Κατοχυρώθηκε το νέο ρεκόρ ταχύτητας 295,3 χλμ./ώρα για δικάβαλο με μοτοσυκλέτα

Το ρεκόρ είχε σημειωθεί στις 25 Μαΐου ωστόσο κατοχυρώθηκε επίσημα πριν από μερικές ημέρες από την επιτροπή του Guiness World Record

Από το

motomag

24/8/2023

Οι Allen Millyard και Henry Cole κατάφεραν να σπάσουν το ρεκόρ ταχύτητας για δικάβαλο με μοτοσυκλέτα, αγγίζοντας τα σχεδόν 300 χλμ./ώρα. Η ιδιοκατασκευή του Millyard χρησιμοποιούσε έναν V10 κινητήρα της Dodge Viper 8.000 κ. εκ. απόδοσης 500 ίππων.

Για να καταφέρουν οι Millyard και Cole να επιτύχουν το συγκεκριμένο ρεκόρ έπρεπε να ξεπεράσουν το προηγούμενο των 291,98 χλμ./ώρα που είχαν πετύχει οι Αμερικανοί Erin Hunter και Andy Sills στο Bonneville Salt Flats το 2011. Ο Millyard με την ιδιοκατασκευή που είχε δημιουργήσει πριν 13 χρόνια μόνος του είχε καταφέρει να ξεπεράσει τα 320 χλμ./ώρα, ωστόσο με συνεπιβάτη το έργο του ήταν πολύ διαφορετικό. Ο ίδιος χαρακτηριστικά ανάφερε πως έπρεπε να σκέφτομαι πως οδηγώ μια μοτοσυκλέτα που ζυγίζει 600 κιλά, έχει έναν V10 κινητήρα 8.000 κ. εκ. απόδοσης 500 ίππων, δεν έχει φαίρινγκ και πλέον θα έχει και έναν ακόμη αναβάτη. Στην ουσία ήταν σαν να έχεις ένα topbox γεμάτο τσιμέντο.

Ο Millyard πρόσθεσε πως ήταν πολύ προσεκτικός κατά τη διάρκεια της ημέρας εκείνης, με τον ίδιο να αυξάνει σταδιακά την ταχύτητα του. Ο ίδιος έδωσε φυσικά τα εύσημα στον συνεπιβάτη του Henry Cole καθώς εκείνος έδειξε απόλυτη εμπιστοσύνη στις οδηγικές του ικανότητες ενώ δεν πανικοβλήθηκε σε κανένα σημείο των προσπαθειών τους. Μπορεί να χρειάστηκαν κάποιοι μήνες ώστε να κατοχυρωθεί το ρεκόρ επίσημα από την επιτροπή του Guiness World Record ωστόσο πλέον οι δύο Βρετανοί μπορούν να περηφανεύονται πως είναι οι κάτοχοι του ρεκόρ ταχύτητας για δικάβαλο με μοτοσυκλέτα.

https://bit.ly/MOTO_682

Επικαιρότητα

Πόλεμος διαγωνισμών δημιουργεί έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Τεράστιες ευθύνες στο Υπουργείο Μεταφορών

Προσπάθησαν με απευθείας αναθέσεις να λύσουν το πρόβλημα

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/2/2026

Το κόλπο των απευθείας αναθέσεων που σκαρφίστηκε το Υπουργείο Μεταφορών για να μετριάσει το πρόβλημα της έλλειψης πινακίδων δεν λειτούργησε και πλέον με την πάροδο του χρόνου το ζήτημα γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο.

Στις νέες μοτοσυκλέτες η Πολιτεία επιβάλλει πρόσθετη φορολογία κατά παράβαση των κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μάλιστα μέρος των εσόδων που εισπράττονται από αυτή την τακτική δεν καταλήγει στα Ταμεία του Κράτους, αλλά φεύγει στην Ε.Ε. για να καλύψει το πρόστιμο που μας επιβάλλουν.

Στο παραπάνω που αποτελεί παγιωμένη τακτική, προστίθεται και το νέο πρόβλημα στην πώληση νέων μοτοσυκλετών, να μην μπορούν να πάρουν πινακίδα κυκλοφορίας. Αν πραγματικά ήθελε η Πολιτεία να πολεμήσει για κάποιο λόγο την αγορά της μοτοσυκλέτας, δεν θα χρειαζόταν να κάνει περισσότερα από όσα προβλήματα δημιουργεί ήδη με τους χειρισμούς της.

