Ηλεκτρικά οχήματα: Κίνδυνος θάνατος ή απλά συμπτώσεις…

Βάζοντας το δάκτυλο στην πρίζα

Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/10/2020

Όλοι είμαστε εξοικειωμένοι με τη χρήση ηλεκτρικών συσκευών και μάλιστα με πολύ περίπλοκες λειτουργίες όπως τα Smartphone, τα PC, τα Laptop, τα Tablet, ακόμα και οι πιο φτηνές ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές θέλουν πτυχίο πανεπιστημίου για να τις χειριστείς σωστά. Οπότε η είσοδος των ηλεκτρικών οχημάτων στη ζωή μας, τα οποία μάλιστα είναι πολύ πιο απλά σε κατασκευή από τα συμβατικά οχήματα με κινητήρες εσωτερικής καύσης, θα έπρεπε να είναι εντελώς απροβλημάτιστη και απόλυτα ασφαλής. Μια μπαταρία και ένας ηλεκτροκινητήρας πάνω σε ρόδες είναι και τίποτε άλλο. Όμως αν παρακολουθήσεις τις ανακλήσεις που έχουν κάνει και συνεχίζουν να κάνουν οι κατασκευαστές τους, θα παρατηρήσεις πως η ζωή μαζί τους δεν είναι τόσο απροβλημάτιστη. Πρόσφατα η Harley Davidson εξέδωσε ανάκληση για την LiveWire, όπου το πρόβλημα αφορούσε το απότομο “σβήσιμο” της μοτοσυκλέτας. Ακριβώς για την ίδια αιτία, η Zero ανακαλεί 64 μοτοσυκλέτες που κατασκεύασε για το 2021, λέγοντας πως το πρόβλημα αφορά έναν κεντρικό ρυθμιστή για την παροχή, ο οποίος διακόπτει την παροχή ρεύματος “αναπάντεχα”. Ως εδώ θα μπορούσαμε να μιλάμε για συμπτώσεις, αλλά την ίδια στιγμή η BMW έχει βγάλει οδηγία που αφορά όλους τους κατόχους plug-in αυτοκινήτων της, τους οποίους καλεί να μην φορτίζουν τα οχήματά τους και να χρησιμοποιούν ΜΟΝΟ τον συμβατικό κινητήρα, διότι υπάρχει περίπτωση να πιάσουν φωτιά. Το πρόβλημα με τις φωτιές των ηλεκτρικών και plug-in οχημάτων συνήθως σχετίζεται με τους ταχυφορτιστές, οι οποίοι υπερθερμαίνουν τις μπαταρίες. Μέρος του προβλήματος είναι φυσικά και οι ίδιες οι μπαταρίες, καθώς στην προσπάθειά τους οι κατασκευαστές να αυξήσουν την αυτονομία και να μειώσουν το βάρος τις φτάνουν στα όρια της σημερινής τεχνολογίας. Κυρίως όμως, το βασικό πρόβλημα είναι η τεράστια ηλεκτρική ενέργεια που διαχειρίζονται τα συστήματα των ηλεκτρικών οχημάτων και δεν έχει καμία σχέση με τις υπόλοιπες ηλεκτρικές συσκευές που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας. Επίσης θα πρέπει να καταλάβουμε πως σε αντίθεση με τα μηχανικά εξαρτήματα που συνήθως “προειδοποιούν” πριν την ολική καταστροφή, τα ηλεκτρικά εξαρτήματα είτε δουλεύουν, είτε δεν δουλεύουν και ο χρόνος χρήσης δεν έχει καμία σημασία, καθώς μπορεί να χαλάσουν την πρώτη ημέρα, αλλά μπορεί και να αντέξουν δεκάδες χρόνια.

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.