Η Moto Guzzi στην υγρόψυξη

Από το

Μαύρο Σκύλο

19/1/2011

Επιτέλους! Η Moto Guzzi έχει τελικά στα σχέδιά της την κατασκευή ενός καινούριου υγρόψυκτου κινητήρα. Με χωρητικότητα 1200 κυβικά, οκτώ συνολικά βαλβίδες και επικεφαλής εκκεντροφόρους, ο V2 των 90ο έχει προγραμματιστεί να παρουσιαστεί στην EICMA τον Νοέμβριο του 2012. Οι μηχανικοί στο στρατηγείο της μητρικής Piaggio στην Pontedera, είναι επιβεβαιωμένο ότι εργάζονται σ' αυτόν, υπό την καθοδήγηση του Federico Martini. Ο Martini άρχισε σαν βασικός μηχανικός στην ίδρυση της Bimota, συνέχισε στη Gilera και σήμερα ο γκουρού του σχεδιασμού είναι επικεφαλής στο Powertrain Engineering της Piaggio. Με αυτόν τον κινητήρα που αναπτύσσουν θα αναζωογονηθεί η ιστορική φίρμα με μια σειρά νέων μοντέλων την περίοδο 2013 – 2015. Πιστεύεται ότι τουλάχιστον η πρώτη από αυτές μπορεί να εμπνευστεί από τα τρία πρωτότυπα Moto Guzzi που εμφανίστηκαν στην Eicma το 2009, δημιουργήματα του Pierre Terblanche.
Έτσι, μετά από σχεδόν μισό αιώνα, όπου τις Moto Guzzi κινούσε ο εγκάρσιος αερόψυκτος V2 90° με τα ωστήρια, ήρθε ο καιρός για ένα καινούριο κινητήρα.
Ο κινητήρας αυτός άρχισε την καριέρα του στα μέσα της δεκαετίας του 1960 και έγινε το σήμα κατατεθέν της εταιρείας. Τώρα είναι καιρός να ξαναθυμηθούν την υγρόψυξη και την πρώτο τους υγρόψυκτο κινητήρα, τον θρυλικό αγωνιστικό της V8 500. Ο νέος κινητήρας δεν θα είναι εξέλιξη του υπάρχοντος με τα ωστήρια αλλά ενός καινούριου σχεδιασμένου σε λευκό χαρτί, ικανού να καλύπτει τις προδιαγραφές Euro 4 που θα είναι αυστηρότερες και πιστεύεται ότι πολύ δύσκολα θα τις καλύψουν αερόψυκτοι κινητήρες, οι οποίες θα ισχύσουν το 2014. Ο κινητήρας θα έχει δυο επικεφαλής εκκεντροφόρους με την περιστροφή τους να γίνεται από μικτό σύστημα με γρανάζια και καδένες όπως και στον νέο V2 του Dorsoduro. Η παράδοση της Guzzi με την τελική μετάδοση από άξονα διατηρείται, όπως και ο διαμήκης στο πλαίσιο στρόφαλος και η γωνία των 90ο . Καινοτομία θα είναι η κλίση των κυλίνδρων κατά 8ο προς τα εμπρός, δίνοντας περισσότερο χώρο για τα γόνατα του αναβάτη, το κουτί του φίλτρου αέρα αλλά και φορτίζοντας τον εμπρός τροχό με περισσότερο βάρος. Οι μηχανικοί είχαν ελπίσει σε μια εντονότερη κλίση 15ο αλλά δεν το επιτρέπει η ζεύξη με τον άξονα της μετάδοσης.
Αυτό το χαρακτηριστικό της κλίσης των κυλίνδρων σε Guzzi, για πρώτη φορά υπήρχε σε ένα από τα προηγούμενα πρωτότυπα της εταιρείας, τον πρωτοποριακό V2 75° κινητήρα με τον κωδικό VA-10, σχεδιασμένο για τη δεκαετία του 1990 από τον τότε αρχιμηχανικό της εταιρείας, Angelo Ferrari, πριν από την αγορά της Moto Guzzi το 2000 από την Aprilia. Αυτός ο υγρόψυκτος, με ξηρό κάρτερ, ψεκασμό, δυο επικεφαλής εκκεντροφόρους, εξατάχυτο κιβώτιο και μετατοπισμένα κομβία στον στρόφαλο για εξισορρόπηση των κραδασμών, προοριζόταν να τοποθετηθεί στο προτεινόμενο μοντέλο MG-1. Αυτό σχεδιαζόταν με αλυσίδα στην τελική μετάδοση αλλά το σχέδιο ακυρώθηκε από τον Beggio για να αφιερωθούν πόροι στην ανάπτυξη της Aprilia και να εισέλθει στον χώρο των scooter αναπτύσσοντας το Amico και αργότερα το Scarabeo. Ορισμένα στοιχεία του όμως θα χρησιμοποιηθούν στο νέο κινητήρα που αναπτύσσεται στην Pontedera. Εκεί θα κατασκευάζεται και θα μεταφέρεται στο εργοστάσιο της Moto Guzzi στο Mandello del Lario, για την τελική συναρμολόγηση των μοντέλων. Αρχικά είχαν επιλεγεί τρεις βαλβίδες για κάθε κύλινδρο (δυο εισαγωγής) για να διευκολυνθεί η πορεία των σωλήνων εξαγωγής αλλά η ανάγκη για μεγάλη απόδοση ώστε να τοποθετηθεί σε μοντέλα Sport όπως μια νέα Le Mans, σε Streetfighter και on-off, επιλέχθηκε η διάταξη με τέσσερις βαλβίδες.
Όλα θα αποκαλυφθούν το Νοέμβριο του 2012 -αλλά και πριν από τότε, μια νέα έκδοση της California θεωρείται ότι είναι υπό εξέλιξη και αναμένεται να εμφανιστεί στην EICMA φέτος το φθινόπωρο, με τον οκταβάλβιδο κινητήρα του Griso8V. Αυτό μπορεί κάλλιστα να είναι το τελευταίο νέο μοντέλο της Moto Guzzi με αερόψυκτο κινητήρα, λόγω των προβλημάτων με την επίτευξη των απαιτήσεων των Euro 4.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.