Κατάταξη εταιρειών ελληνικής αγοράς για το 10μηνο του 2022
Σύμφωνα με τις ταξινομήσεις της ΕΛΣΤΑΤ και μετά την επεξεργασία του ΣΕΜΕ
Από τον
Κώστα Γκαζή
15/11/2022
Τον Οκτώβριο του 2022, στην ελληνική αγορά δικύκλου και ATV καταγράφηκαν 3.749 ταξινομήσεις, που σε σχέση με τις 3.286 ταξινομήσεις του αντίστοιχου μήνα του 2021 μεταφράζονται σε άνοδο 14,09%.
Αντίστοιχα, το 10μηνο του 2022 έκλεισε με 49.576 ταξινομήσεις, που σε σχέση με τις 39.676 ταξινομήσεις του 10μηνου του 2021 μεταφράζονται σε άνοδο 24,95%, ένα εξαιρετικά ελπιδοφόρο νούμερο, που σημαίνει πως φέτος θα σπάσουμε το φράγμα των 50.000 ταξινομήσεων! Κι όλα αυτά, παρά τη συνεχιζόμενη προβληματική λειτουργία της εφοδιαστικής αλυσίδας λόγω ελλείψεων ημιαγωγών, ρητινών, κλπ.
Διαβάστε παρακάτω τις επιδόσεις των πρώτων εταιρειών της ελληνικής αγοράς δικύκλου & ATV για τον 10ο μήνα αλλά και για το πρώτο 10μηνο του έτους, και δείτε ποιες μοτοσυκλέτες, ποια scooter και ποια παπιά πρώτευσαν σε ταξινομήσεις.
Επίσης δείτε την κατάταξη των εταιρειών ανά τύπο οχήματος -μοτοσυκλέτα, scooter, παπί, ATV & SSV.
Όπου βλέπετε *OTHERS αφορά σε εταιρείες με ποσοστό αγοράς κάτω του 0,1%
Τον 10ο μήνα του έτους η SYM πρώτευσε στις εταιρείες δικύκλου & ATV σημειώνοντας 884 ταξινομήσεις στην Ελλάδα, που μεταφράζονται στο 24,98% της πίτας της αγοράς.
Δεύτερη ήταν η Honda με 770 ταξινομήσεις και 19,61%, ενώ τρίτη ήταν η Piaggio με 571 ταξινομήσεις και 12,85%.
Οι πρώτες επτά εταιρείες διατήρησαν τις θέσεις τους από τον προηγούμενο μήνα του έτους, όμως αλλαγές είχαμε στις τελευταίες 3 θέσεις της πρώτης δεκάδας.
Εκεί η CFMOTO παρουσίασε πτώση ποσοστού (από 2,22% στο 1,59%) και μιας θέσης στον πίνακα, για να βρεθεί από την 8η στην 9η θέση, ενώ το αντίστροφο συνέβη για τη BMW, που από 9η βρέθηκε 8η, διατηρώντας το ίδιο ποσοστό (1,58% τον Σεπτέμβριο και 1,59% τον Οκτώβριο).
Τέλος, αλλαγή σκυτάλης είχαμε στην 10η θέση, με τη Malaguti να δίνει τη θέση της στην Aprilia.
Συγκρίνοντας την κατάταξη των εταιρειών για τον Σεπτέμβριο του 2022 με εκείνη του Σεπτεμβρίου του 20221, παρατηρούμε πως η SYM έχει χάσει χονδρικά ένα 5% του μεριδίου αγοράς της για τον συγκεκριμένο μήνα (το αντίθετο συμβαίνει στο 10μηνο), ανεβασμένη κατά 1,5% είναι η Honda και πεσμένη κατά 3% περίπου η Piaggio.
Η SYM παραμένει πρώτη και στον πίνακα των εταιρειών του 10μηνου του 2022, με 12.383 ταξινομήσεις, και ποσοστό 24,98%.
Δεύτερη είναι η Honda με 9.721 ταξινομήσεις και 19,61%, και τρίτη η Piaggio με 6.371 ταξινομήσεις και 12,85%.
Ίδια παραμένει η πρώτη δεκάδα συγκρινόμενη με τον προηγούμενο μήνα του έτους, με τη SYM να υποχωρεί ελαφρώς μόνο, αλλά έχοντας τέτοια διαφορά (άνω του 5%) που είναι σίγουρο πως θα αναδειχθεί πρώτη συνολικά και το 2022 δίχως κανένας να μπορέσει να την απειλήσει.
Αν τώρα κάνουμε ένα μικρό flash-back στο 10μηνο του 2021, βλέπουμε την SYM να έχει αυξήσει το μερίδιο αγοράς της κατά 3,2%, με τη Honda να έχει κάνει το ίδιο κατά 1,2% και με την Piaggio να έχει χάσει 3% -ίδια πτώση με τον Οκτώβριο.
Κινητήρας με οβάλ πιστόνια - Από τη Honda NR το 1980 στη Ferrari το 2025!
