Η Indian Motorcycles επιτίθεται!

Νέα μοντέλα για το 2019!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/9/2018

Μετά την επιτυχία που είχε σημειώσει τα τελευταία χρόνια στους αγώνες Flat track, η αμερικάνικη κατασκευάστρια αποφάσισε να ακούσει τις δεήσεις του κοινού της και να κατασκευάσει μια flat track μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το πρωτότυπο το είχαμε συναντήσει πρώτη φορά όταν έκανε το ντεμπούτο του στην EICMA το 2017.

Όσον αφορά τις πατέντες για τη κατασκευή του, είχαν κατατεθεί το Μάρτιο του 2018, αλλά η έκδοσή τους έγινε πριν από λίγες μέρες. Τα σχέδια αφορούσαν το μοντέλο με ονομασία FTR 1200 και πρόκειται για μια μοτοσυκλέτα που θα είναι εφοδιασμένη με τον υγρόψυκτο τετράχρονο κινητήρα 1200 κυβικών σε διάταξη V. Συγκεκριμένα όπως γίνεται αντιληπτό από τα έγγραφα, η εταιρεία σκοπεύει να χρησιμοποιήσει το πλαίσιο και τον κινητήρα των 1200 κυβικών ως κοινή πλατφόρμα.

Ακολουθεί λοιπόν την πεπατημένη οδό για τη μείωση του κόστους παραγωγής, ενώ παράλληλα διευρύνει περισσότερο την γκάμα της. Έτσι, το FTR θα κυκλοφορήσει σε τρείς εκδόσεις, μια cruiser, μια sport και μια standard έκδοση ούτως ώστε να απευθύνεται σε μεγαλύτερο αγοραστικό κοινό. Αναλυτικότερα, από τα σχέδια της πατέντας παρατηρείται πως το μοντέλο θα είναι εφοδιασμένο με ένα ψευδορεζερβουάρ μπροστά από τον αναβάτη, ενώ το κυρίως ρεζερβουάρ θα βρίσκεται κάτω από τη σέλα, συγκρεντρώνοντας το βάρος της μοτοσυκλέτας στο κέντρο της.

Ο εφοδιασμός θα γίνεται κανονικά από την τάπα που είναι μετατοπισμένη από τη κλασσική της θέση, όντας λίγο πιο κοντά στον αναβάτη. Ακόμη το φίλτρο αέρα, όπως φαίνεται από τη σχεδίαση του, είναι τοποθετημένο πίσω από το λαιμό του πλαισίου και έχει δύο εισαγωγές, που παραπέμπουν σε ram-air. Τα κάρτερ του κινητήρα είναι τοποθετημένα παράλληλα με το έδαφος που σημαίνει πως ο πίσω κύλινδρος βρίσκεται κάτω από τη σέλα του αναβάτη, προσφέροντας πιθανότατα μια λίγο πιο πισώβαρη κατανομή. Στο τομέα τον αναρτήσεων και των φρένων, μπροστά έχουμε ένα ανεστραμμένο πιρούνι και δύο δισκόφρενα, ενώ πίσω το αμορτισέρ δεν έχει μοχλικό και είναι τοποθετημένο παράκεντρα προς τα δεξιά και στα φρένα έχουμε ένα δισκόφρενο με δαγκάνα ενός εμβόλου.

