Ιταλία: Σοκ για πρόστιμο €7.000 + κατάσχεση σε οικογένεια αναβατών για κράνος

Με αφορμή αυτό βρήκαν και τα υπόλοιπα – Χειρότερη η μητέρα
Ιταλία: Σοκ για πρόστιμο €7.000 + κατάσχεση σε οικογένεια αναβατών για κράνος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/10/2024

“Una Faccia, Una Razza” λέμε συχνά για τους κατοίκους της Ν. Ιταλίας, συμπεριλαμβάνοντας τους Ιταλούς γενικά, όταν θέλουμε να υπερτονίσουμε τα φιλικά μας αισθήματα και είναι αλήθεια πως μοιραζόμαστε αρκετά κοινά στοιχεία μαζί τους, πέρα φυσικά της ελληνικής καταγωγής πολλών χωριών στην Ν. Ιταλία. Σε κάθε περίπτωση το πρόσφατο περιστατικό στον Δήμο Sora στην νομαρχία Frosinone, αρκετά ψηλότερα και πιο κοντά στην Ρώμη, θυμίζει έντονα Ελλάδα και ξεφεύγει ολότελα από τον γενικό κανόνα που ισχύει στους δρόμους της γειτονικής χώρας. Θα επέμενε κανείς πως αυτά μπορούν να συμβούν μόνο στην Ελλάδα και για αυτό το λόγο εξίσου προβληματισμένοι με τα γεγονότα, είναι και τα Ιταλικά μέσα.

Μία οικογένεια συγκέντρωσε πρόστιμα που αθροίζονται στις 7.000 Ευρώ ενώ κατασχέθηκε και το ένα από τα δύο σκούτερ που είχαν στην κατοχή τους, όταν οι αστυνομικοί σταμάτησαν δύο αγόρια πάνω σε σκούτερ, επειδή δεν φορούσαν κράνος.

Εκεί ανακαλύφθηκε πως ήταν αδέρφια, ανήλικοι και οι δύο με τον οδηγό 15 ετών, ενώ εκτός από κράνος και δίπλωμα, οδηγούσαν σκούτερ το οποίο δεν είχε εκδώσει ποτέ στοιχεία κυκλοφορίας και φυσικά ήταν και ανασφάλιστο. Κι όλα αυτά ενώ κινούνταν σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας.

Τα πρόστιμα αθροίστηκαν φτάνοντας το υψηλότατο €7.000 και κατασχέθηκε επιτόπου το δίκυκλο. Ωστόσο τα πράγματα δεν τελειώνουν εκεί και η συνέχεια είναι που ακόμη περισσότερο παραπέμπει σε ελληνικό σκηνικό.

Η μητέρα κλήθηκε στο αστυνομικό τμήμα κατηγορούμενη για παραμέληση εποπτείας, ωστόσο έφτασε έξαλλη για το ύψος του προστίμου και την κατάσχεση οδηγώντας σκούτερ χωρίς να φορά κράνος και επιτόπου της επιβλήθηκε νέο πρόστιμο.

Στην Ιταλία δεν νοείται να σχολιάζει κανείς πως είναι δικαίωμα του να μην φορά κράνος επειδή κάνει κακό στον εαυτό του, χωρίς να τον πάρουν με τις πέτρες οι υπόλοιποι. Ούτε ένα σωρό σαθρές δικαιολογίες που ακούγονται στην Ελλάδα ακριβώς γιατί υπάρχει καθεστώς ανομίας, έλλειψη παιδείας που ξεκινά από τους γονείς και κατά περίπτωση δυστυχώς επεκτείνεται, καθώς και αδυναμία στρατηγικής αντιμετώπισης από την πολιτεία που ξεκινά από την σωστή ενημέρωση και την σωστή επιχειρηματολογία.

Κανείς πολίτης μίας σωστής κοινωνίας, δεν νοείται να βλέπει κάποιον συνάνθρωπό του να προσπαθεί να αυτοκτονήσει και να μην σπεύδει να τον σταματήσει ή να μην καλεί σε βοήθεια, κι αυτό πηγαίνει ως απάντηση σε όποιον νομίζει πως το να μην φορά κράνος είναι δικαίωμά του, αντί υποχρέωσης των υπολοίπων να τον επαναφέρουν στον σωστό δρόμο. Διαφορετικά αντιμετωπίζουμε κοινωνικό ζήτημα, που είναι φυσικά αυταπόδεικτο όταν υπάρχουν τέτοια επιχειρήματα περί μη χρήσης κράνους.

Σε κάθε περίπτωση οι Έλληνες αρνητές ταξιδεύουν με αυτό παραμάσχαλα μέχρι τα λιμάνια της χώρας στο Ιόνιο, επιβιβάζονται με αυτό σαν καπέλο και μόλις πατήσουν σε ιταλικό έδαφος ως διά μαγείας ξεχνούν κάθε δικαίωμα, κάθε σαθρό επιχείρημα και το φορούν, πολύ απλά γιατί ξέρουν πολύ καλά πως δεν θα κάνουν ούτε εκατό μέτρα χωρίς να τους σταματήσουν.

Πράγμα που φανερώνει την νοοτροπία τους και το γεγονός πως όλα αυτά πηγάζουν από το καθεστώς ανομίας που επικρατεί στους δρόμους.

Αυτός είναι και ο λόγος που η μεμονωμένη αυτή περίπτωση έχει προκαλέσει αίσθηση στην Ιταλία, ιδιαίτερα με την συνέχειά της και το θράσος της μητέρας, με τα Ιταλικά μέσα να κάνουν λόγο για έλλειψη παιδείας και για μέτρα που πρέπει να ληφθούν ώστε να μην υπάρχει γονιός που περνά τέτοιο παράδειγμα στα ίδια του τα παιδιά.

Επειδή οι Ιταλοί αντιδρούν συλλογικά με αυτό τον τρόπο απέναντι σε κάθε παρόμοιο μεμονωμένο περιστατικό, δεν έχουν στους δρόμους τους την εικόνα που έχουμε εμείς με πληθώρα αναβατών χωρίς κράνος, την ίδια στιγμή που μετράμε ένα από τα υψηλότερα ποσοστά θανάτων στα τροχαία με εμπλοκή δικύκλου.

 

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]

Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο
xalandritsa
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/6/2026

Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.

«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»

Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.

Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.

Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Διαβάστε σχετικά: Το αμαρτωλό ιστορικό της πίστας στην Χαλανδρίτσα

Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.

Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.

Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.

Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.

Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.

Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.