Ευσεβείς πόθοι ή φρούδες ελπίδες; Το Maranello θέλει να πετύχει εκεί που απέτυχαν οι Ιάπωνες
Από τον
Κώστα Γκαζή
19/3/2025
Στα χνάρια της Hondaβαδίζει η Ferrari, όσον αφορά στον πειραματισμό με οβάλ πιστόνια, όπως δείχνει πρόσφατη κατοχύρωση πατέντας για V12 κινητήρα, αν και με κάποιες σημαντικές διαφορές. Στόχος των Ιταλών οι μικρότερες διαστάσεις του κινητήρα και η βελτιωμένη θερμοδυναμική απόδοση.
Όταν η Honda επέστρεψε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα GP, τον πρόγονο του MotoGP, το 1979 μετά από απουσία δώδεκα ετών, το έκανε με τον δικό της τρόπο και τη γνωστή προσήλωση -σε βαθμό ψύχωσης- με τον τετράχρονο κινητήρα, απέναντι στον αποκλειστικά δίχρονο ανταγωνισμό της εποχής. Όμως η NR 500 με την οποία η ιαπωνική εταιρεία έκανε την επιστροφή της στους αγώνες GPδεν ήταν μια συμβατική μοτοσυκλέτα, αλλά μια επαναστατική concept κατασκευή με V4 κινητήρα που χρησιμοποιούσε οβάλ πιστόνια, με 8 βαλβίδες στον κύλινδρο και 8 συνολικά μπιέλες, δυο για κάθε πιστόνι!
Παράλληλα, διέθετε αλουμινένιο ημί-ενιαίο (semi-monocoqcue) πλαίσιο και ανεστραμμένο πιρούνι, όταν το YamahaYZR500 που κέρδισε το Πρωτάθλημα το 1979 με τον KingKennyRoberts (φωτό άνω)διέθετε ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο και συμβατικό πιρούνι. Θεωρητικά η NR500 θα μπορούσε να δώσει 130 hpμε δυνατότητα μέγιστης περιστροφής στις 23.000 rpm, όταν τα δίχρονα RGV και YZRτης εποχής απέδιδαν κοντά στους 120 hp.
Θεωρητικά μόνο όμως, καθώς τα τεχνικά προβλήματα του κινητήρα με τα οβάλ πιστόνια δεν θα επέτρεπαν στη Honda να πιάσει τα νούμερα της θεωρίας, με τους 100 και τους 110 hp να είναι πιο ρεαλιστικοί, συνοδευόμενοι όμως ακόμα από πολλές εγκαταλείψεις λόγω μηχανικών προβλημάτων, και με σαφώς μεγαλύτερο βάρος απέναντι στα πανάλαφρα δίχρονα μοντέλα. Το 1983 το NR500 θα έφτανε επιτέλους τους 130 hp, χωρίς όμως να συνδυαστεί η απόδοση αυτή με αγωνιστικές δάφνες, αφού η Hondaείχε ήδη εξελίξει το δίχρονο NS500 με το οποίο πήρε και τον τίτλο εκείνης της σεζόν στα GP με τον FreddieSpencer. Toolittle, toolate, όπως θα έλεγαν και οι Άγγλοι για τα οβάλ πιστόνια.
Η τεχνολογικά θαυμαστή κατά τα φαινόμενα πρόταση της Honda είχε ένα εξαιρετικά απογοητευτικό ντεμπούτο, με τον Mick Grant να τερματίζει το 79 στην… 38η από τις 40 συμμετοχές της σεζόν του GP, με έναν μόνο βαθμό. Και η ιστορία θα συνέχιζε στο ίδιο καταστροφικό μοτίβο, μέχρι ο κόμπος να φτάσει (γρήγορα) στο χτένι, και η εντολή από τα άνω κλιμάκια να στρέψει την εταιρεία στα δίχρονα αγωνιστικά μοντέλα, και στη γέννηση του NS500 του 1982. Μοναδικό θετικό αποτέλεσμα για μοτοσυκλέτα με οβάλ πιστόνια ήταν η νίκη της Honda στον αγώνα 500 χιλιομέτρων της Suzuka το 1981.
“Όταν αναπολώ την ιστορία, δεν είμαι σίγουρος αν πειραματιζόμασταν με τεχνολογίες αιχμής, ή αν είχαμε ψύχωση με ηλίθιες ιδέες”, αναφέρει χαρακτηριστικά ο Toshimitsu Yoshimura, ένας από τους μηχανικούς που είχαν επιφορτιστεί με την εξέλιξη του κινητήρα της NR500 με τα οβάλ πιστόνια. Εξαιρετικά σημαντικό είναι το γεγονός πως η φράση αυτή βρίσκεται στο site της Honda, στην εισαγωγή του άρθρου της εταιρεία για τον συγκεκριμένο κινητήρα, κάτι που σημαίνει πως η εταιρεία ασπάζεται εν μέρει την άποψη του Yoshimura, αναρωτώμενη κι η ίδια για την αποτελεσματικότητα αυτής της τεχνολογικής επιλογής.
