Στην Αμερική οι πιο δημοφιλείς μοτοσυκλέτες για customizing είναι οι μικρές Harley Davidson 883, ενώ στην Ευρώπη είχαμε για μια δεκαετία τα Ducati Monster 600. Όμως οι τελευταίες γενιές των Monster είχαν χάσει την σχεδιαστική απλότητά τους, που είναι το βασικό πλεονέκτημα για μια μοτοσυκλέτα στον κόσμο του customizing. Το ρόλο αυτό θέλει να τον παίξει το καινούριο Scrambler, που έχει σχεδιαστεί εξ αρχής με σκοπό να γίνει το αγαπημένο παιδί όσων ασχολούνται με τέτοιου είδους δουλειές. Μόνο που μέχρι να γίνει αυτό, η Yamaha πρόλαβε και λάνσαρε στην ιδέα του Yard Build για την σειρά των ΜΤ-07 και ΜΤ-09. Δύο μήνες μετά η Ducati κάνει ακριβώς το ίδιο, απαντώντας στην ιαπωνική πρόκληση. Έδωσε τρία Scrambler σε τρεις φημισμένους "καλλιτέχνες" και τους ζήτησε να δημιουργήσουν χωρίς περιορισμούς και να παρουσιάσουν το αποτέλεσμα της δουλειάς τους στην έκθεση της Verona.
Το συνεργείο Mr Martine ακολούθησε τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο, φτιάχνοντας ένα Café Racer, όπως το αποκαλεί. Η αλήθεια είναι ότι το αποτέλεσμα είναι κάπως ασαφές, αφού τα στοιχεία που θυμίζουν café racer είναι μόνο το φαίρινγκ τιμονιού και το στενότερο ίσιο τιμόνι, ενώ ολόκληρη η υπόλοιπη μοτοσυκλέτα έχει μια συνηθισμένη αισθητική dirt-track.
Αντίθετα το δημιούργημα του Office Mermaid, είναι η πιο off-road έκδοση του Scrambler που έχουμε δει μέχρι σήμερα και θα μπορούσε να κερδίσει το χειροκρότημά μας αν… δεν έμοιαζε ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ με Yamaha XT 500 του 1978.
Έτσι, η παράξενη αλλά εντελώς πρωτότυπη εμφάνιση της κίτρινης μοτοσυκλέτας της Deus Ex Machina, είναι σαφώς η πιο ενδιαφέρουσα εκ των τριών. Το σχεδιαστικό σκεπτικό τους είναι σαφές ότι προέρχεται από τις μοτοσυκλέτες Dirt-Track, αλλά με μια εμφανή μεταμοντέρνα διάθεση. Οι λιτές και ταυτόχρονα ανατρεπτικές σχεδιάστηκες λεπτομέρειες, όπως το ασύμμετρο φτερό του εμπρός τροχού, κάνουν σωστά την δουλειά την οποία ζήτησε η Ducati, δηλαδή προκαλούν την προσοχή του θεατή.
Η Ρωσία αγοράζει 200.000 Κινέζικες μοτοσυκλέτες – Τα πρώτα σημάδια στα εργοστάσια
Τις ρίχνει στον πόλεμο με την Ουκρανία
Από το
motomag
12/9/2025
Η πληροφορία στα μέσα Ιουλίου, πως η Ρωσία έχει ζητήσει 200.000 μοτοσυκλέτες σε κινέζικα εργοστάσια, καθώς και 60.000 ATV και side by side, ένα σημαντικό νούμερο, αρχίζει να δείχνει τα πρώτα σημάδια στις γραμμές παραγωγής.
Παρότι η αγορά της Κίνας είναι η δεύτερη μεγαλύτερη του κόσμου μετά την Ινδία με 16,6 εκατομμύρια μονάδες τώρα που βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο της πενταετίας, έχοντας υποχωρήσει από τα σχεδόν 20 εκατομμύρια, οι μοτοσυκλέτες από 250 κυβικά και πάνω έχουν μικρότερο νούμερο που υπολογίζεται κοντά στο ένα εκατομμύριο. Παρότι δεν υπάρχουν ξεκάθαρα στοιχεία, πέρα από το γεγονός πως οι άνω των 500 κυβικών ξεπέρασαν πριν δύο χρόνια το μισό εκατομμύριο, ένα κομβικό νούμερο καθώς τόση είναι η αγορά της Ευρώπης, μία παραγγελία των 200.000 μονάδων αντιστοιχεί σε σημαντικό ποσοστό της ετήσιας παραγωγής για αυτή την κατηγορία.
