Ηχορύπανση μοτοσυκλετών: Τα “ψέματα” των αριθμών

Η διπλή έρευνα που αποκαλύπτει όλη την αλήθεια
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/7/2020

Το τελευταίο διάστημα ήρθαν στη δημοσιότητα οι αποφάσεις της Γερμανίας, της Αυστρίας και της Ιταλίας να στοχοποιήσουν τις μοτοσυκλέτες ως τη μοναδική πηγή ηχορύπανσης σε συγκεκριμένες αλπικές περιοχές των χωρών τους. Πρόκειται για δρόμους και διαδρομές που είναι διάσημες στους κεντροευρωπαίους μοτοσυκλετιστές και αποτελούν προορισμό βόλτας κάθε Σαββατοκύριακο για χιλιάδες από αυτούς. Τα μέτρα ξεκινούν από τον περιορισμό στην ταχύτητα που κινούνται οι μοτοσυκλέτες (από 20km/h έως και 30km/h μικρότερη από εκείνη των αυτοκινήτων) στην Γερμανία και την Ιταλία και φτάνουν έως την απαγόρευση κυκλοφορίας σε μοτοσυκλέτες που παράγουν άνω των 95db στην Αυστρία. Το θέμα φυσικά απασχόλησε τη FEMA η οποία ερεύνησε σε βάθος όλα τα επίσημα στοιχεία που υπάρχουν για αυτό το πρόβλημα.

 

Πίνακας 1: Παραγωγή θορύβου σε σχέση με την ταχύτητα κίνησης

Όπως όλοι ξέρουμε, αν θέλεις να πεις ένα χοντρό ψέμα, τότε φτιάξε μια έρευνα και παρουσίασε τα στατιστικά όπως σε βολεύουν. Έτσι αν θέλεις να “αθωώσεις” και μάλιστα πανηγυρικά, όποιον κυκλοφορεί με εξάτμιση-μπουρί, μπορείς να το κάνεις επικαλούμενος την επίσημη έρευνα ηχομέτρησης των οχημάτων της Ε.Ε. Σε αυτή την έρευνα φαίνεται ξεκάθαρα πως τα φορτηγά και λεωφορεία, αλλά και τα αυτοκίνητα, παράγουν περισσότερα db κατά την κίνησή τους απ’ ότι τα δίκυκλα.

Όμως υπάρχει και μια δεύτερη έρευνα η οποία αποδεικνύει πως η ένταση του θορύβου δεν έχει τόση μεγάλη σημασία όσο η χροιά του! Η βασική ιδέα της έρευνας αυτής ήταν να βάλουν ένα δείγμα ανθρώπων να ακούσουν τους ήχους που παράγουν τα φορτηγά, τα αυτοκίνητα και οι μοτοσυκλέτες όταν περνάνε από μπροστά τους. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως το 74% των ερωτηθέντων της έρευνας, είπαν πως ο ήχος των μικρού κυβισμού μοτοσυκλετών τους ενοχλούσε αφάνταστα, ενώ το ποσοστό αυτό μίκρυνε θεαματικά όταν άκουγαν τον βαρύ ήχο που παράγει μια μεγάλου κυβισμού μοτοσυκλέτα.

 

Πίνακας 2: Ποσοστό ενόχλισης από την χροιά του ήχου κίνησης σε σχέση με την ένασή του

Στην ίδια έρευνα υπάρχουν και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία που δείχνουν πως η ενόχληση από τον θόρυβο των οχημάτων για τους κατοίκους μια περιοχής, έχει άμεση σχέση με την συχνότατα κίνησης των οχημάτων που περνάνε από εκεί. Αν δηλαδή είναι σε δρόμους που περνούν συχνά λεωφορεία ή φορτηγά και σπάνια περνάνε μοτοσυκλέτες, τότε οι κάτοικοι στοχοποιούν τα φορτηγά και τα λεωφορεία και δεν δίνουν δεκάρα για τις μοτοσυκλέτες. Αν από την άλλη μεριά είναι δρόμος που κάθε Σαββατοκύριακο περνούν μέσα από το χωριό σου 3.300 μοτοσυκλέτες όπως συμβαίνει στους αλπικούς δρόμους της Αυστρίας στο τέλος της άνοιξης και το καλοκαίρι (σχεδόν το 70% της συνολικής κίνησης οχημάτων στην περιοχή) τότε οι μοτοσυκλέτες γίνονται το βασικό θέμα της συζήτησης. Βλέπουμε δηλαδή πως το ανθρώπινο αυτί και τα παράπονα των κατοίκων σε περιοχές με έντονη κυκλοφορία μοτοσυκλετών, δεν έχει τόσο άμεση σχέση με την ένταση του ήχου που παράγουν και πως η λήψη μέτρων για τη μείωση της ηχορύπανσης θα πρέπει να είναι σχεδιασμένη για τη συγκεκριμένη περιοχή και όχι καθολική ή οριζόντια αν στόχος είναι η αποτελεσματικότητά τους.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.