγής, ενώ παράλληλα διευρύνει περισσότερο την γκάμα της. Έτσι, το FTR θα κυκλοφορήσει σε τρείς εκδόσεις, μια cruiser, μια sport και μια standard έκδοση ούτως ώστε να απευθύνεται σε μεγαλύτερο αγοραστικό κοινό. Αναλυτικότερα, από τα σχέδια της πατέντας παρατηρείται πως το μοντέλο θα είναι εφοδιασμένο με ένα ψευδορεζερβουάρ μπροστά από τον αναβάτη, ενώ το κυρίως ρεζερβουάρ θα βρίσκεται κάτω από τη σέλα, συγκρεντρώνοντας το βάρος της μοτοσυκλέτας στο κέντρο της.

Ο εφοδιασμός θα γίνεται κανονικά από την τάπα που είναι μετατοπισμένη από τη κλασσική της θέση, όντας λίγο πιο κοντά στον αναβάτη. Ακόμη το φίλτρο αέρα, όπως φαίνεται από τη σχεδίαση του, είναι τοποθετημένο πίσω από το λαιμό του πλαισίου και έχει δύο εισαγωγές, που παραπέμπουν σε ram-air. Τα κάρτερ του κινητήρα είναι τοποθετημένα παράλληλα με το έδαφος που σημαίνει πως ο πίσω κύλινδρος βρίσκεται κάτω από τη σέλα του αναβάτη, προσφέροντας πιθανότατα μια λίγο πιο πισώβαρη κατανομή. Στο τομέα τον αναρτήσεων και των φρένων, μπροστά έχουμε ένα ανεστραμμένο πιρούνι και δύο δισκόφρενα, ενώ πίσω το αμορτισέρ δεν έχει μοχλικό και είναι τοποθετημένο παράκεντρα προς τα δεξιά και στα φρένα έχουμε ένα δισκόφρενο με δαγκάνα ενός εμβόλου.

Όσον αφορά το πλαίσιο, θα είναι υβριδικού τύπου συνδυάζοντας ατσάλινους σωλήνες με χυτές πλάκες αλουμινίου που πάνω τους θα εδράζεται ο άξονας του ψαλιδιού. Τέλος, το ψαλίδι απ' τη πλευρά του είναι και αυτό σωληνωτό και πάνω του εδράζεται το αμορτισέρ. Η εταιρεία αναφέρει πως τα σχέδια του μοντέλου μπορεί να τροποποιηθούν ανάλογα με την πλατφόρμας που θα ακολουθήσουν. Συγκεκριμένα αναφέρει πως οι εκδόσεις sport και standard θα έχουν μεγαλύτερο φιλτροκούτι ώστε να επιτυγχάνονται οι καλύτερες επιδόσεις συγκριτικά με το cruiser, το οποίο θα είναι προσανατολισμένο περισσότερο στα χαλαρά ταξίδια. Όπως και να ‘χει, με αυτή τη κίνηση η Indian ακολουθεί κατά ένα τρόπο τα βήματα της Harley, παραδίδοντας στο κόσμο της μοτοσυκλέτας μια σειρά από νέα μοντέλα πιο προσιτά στο ευρωπαϊκό κοινό. Περισσότερες επίσημες πληροφορίες από την εταιρεία για την εμφάνιση του μοντέλου δεν υπάρχουν και το πιθανότερο όμως είναι να το δούμε σε κάποιο από τα διεθνή σαλόνια τους επόμενους μήνες.

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες
kawasaki h2 hyse
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

kawasaki-h2-hyse

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

kawasaki-h2-hyse
Η ευρεσιτεχνία της Kawasaki μπορεί να εφαρμοστεί σε διάφορους τύπους κινητήρων, όπως λ.χ. σε έναν V8 που θα μοιάζει με V10

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

kawasaki-h2-hyse

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

​ kawasaki h2 hyse
Στο σχέδιο της Kawasaki το υγρό υδρογόνο ψεκάζεται μέσω δύο μπεκ τόσο απευθείας στον θάλαμο καύσης (29) όσο και στην εισαγωγή του αέρα (28)

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

​ kawasaki h2 hyse

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.