Όσον αφορά το πλαίσιο, θα είναι υβριδικού τύπου συνδυάζοντας ατσάλινους σωλήνες με χυτές πλάκες αλουμινίου που πάνω τους θα εδράζεται ο άξονας του ψαλιδιού. Τέλος, το ψαλίδι απ' τη πλευρά του είναι και αυτό σωληνωτό και πάνω του εδράζεται το αμορτισέρ. Η εταιρεία αναφέρει πως τα σχέδια του μοντέλου μπορεί να τροποποιηθούν ανάλογα με την πλατφόρμας που θα ακολουθήσουν. Συγκεκριμένα αναφέρει πως οι εκδόσεις sport και standard θα έχουν μεγαλύτερο φιλτροκούτι ώστε να επιτυγχάνονται οι καλύτερες επιδόσεις συγκριτικά με το cruiser, το οποίο θα είναι προσανατολισμένο περισσότερο στα χαλαρά ταξίδια. Όπως και να ‘χει, με αυτή τη κίνηση η Indian ακολουθεί κατά ένα τρόπο τα βήματα της Harley, παραδίδοντας στο κόσμο της μοτοσυκλέτας μια σειρά από νέα μοντέλα πιο προσιτά στο ευρωπαϊκό κοινό. Περισσότερες επίσημες πληροφορίες από την εταιρεία για την εμφάνιση του μοντέλου δεν υπάρχουν και το πιθανότερο όμως είναι να το δούμε σε κάποιο από τα διεθνή σαλόνια τους επόμενους μήνες.

Γερμανία: Περιβαλλοντικές οργανώσεις απαιτούν οι μοτοσυκλέτες να μην κάνουν σχεδόν καθόλου θόρυβο!

Ιδρύεται Γερμανική Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες!
exhaust
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/6/2026

Ομάδες ακτιβιστών για το περιβάλλον έχουν δημιουργήσει τη λεγόμενη Ομοσπονδιακή Ένωση Κατά του Θορύβου από Μοτοσυκλέτες στη Γερμανία και πιέζουν προς τον αυστηρό έλεγχο των θορυβωδών μοτοσυκλετών.

Τo αίτημα αυτό μεταφέρθηκε πρόσφατα σε συνέδριο υπουργών Μεταφορών στη Γερμανία, βασισμένο στην πεποίθηση της συγκεκριμένης Ένωσης πως “ο υπερβολικός θόρυβος που εκλύεται στιγμιαία από σπορ μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα είναι επικίνδυνος για την υγεία και την ποιότητα ζωής”.

Το τί ορίζει ο καθένας ως “υπερβολικό θόρυβο” είναι πάντως ένα αμφιλεγόμενο θέμα, καθώς οι περιβαλλοντικές οργανώσεις εστιάζουν σε ένα προτεινόμενο όριο 80 ντεσιμπέλ (dB). Το αίτημά τους προς τη γερμανική κυβέρνηση είναι να τεθεί αυτό το όριο ως βάση και όλες οι μοτοσυκλέτες που κυκλοφορούν στη χώρα να υποχρεούνται να έχουν πάνω στις εξατμίσεις τους αυτοκόλλητα που να αναγράφουν τον παραγόμενο θόρυβό τους.

Ζητούν επίσης την πλήρη απαγόρευση τεχνολογικών διατάξεων όπως οι βαλβίδες στις εξατμίσεις που ανοίγουν σε συγκεκριμένες στροφές και επηρεάζουν τον ήχο, καθώς και την απαγόρευση επεμβάσεων από τον ιδιοκτήτη σε όσα μέρη της μοτοσυκλέτας αυξάνουν τον παραγόμενο θόρυβό της.

Παράλληλα, απαιτούν όσες μοτοσυκλέτες ξεπερνούν αυτό το όριο να μην τους επιτρέπεται η είσοδος σε διαδρομές που θα χαρακτηριστούν ως Ζώνες Προστασίας από τον Θόρυβο, με το αυτοκόλλητο να απλοποιεί (υποτίθεται) την αστυνόμευση αυτών των ζωνών. Αυτές ωστόσο δεν περιορίζονται σε ήσυχα γραφικά χωριουδάκια, αλλά περιλαμβάνουν διαδρομές που προσελκύουν πολλές μοτοσυκλέτες, όπως ορεινά πάσα και πάσης φύσεως δημοφιλή στροφιλίκια.

Το μεγάλο πρόβλημα που εστιάζει η συγκεκριμένη πρόταση δεν είναι οι after market εξατμίσεις που πολλοί φορούν, αλλά το γεγονός πως πολλές μοτοσυκλέτες που ικανοποιούν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές με τις εργοστασιακές τους εξατμίσεις ξεπερνούν αυτό το όριο όταν οι στροφές του κινητήρα ανέβουν ψηλά, άρα ζητούν κάτι που πρακτικά συνεπάγεται αλλαγή στα κατασκευαστικά δεδομένα της βιομηχανίας.

