Η Rihanna φέρνει το Motocross στη μόδα

Ροζ χρυσόσκονη αντί για άμμο…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/9/2017

Έγινε κι αυτό, πρέπει να γράψουμε για την Rihanna, για πασαρέλες και για την εβδομάδα μόδας στην Νέα Υόρκη! Και το «πρέπει» το λέμε ευδιάθετα, γιατί η συνεργασία της Rihanna με την Puma για ένδυση εμπνευσμένη από το Motocross, είναι μία δυνατή ένεση προς την ενδυνάμωση της ιδέας της μοτοσυκλέτας στους νέους. Περίεργο, αλλά έτσι είναι. Το κοινό της μοτοσυκλέτας συρρικνώνεται παγκοσμίως και κινήσεις που εντάσσουν κράνη και στολές στο επίκεντρο, από όπου κι αν προέρχονται, είναι ένα καλό στοιχείο.

Μπορεί για τους παλαιότερους μοτοσυκλετιστές, για όσους δεν ακούν αμερικάνικη pop ή δεν έχουν ανάγκη από σύμβολα, μία τέτοια κίνηση να είναι από αδιάφορη έως και αρνητική ακόμα. Ωστόσο για μία μεγάλη μερίδα νέων ανθρώπων, όταν η εικόνα της μοτοσυκλέτας ανάγεται σε μόδα και περισσότερο μάλιστα τα κράνη και οι στολές, τότε καλοβλέπουν τον μοτοσυκλετισμό χωρίς να του αποδίδουν την έννοια του περιθωρίου που ακόμα δεν έχει ξεφτίσει πλήρως.

Στο MOTO πιστεύουμε πως η απόκτηση μοτοσυκλέτας δεν οδηγεί απαραιτήτως και στον μοτοσυκλετισμό, δεν δημιουργείται έτσι απλά μοτοσυκλετιστική κουλτούρα. Όμως επίσης πιστεύουμε ότι χρειάζεται το πρώτο βήμα να γίνει από περισσότερους ανθρώπους, ώστε στο τέλος μεγαλύτερο ποσοστό να γίνονται μοτοσυκλετιστές. Με αυτή την έννοια, η εικόνα των Motocross μοτοσυκλετών, να απογειώνονται πάνω από πασαρέλες και οι περίεργες στολές είναι κάτι το θετικό, ακόμα κι αν απογειώνονται από ΡΟΖ στίβες, αστραφτερής χρυσόσκονης…

Ίσως η κίνηση της NIKE να είναι περισσότερο διφορούμενη: Η NIKE σχεδίασε ένα παπούτσι για τους 12 O’Clock Boys με την επιγραφή «σήκωσέ το» για να προσεγγίσει την τεράστια κίνηση που δημιουργείται από παρόμοιες ομάδες με τους 12 O’Clock Boys, που κυκλοφορούν σε δημόσιους δρόμους σουζάροντας Motocross μοτοσυκλέτες. Στις ΗΠΑ για σχεδόν μία δεκαετία τώρα, γίνεται κουβέντα για το αν θα πρέπει να κυνηγούσουν περισσότερο αυτές τις πρακτικές, ή να τους αφήσουν να κινούνται σε ένα καθεστώς ημι-παρανομίας (με την έννοια ότι η πρακτική απαγορεύεται, αλλά δεν αστυνομεύεται δυνατά) καθώς υπάρχουν στοιχεία πως η ένταξή τους σε μία τέτοια ομάδα τους αποτρέπει από άλλες πολύ χειρότερες συμμορίες. Η NIKE έχει χρησιμοποιήσει ακριβώς αυτή την πλευρά της συζήτησης, σχεδιάζοντας ένα παπούτσι ακριβώς για εκείνους, και φυσικά προβλέποντας στο κέρδος…

Το ζήτημα εδώ, είναι πως η μοτοσυκλέτα στις ΗΠΑ αρχίζει να έρχεται στο προσκήνιο με ένα τρόπο διαφορετικό από εκείνο που έκανε μέχρι τώρα…

 

 

 

 

 

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.