Η Michelin προάγει την οδική ασφάλεια

Σε συνεργασία με τους σπουδαστές του ΑΚΤΟ

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/12/2019

Για να γίνουν οι δρόμοι πιο ασφαλείς δεν είναι απαραίτητο ούτε οι αναβάτες ούτε οι οδηγοί να έχουν οχήματα εξοπλισμένα με τελευταίας τεχνολογίας συστήματα ασφαλείας. Το βασικότερο είναι να υπάρχει σωστή παιδεία αλλά και ένας ορθός τρόπος εκπαίδευσης της νέας γενιάς, για το ποιος είναι ο σωστός τρόπος να οδηγούν στο δρόμο. Ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας για ασφαλείς μετακινήσεις, είναι και τα οχήματά μας να βρίσκονται σε καλή κατάσταση. Επάνω σ' αυτό εστίασε η Michelin και συνεργάστηκε με τους σπουδαστές του ΑΚΤΟ, για την δημιουργία μιας καμπάνιας με στόχο να αναδείξουν το σημαντικό ρόλο που έχουν τα ελαστικά στην ασφάλειά μας. Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Michelin ενώνει τις δυνάμεις της με τους σπουδαστές του ΑΚΤΟ για την Οδική Ασφάλεια

Μέσα από μία καλλιτεχνική πρωτοβουλία που «μιλά» στους νέους οδηγούς

Η Michelin, με 62 χρόνια δυναμικής παρουσίας στην Ελλάδα, εστιάζει σε ένα σημαντικό στόχο για το 2020: την ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση και την εκπαίδευση της Generation Z για την οδική ασφάλεια και το σημαντικό ρόλο των ελαστικών σε αυτήν. Με τα τροχαία ατυχήματα να αποτελούν την 1^η αιτία θανάτου για παιδιά και εφήβους, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η εταιρεία συνεργάζεται με τον ΑΚΤΟ, το μεγαλύτερο εκπαιδευτικό όμιλο Τέχνης, Design & Media στην Ελλάδα, και μαζί δίνουν πνοή σε μία καμπάνια, με διαφορετική καλλιτεχνική προσέγγιση.

Με motto «We Only Live Once», #wolobymichelin, και την καταλυτική συνεργασία των σπουδαστών του ΑΚΤΟ, η καμπάνια σκοπεύει να αναδείξει το ρόλο που παίζουν τα ελαστικά για να είμαστε ασφαλείς στο δρόμο, υποστηρίζοντας το όραμα της Michelin για λιγότερα ατυχήματα στην άσφαλτο.

Οι σπουδαστές του Τμήματος Γραφιστικής του ΑΚΤΟ καλούνται, με την καθοδήγηση των έμπειρων καθηγητών τους, να λάβουν μέρος σε ένα διαγωνισμό Αφίσας. Σκοπός τους είναι να αναδείξουν, μέσα από την τέχνη, τον πολύ σημαντικό ρόλο των ελαστικών στην οδική ασφάλεια. Η επιλογή σπουδαστών ως «κοινωνών» ενός μηνύματος ζωτικής σημασίας δεν είναι τυχαία, καθώς η φρέσκια ματιά τους και η μοντέρνα προσέγγισή τους αποτελούν τα ιδανικά μέσα ενημέρωσης και εκπαίδευσης των νέων οδηγών.

Ο διαγωνισμός θα αποτελέσει μέρος της διδακτέας ύλης των σπουδαστών, ενώ θα πραγματοποιηθεί έκθεση με τα έργα, τα οποία και θα αξιολογηθούν από την κριτική επιτροπή του διαγωνισμού Αφίσας. Η επιτροπή θα αποτελείται από έμπειρους γραφίστες, εκπροσώπους της Michelin και από επαγγελματίες που έχουν άμεση σχέση με τον τομέα της οδικής ασφάλειας.

Το 1^ο βραβείο Αφίσας θα αποτελέσει τη βάση της Ενημερωτικής Καμπάνιας της Michelin για το 2020, για να αγγίξει, με δημιουργικό τρόπο, όσο το δυνατόν περισσότερους νέους.

Η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της κουλτούρας της Michelin, με στόχο ένα καλύτερο αύριο, με λιγότερα ατυχήματα στους δρόμους της Ελλάδας.

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.