Είναι προφανές πως ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε εν δυνάμει να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου στην ευρωπαϊκή αγορά Μοτοσυκλέτας, καθώς αμφισβητεί γενικότερα τις προδιαγραφές θορύβου που συνεπάγονται οι επίσημες προδιαγραφές βάσει των οποίων κατασκευάζονται όλες οι μοτοσυκλέτες που εισάγονται στην Ευρώπη.

Βάζει επίσης σε κίνδυνο ένα μεγάλο κομμάτι της after market αγοράς για τη Μοτοσυκλέτα, όπως οι κατασκευαστές εξατμίσεων.

Στη Γερμανία αυτή η λογική απαγόρευσης έχει βρει αρκετούς υποστηρικτές στον ευρύτερο πληθυσμό, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει μια σωστή ανάλυση της πραγματικότητας. Για παράδειγμα, η επιλογή των 80 dB ως μέγιστο όριο εκπομπής θορύβου από τις εξατμίσεις μοτοσυκλετών είναι παντελώς άσχετη με την πραγματικότητα και, αν ποτέ γινόταν αποδεκτή από τι αρχές, θα σήμαινε πρακτικά πως κανένα δίκυκλο δεν θα μπορούσε να μπει στις προτεινόμενες ζώνες προστασίας από τον θόρυβο – θα ήταν επί της ουσίας μια πλήρης απαγόρευση των δικύκλων!

Ενδεικτικά ας δούμε τι σημαίνουν τα 80 ντεσιμπέλ. Είναι ο ήχος που εκλύεται από έναν μεγάλο χώρο με πολλούς ανθρώπους, ο θόρυβος που παράγει εν λειτουργία μια ηλεκτρική σκούπα, ένα μπλέντερ χειρός, ένα σεσουάρ μαλλιών ή απλά ένας δρόμος με πυκνή κυκλοφορία.

Ένα όριο πάνω από το οποίο ο θόρυβος μπορεί να γίνει επικίνδυνος για την υγεία ενός ανθρώπου θεωρούνται τα 85 dB και διεθνείς οργανώσεις που μελετούν την ασφάλεια σε χώρους εργασίας μιλούν για κινδύνους στην ακοή όταν οι εργαζόμενοι είναι εκτεθειμένοι σε αυτά τα επίπεδα για κατά μέσο όρο 8-10 ώρες κάθε μέρα.

Πρέπει ωστόσο να τονίσουμε πως η κλίμακα των ντεσιμπέλ δεν είναι γραμμική, αλλά λογαριθμική (όπως η κλίμακα Ρίχτερ λ.χ.), κάτι που σημαίνει πως η απόσταση μεταξύ 80 και 85 ντεσιμπέλ δεν είναι όσο μικρή ακούγεται. Τα δε 80 dB που προτείνουν οι ακτιβιστές φαντάζουν παντελώς εκτός πραγματικότητας αν σκεφτούμε πως με τα σημερινά δεδομένα ένας τετράχρονος κινητήρας μικρού κυβισμού παράγει ανάλογο επίπεδο θορύβου στο ρελαντί.

Ας ελπίσουμε λοιπόν πως θα επικρατήσει η λογική και τέτοιες προτάσεις δεν θα βρουν ευήκοους δέκτες στους κυβερνώντες της Γερμανίας, διαφορετικά θα αρχίσουμε να μιλάμε για έναν ευθύ πόλεμο κατά της Μοτοσυκλέτας (άλλον ένα για την ακρίβεια, μιας και στη Γερμανία φαίνεται πως εσχάτως τρώγονται ακόμη και με τα εντούρο), ακόμη κι αν αυτή δεν ήταν ποτέ η πρόθεση των εν λόγω ακτιβιστών.

Ετικέτες