Η οβάλ λύση (όπως λέμε το οβάλ γραφείο) της Hondaτελικά δεν απέδωσε τα αναμενόμενα όσον αφορά στην αγωνιστική NR500, ενώ το οβάλ ιαπωνικό κεφάλαιο έκλεισε με την NR (γνωστή και ως NR750) που βγήκε σε περιορισμένη παραγωγή το 1992, με το ΜΟΤΟ να αγοράζει μία εκ των τριακοσίων συλλεκτικών και ακριβών (και τότε, αλλά και τώρα, με την αξία της να συνεχίζει να μεγαλώνει όσο περνά ο χρόνος) μοτοσυκλετών της Honda, για ένα από τα εξαντλητικότερα τεστ στην ιστορία του ειδικού τύπου.
Τα οβάλ πιστόνια θεωρητικά προσέφεραν πλεονεκτήματα, όπως του μικρότερου όγκου του κινητήρα, και των χαμηλότερων τριβών, όμως στην πράξη υπήρχαν προβλήματα ψύξης, στεγανότητας, αξιοπιστίας (πάνω από τις 10.000 rpm κάποιες φορές οι μπιέλες καταστρεφόταν), αλλά και δυσκολία παραγωγής οβάλ πιστονιών και ελατηρίων μεταξύ άλλων, ενώ τόσο η αγωνιστική πορεία του NR500 όσο και οι επιδόσεις του NR750 δεν κατάφεραν να εντυπωσιάσουν, και τα αρχικά NR έμειναν στην ιστορία ως ένα θαυμαστό πείραμα τεχνολογικής υπεροχής που όμως δεν απέδωσε χειροπιαστούς καρπούς.
Αργότερα πάντως η Honda θα είχε τον τελευταίο λόγο όσον αφορά στην απέχθειά της για τους δίχρονους κινητήρες (ο Soichiro είχε αναφερθεί σε εκείνους ως “τίποτα παραπάνω από απλούς σωλήνες… μπαμπού”), αφού η εμμονή της με το τετράχρονο μοτέρ (ιδίως για τις διακριτές φάσεις του κύκλου καύσης που δεν παράγουν το σύννεφο καπνού των δίχρονων μοντέλων και συνεισφέρουν στο πιο καθαρό προφίλ του κινητήρα στη συνείδηση του κοινού) ήταν σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη για τον θάνατο των δίχρονων μοτοσυκλετών παραγωγής, ενώ και σε αγωνιστικό επίπεδο τα τετράχρονα μοντέλα διαδέχθηκαν τα δίχρονα.
Επιστρέφουμε στο 2025, όπου η Ferrari κατέθεσε πατέντες για τη δική της πρόταση κινητήρα με οβάλ πιστόνια, η οποία έχει μερικές σημαντικές διαφορές από εκείνη της Honda. Καταρχήν μιλάμε για έναν V12 κινητήρα, διάταξη που αποτελεί σήμα-κατατεθέν του ιταλικού εργοστασίου. Η επόμενη διαφορά έχει να κάνει με τη θέση των πιστονιών ως προς τον στρόφαλο, αφού ενώ στο παράδειγμα της NRτα πιστόνια είχαν την μεγάλη πλευρά τους παράλληλα με τον στρόφαλο, στην πρόταση της Ferrari την έχουν κάθετα. Στόχος των Ιταλών είναι η μείωση του μήκους του κινητήρα, και η αυξημένη αποδοτικότητά του, καθώς -θεωρητικά- τα οβάλ πιστόνια μπορούν να μειώσουν τις τριβές σε σχέση με τα στρογγυλά, κάτι που οδηγεί σε μικρότερες μηχανικές απώλειες. Παράλληλα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μεγαλύτερες ή περισσότερες βαλβίδες, όπως τη λύση των Ιαπώνων με τις 8 βαλβίδες σε κάθε κύλινδρο του NR. Αντίθετα με τη Honda, στην πρόταση της Ferrari κάθε έμβολο έχει τη δικιά του μπιέλα (12 το σύνολο), κάτι που θα μπορούσε να λύσει κάποια από τα προβλήματα αξιοπιστίας της NRστις υψηλές στροφές.
Θα μπορούσε η Ferrari να πετύχει εκεί που η Honda απέτυχε; Σίγουρα η τεχνολογία σήμερα είναι πολύ πιο προηγμένη, όμως οι Ιταλοί θα πρέπει να αποφύγουν ή να λύσουν τα όποια προβλήματα στεγανότητας, ακρίβειας στην παραγωγή οβάλ εξαρτημάτων, ψύξης και αξιοπιστίας του ιδιαίτερου αυτού κινητήρα, ώστε τα όποια πλεονεκτήματά του να συνδυαστούν με αξιοπιστία αλλά και επιδόσεις, που θα κάνουν τον V12 με τα οβάλ πιστόνια μια βιώσιμη εμπορική επιλογή.