Η πρώτη γυναίκα νικήτρια στο Iron Butt Rally

Η Wendy Crockett μας βάζει τα γυαλιά
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/7/2019

Το Iron Butt Rally, για όσους δεν γνωρίζουν, είναι ένας αγώνας αντοχής που φέρνει τους αναβάτες στα όριά τους. Πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1984, όταν μια παρέα 10 αρκετά θαρραλέων και χιλιομετροφάγων αναβατών αποφάσισαν να διανύσουν17.600 χιλιόμετρα, διασχίζοντας τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσα σε 11 μέρες. Αν φαντάζεστε πως το rally περιλαμβάνει αχανείς ευθείες και χαλαρό cruising πάνω σε μια Harley κάνετε μεγάλο λάθος. Είναι κάτι παραπάνω από αυτό, καθώς ο νικητής δεν είναι αυτός που θα καλύψει πρώτος τα 17.600 χιλιόμετρα, αλλά αυτός που θα το κάνει μέσα στο χρονικό όριο, περνώντας από συγκεκριμένα σημεία και μαζεύοντας πειστήρια ότι πέρασε από εκεί. Για την ακρίβεια οι διοργανωτές έχουν θέσει διάφορα checkpoints στο χάρτη, που το καθένα προσφέρει διαφορετικούς βαθμούς με βάση το πόσο δύσκολη είναι η πρόσβασή τους. Συνεπώς, πέρα απ’ τη κούραση του να καλύπτει ο αναβάτης τουλάχιστον 1.760 χιλιόμετρα καθημερινά, πρέπει να υπολογίζει και τα σημεία απ’ τα οποία θα περάσει ώστε να συλλέξει τους περισσότερους βαθμούς.

Στο παρελθόν έχουν λάβει μέρος αρκετές γυναίκες στο rally, αλλά καμία δεν είχε καταφέρει μέχρι τώρα  να στεφθεί νικήτρια. Φέτος όμως, η Wendy Crockett το κατάφερε! Σύντροφός της για αυτό τον αγώνα ήταν το Yamaha FJR 1300 που έχει απ’ το 2005 και έχει γράψει πάνω στη σέλα του πάνω από  320.000 χιλιόμετρα. Έτσι, είχε στο δυναμικό της όλη την απαραίτητη προϋπηρεσία για να λάβει μέρος σε αυτό το Rally, όμως δεν ήταν η πρώτη φορά.

Η Crockett έλαβε μέρος για πρώτη φορά στο Rally το 2014 και έκτοτε συνέχισε να παίρνει μέρος κάθε χρόνο μέχρι να πετύχει το στόχο της. Παράλληλα, φρόντισε να τονίσει πως για να νικήσει κανείς στο rally, σημασία έχει το τσαγανό και το πείσμα και όχι τόσο τι μοτοσυκλέτα χρησιμοποιείς... Εξάλλου, το πείσμα των γυναικών είναι γνωστό τους γνώρισμα και όταν μια γυναίκα βάλει κάτι στο μυαλό της, το πιθανότερο είναι να το καταφέρει αργά ή γρήγορα… Τώρα ξέρετε τι να απαντήσετε την επόμενη φορά που θα πει η σύντροφός σας ότι πόνεσαν... τα μαλακά της μόρια απ’ τα μεγάλα ταξίδια, απλά θέλει προσοχή μην την εξαγριώσετε και βάλει στόχο να πουλήσετε την αγαπημένη σας…

Ο πόλεμος των Πάσων: Μποτιλιαρίσματα, θανατηφόρα τροχαία και κλεισίματα ορεινών περασμάτων στις Άλπεις [Video]

Όταν η κουλτούρα του Instagram προκαλεί ασφυξία στα βουνά
stelvio
Η συνήθης πια καλοκαιρινή εικόνα του Stelvio Pass
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/6/2026

Την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026 ένα τραγικό ατύχημα οδήγησε στο κλείσιμο του Passo di Pennes στις Ιταλικές Άλπεις. Σε υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων, το ορεινό πέρασμα που ενώνει τις κοιλάδες Isarco και Sarentino ανοίγει για τα οχήματα όταν λιώσουν τα χιόνια, συνήθως γύρω στο τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου.

Τη μοιραία εκείνη μέρα ένας 49χρονος Γερμανός μοτοσυκλετιστής που βρισκόταν εκεί για τις διακοπές του επιχείρησε να προσπεράσει ένα φορτηγό μάλλον απρόσεκτα, καθώς μόλις πέρασε στο αντίθετο ρεύμα συγκρούστηκε με επερχόμενη μοτοσυκλέτα, την οποία οδηγούσε 65χρονος Άγγλος, επίσης τουρίστας. Ο Γερμανός σκοτώθηκε ακαριαία, ενώ ο Άγγλος έπεσε στον γκρεμό και κατέληξε από τα τραύματά του λίγο αργότερα στο νοσοκομείο του Bolzano.

pannes pass accident

Μερικές μέρες πριν το τραγικό συμβάν, ένας ακόμη θάνατος είχε σημειωθεί στην ίδια διαδρομή, με θύμα έναν Τσέχο μοτοσυκλετιστή που διέσχιζε το φημισμένης ομορφιάς αλπικό πέρασμα.