Μπορεί να μην αφορά τους κατασκευαστές που έχουν Ευρωπαϊκή πορεία, τουλάχιστον δεν φαίνεται κάτι τέτοιο μέχρι αυτή την στιγμή, ωστόσο είναι ένα πολύ μεγάλο νούμερο που επηρεάζει ολόκληρο τον κατασκευαστικό τομέα των μοτοσυκλετών στην Κίνα. Όπως είπαμε δεν εμπλέκονται οι μεγαλύτερες εταιρείες την Κίνας που έχουν γίνει και γνωστές στην Ευρώπη, αλλά τουλάχιστον ένα εργοστάσιο που έχει πορεία σε ηλεκτρικά μοτοποδήλατα, φαίνεται να παράγει και μονοκύλινδρα αερόψυκτα εντουροειδή που ανταποκρίνονται σε αυτά που τελικά θα φτάσουν στο πεδίο της μάχης.
Οι μοτοσυκλέτες χρησιμοποιούνται και από τις δύο πλευρές, περισσότερο όμως δοκιμάστηκαν από την πλευρά της Ρωσίας που έριξε στον πόλεμο 40.000 δίκυκλα, κάποια παλαιότερα δικής της παραγωγής αλλά και αρκετά κινέζικα, όπως και βαριά μεταχειρισμένα που μαζεύτηκαν από διάφορες χώρες. Με τα τεθωρακισμένα να είναι εύκολος στόχος από drone, οι μοτοσυκλέτες έδειξαν πως μπορούν να ξεφύγουν όπως επίσης να διασκορπιστούν μειώνοντας τις απώλειες από ένα ξεχωριστό drone. Ταυτόχρονα το χειμώνα το επίπεδο και λασπώδες έδαφος μπορεί να είναι εξίσου απαιτητικό για κάθε όχημα, ακόμη και ερπυστριοφόρων, αλλά φαίνεται πως οι μοτοσυκλέτες συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται και από τις δύο πλευρές με την ευελιξία να προτιμάται έναντι της θωράκισης.
Η μέση τιμή για αυτής της κατηγορίας τις Enduro μοτοσυκλέτες, είναι ανάμεσα στα 1.300 με 1.600 δολάρια ΗΠΑ, που δεν θα αυξηθεί κατακόρυφα μόλις φύγουν από το εργοστάσιο γιατί προφανώς ούτε δασμούς Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πληρώσουν, ούτε θα χρειαστούν μετατροπές για να περάσουν προδιαγραφές ή να βγάλουν πινακίδες. Σκοπός τους να είναι αξιόπιστες και με χαμηλή κατανάλωση, όχι γιατί υπάρχει έλλειψη καυσίμου αλλά για να μπορούν να έχουν υψηλή αυτονομία χωρίς πρόσθετο βάρος. Προφανώς όμως το κόστος θα κατέβει ακόμη πιο χαμηλά για αυτά τα νούμερα, την στιγμή που αναμένεται να σπάσει αυτό το νούμερο σε διαφορετικά μοντέλα από διαφορετικά εργοστάσια. Και πάλι όμως, θα είναι η μεγαλύτερη παραγγελία που έχουν δει για μοτοσυκλέτες, την στιγμή που υπάρχουν ορισμένα εργοστάσια με την μεγαλύτερη χωρητικότητα σε μονάδες που έχει υπάρξει στην ιστορία της μοτοσυκλέτας και αντίστοιχη συναντά κανείς μόνο στην Ινδία. Αυτό το τεράστιο νούμερο όμως που μπορούν να παράξουν, αφορά σκούτερ και άλλα δίκυκλα και τρίκυκλα, όχι αυτή την κατηγορία που όπως είπαμε δεν ξεπερνά συνολικά το ένα εκατομμύριο που σημαίνει πως 200.000 επιπρόσθετες μονάδες είναι ένα νούμερο που μπορεί να επηρεάσει όλο τον κατασκευαστικό κλάδο μοτοσυκλέτας, που απαιτείται να δημιουργήσει συνεργασίες και να επικετρωθεί στην κάλυψη ενός τέτοιου εγχειρήματος που έχει μάλιστα εξαιρετικά μικρό χρονικό ορίζοντα καθώς οι πληροφορίες κάνουν λόγο για πίεση της Ρωσίας να γίνουν οι παραδόσεις πριν τελειώσει το 2025!