Το ζήτημα το έχουμε αναδείξει από το τελευταίο τετράμηνο του 2025, όταν κυκλοφόρησε η φήμη πως ξέμεινε από «τσίγκο» ο προμηθευτής και δημιουργείται έλλειψη πινακίδων.

Οι πινακίδες δεν είναι τσίγκινες και ο προμηθευτής δεν είχε ξεμείνει από πρώτες ύλες, ο διαγωνισμός του Υπουργείου Μεταφορών δεν είχε προχωρήσει, αυτό ήταν το πρόβλημα. Αρχικά φάνηκε αυτό στην Αττική και πολύ γρήγορα το πρόβλημα εξαπλώθηκε σε όλη την χώρα. Για να μπορέσουν να ολοκληρώσουν την πώληση και να προχωρήσουν σε είσπραξη καθώς είχαν ήδη αποδώσει ΦΠΑ και μάλιστα ορισμένα καταστήματα έχοντας πληρώσει και την μοτοσυκλέτα στην εισαγωγική εταιρεία, μερίδα επαγγελματιών άρχισε να εκδίδει πινακίδες από άλλες περιοχές. Εκτός από την αλλοίωση των στατιστικών για το που κυκλοφορούν τα οχήματα, το πρόβλημα της έλλειψης πινακίδων γρήγορα γιγαντώθηκε.

Στα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου όμως ο ανάδοχος ξεκίνησε να κόβει και να εκδίδει νέες πινακίδες, θυμίζουμε εδώ την ανάσα που δόθηκε εκείνη την περίοδο.

Αυτό συνέβη με απευθείας ανάθεση του Υπουργείου Μεταφορών με ένα σχετικά μικρό ποσό, που είναι κάτω από το όριο στο οποίο επιβάλλονται οι διαγωνισμοί.

Το πρόβλημα ήταν πως η εταιρεία που δεν κέρδισε τον διαγωνισμό έκανε ένσταση, κάτι αναμενόμενο όμως, και φυσικά συνέχισε να κάνει ενστάσεις, μεταφέροντας τις προσφυγές της ολοένα και σε ψηλότερο επίπεδο.

Αυτός ο πόλεμος για το ποιος θα πάρει την δουλειά, δεν γίνεται να αποτελεί δικαιολογία από την μεριά του Υπουργείου Μεταφορών, διότι είναι αναμενόμενο και θα έπρεπε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες προτού στερέψει η αγορά.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο λοιπόν προχώρησαν σε απευθείας αναθέσεις ενώ παράλληλα μαινόταν ο πόλεμος των αναδόχων εταιρειών με την συγκεκριμένη ενέργεια να ανακοινώνεται από τον κ. Κυρανάκη ως επιτυχία, την στιγμή που όχι μόνο άργησε -θα μπορούσε να γίνει πριν δημιουργηθεί αυτή η τεχνική έλλειψη- αλλά δεν ήταν και μόνιμη λύση.

Με το νέο πλαίσιο οι απευθείας αναθέσεις προς έναν συγκεκριμένο ανάδοχο για μία συγκεκριμένη ενέργεια δεν γίνεται να έχουν την μορφή της παράκαμψης του διαγωνισμού, όπως ξεκάθαρα συνέβη στην προκειμένη περίπτωση και έτσι πάγωσαν και αυτές.

Τα Ιόνια Νησιά, Νομοί στην Β. Ελλάδα και σε άλλες περιοχές που έχουμε καταγράψει, το πρόβλημα είναι απόλυτο, ενώ ελάχιστες είναι αυτή την στιγμή οι πινακίδες κυκλοφορίας που εκδίδονται, ενώ βαδίζουμε στην πλήρη διακοπή λίγο πριν την έναρξη της εμπορικής σεζόν.

Η ευθύνη του Υπουργείου Μεταφορών ξεκινά από την καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και έπειτα στον χειρισμό της υπόθεσης και χρειάζεται να δοθεί άμεση λύση.