Οι δυσάρεστες αυτές ιστορίες είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου σε μια τουριστική τάση που έχει πλέον αρχίσει να προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις στους τοπικούς πληθυσμούς.

pennes pass
Πέρασμα Pennes, σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας

Στα τέλη Μαΐου, για παράδειγμα, οι κάτοικοι της περιοχής γύρω από το περίφημο Brenner Pass στα σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας έκλεισαν τον δρόμο για οκτώ ώρες διαμαρτυρόμενοι για την ανελέητη κυκλοφορία πάσης φύσεως οχημάτων, τονίζοντας πως κάθε χρόνο η τουριστική σεζόν αρχίζει ολοένα και πιο νωρίς, καθώς χιλιάδες επισκέπτες με μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, τροχόσπιτα και λεωφορεία προστίθενται στη συνήθη κυκλοφορία της περιοχής, προκαλώντας ρύπανση, θόρυβο και συχνά ατυχήματα.

Ανάλογα τραγική είναι η εικόνα του περίφημου ελβετικού Gotthard Pass με το διάσημο τούνελ των 16 χιλιομέτρων, όπου κατά την τουριστική περίοδο είναι πλέον σχεδόν μόνιμες οι ουρές πολλών χιλιομέτρων με οχήματα που περιμένουν να το διασχίσουν.

transfagarasan
Πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία

Την ίδια ώρα σε Γερμανία και Αυστρία σε αρκετές περιπτώσεις οι κάτοικοι γραφικών διαδρομών που προσελκύουν μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα έχουν συστήσει ομάδες ακτιβιστών που διεκδικούν και συχνά έχουν καταφέρει το κλείσιμο των δρόμων για οχήματα μη-κατοίκων προκειμένου να γλιτώσουν από τον θόρυβο και τη ρύπανση - προκαλώντας μάλιστα διαμαρτυρίες μοτοσυκλετιστών.

Στην Ιταλία μάλιστα η κατάσταση αυτή έχει γεννήσει νέες εκφράσεις, όπως η “Sabbato Nero” (Μαύρο Σάββατο) που περιγράφει τις κυκλοφοριακά φορτισμένες μέρες στην καρδιά των καλοκαιρινών διακοπών κατά τις οποίες πολλοί Ιταλοί αποφεύγουν να πλησιάσουν εκεί που σκάνε οι ορδές των, μηχανοκίνητων ή μη, τουριστών.

Ακόμη και το περίφημο πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία έχει στενάξει από το κυκλοφοριακό, ιδιαίτερα από τότε που έγινε διάσημο ως “ο ομορφότερος δρόμος του κόσμου” μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Top Gear.

Στη σημερινή κουλτούρα των social media αρκεί μια επώνυμη αναφορά, ένα ποστάρισμα με ειδυλλιακό φόντο για να στείλει χιλιάδες κόσμου στο ίδιο σημείο, απειλώντας πολλές απολαυστικές ορεινές διαδρομές με μια μοίρα ανάλογη του ηλιοβασιλέματος στην Οία τον Αύγουστο, όπου τα σοκάκια ξεχειλίζουν από ορδές τουριστών που περιμένουν στωικά τη δική τους στιγμή για μια μαγευτική selfie.

Είμαστε για τα καλά στο Καλοκαίρι πια και αρκετοί θα είναι αυτοί που σχεδιάζουν οδικά ταξίδια ανά τας Ευρώπας (όταν πια το κόστος ενός ακτοπλοϊκού εισιτηρίου για το -όποιο- νησί επαρκεί για βενζίνη για μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα) και για μας τους μοτοσυκλετιστές η γοητεία ενός ορεινού περάσματος μαγνητίζει έντονα.

Οι εποχές ωστόσο που μπορούσαμε να λυσσάμε ανεβοκατεβαίνοντας αυτές τις διαδρομές εν μέσω τουριστικής περιόδου έχουν παρέλθει και καλό θα ήταν να έχουμε πια όλοι στο μυαλό μας την πρώτη και βασική προτεραιότητα: να περάσουμε καλά και να γυρίσουμε χορτασμένοι και αρτιμελείς. Και ας έχουμε στην άκρη του μυαλού μας μιαν ακόμη αυτονόητη αξία, τον σεβασμό που οφείλουμε στους κατοίκους του τόπου που επιλέγουμε να επισκεφτούμε.

Ετικέτες