Ιαπωνικές μοτοσυκλέτες: Αναληθή στοιχεία ρύπων και κατανάλωσης

Σκάνδαλο… ιαπωνικής κουλτούρας!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/8/2018

Τις τελευταίες ημέρες οι μετοχές πέντε ιαπωνικών εταιρειών εμφανίζουν έντονη πτώση στα χρηματιστήρια της Ασίας και ανάμεσά τους είναι και η μετοχή της Yamaha. Αιτία είναι η αποκάλυψη ότι τα στοιχεία εκπομπής ρύπων σε ορισμένα αυτοκίνητα και δίκυκλα που κατασκευάζουν δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πριν όμως ταυτίσετε αυτό το σκάνδαλο με εκείνο της Volkswagen πριν μερικά χρόνια, καλό είναι γνωρίζετε τα στοιχεία της υπόθεσης και τί ακριβώς αφορά.

Πρώτα απ’ όλα να πούμε ότι η υπόθεση αυτή απασχολεί τις αρμόδιες υπηρεσίες της Ιαπωνικής Κυβέρνησης από το 2016, όταν βρήκαν ότι κάποια αυτοκίνητα της Mitsubishi ανακοινώνουν εκπομπές ρύπων (που είναι αλληλένδετες με τα στοιχεία κατανάλωσης) τα οποία απέχουν από τα στάνταρ που έχουν συμφωνήσει οι Ιάπωνες κατασκευαστές ότι θα τηρούν. Αυτή την πρόταση ξαναδιαβάστε την διότι είναι το κλειδί της υπόθεσης. Στην ιαπωνική κουλτούρα οι προφορικές ή γραπτές συμφωνίες μεταξύ κυβέρνησης και οποιουδήποτε μέλους της ιαπωνικής κοινωνίας (εταιρείες ή μεμονωμένα άτομα) αποτελούν Όρκους Τιμής και μετά την συμφωνία τηρούνται από τις δύο πλευρές σαν να πρόκειται για Επίσημο Νόμο του κράτους.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση η Κυβέρνηση της Ιαπωνίας είχε συμφωνήσει με τους κατασκευαστές ότι θα τηρούν όλοι μια συγκεκριμένη διαδικασία δοκιμής των εκπομπών ρύπων/κατανάλωσης και θα ανακοινώνουν τα αποτελέσματα. Δηλαδή στην Ιαπωνία η Ανεξάρτητη Αρχή που ελέγχει αν τα οχήματα που παράγουν τα εργοστάσια τηρούν τις προδιαγραφές, ΔΙΑΦΕΡΕΙ ως προς τις αρμοδιότητες και την νομική ισχύ σε σχέση με εκείνες που έχουμε εμείς στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και γενικά στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Στην Ιαπωνία πιστεύουν ότι αφού έδωσαν τα χέρια, η συμφωνία τηρείται απόλυτα! Με άλλα λόγια, αν ένα εργοστάσιο “κλέβει” ή δεν ακολουθεί σωστά τα πρότυπα της διαδικασίας που έχει συμφωνηθεί, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ.

Πρόκειται για ΗΘΙΚΟ παράπτωμα και όχι για ΝΟΜΙΚΟ παράπτωμα. Δηλαδή στην Ιαπωνία ισχύει το Ό,τι είναι ηθικό είναι και νόμιμο και όχι το αντίθετο.

Συγκεκριμένα για την Yamaha, οι έρευνες των ιαπωνικών αρχών βρήκαν ότι το 2% επί του συνόλου των δικύκλων που πουλάει στην Ιαπωνική αγορά δηλώνουν στοιχεία εκπομπής ρύπων και κατανάλωσης που δεν ανταποκρίνονται στους όρους της συμφωνίας.

Από την μεριά της η Yamaha εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση, λέγοντας ουσιαστικά συγνώμη προς τους πελάτες, συνεργάτες και μετόχους της:   “Yamaha Motor sincerely apologizes to all customers, partners and other stakeholders who may have concerns or have been inconvenienced as a result of these occurrences,”.

Προς το παρόν δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι η Yamaha έχει δίκυκλα που να έχουν παραβεί της αντίστοιχες Ευρωπαϊκές Προδιαγραφές Euro 4, οπότε δεν υπάρχει θέμα νομικών κυρώσεων ή το ενδεχόμενο ανάκλησης οποιουδήποτε μοντέλου της.

Η υπόθεση μέχρι τώρα αφορά ΜΟΝΟ την ιαπωνική αγορά και κυρίως την ιαπωνική επιχειρηματική κουλτούρα που μέχρι σήμερα βασιζόταν απόλυτα σε Συμφωνίες Τιμής μεταξύ κυβέρνησης και εταιρειών. Όμως μαζί με το προηγούμενο σκάνδαλο της εταιρείας Kobe Steel (διαβάστε το σχετικό μας άρθρο εδώ) πληγώνουν τον ιαπωνικό λαό.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες