Kawasaki Z: 40 χρόνια

Από το

Μαύρο Σκύλο

2/5/2012

H Kawasaki άρχισε να μας υπενθυμίζει ότι σύντομα θα συμπληρωθούν 40 χρόνια από την πρώτη της μοτοσυκλέτα με τον κωδικό "Z". H πρώτη ήταν η Z900 που παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1972 στην IFMA, την διεθνή έκθεση μοτοσυκλετών που γινόταν στην Κολωνία. Εκείνο, το πρώτο Z1 του 1972, είναι κοινό μυστικό ότι αρχικά είχε σχεδιαστεί με την χωρητικότητά του στα 750 κυβικά. Όμως πρόλαβε η Honda που έδειξε το 1969 την τετρακύλινδρη CB750, κάνοντας τον κόσμο να παραμιλάει και την ιστορία της μοτοσυκλέτας να μπαίνει σε νέο κεφάλαιο. Η Kawasaki κέρδισε τις εντυπώσεις το 1972 με την Ζ900, τα 903 κυβικά της και την τεχνολογική υπεροχή των δυο εκκεντροφόρων. Με απόδοση 82 ίππων η Z1 ήταν τότε η ισχυρότερη μοτοσυκλέτα που μπορούσε να αγοράσει κάποιος. Η τελική των 210 χιλιομέτρων έβαλε νέα δεδομένα στον “πόλεμο” των επιδόσεων, που η εταιρεία συνεχίζει ακόμη με την καινούργια ZZR1400.
Η Kawasaki χρησιμοποίησε το γράμμα Ζ για δεκαετίες, έχοντας μοτοσυκλέτες με τετράχρονους κινητήρες, με δυο κυλίνδρους και με τέσσερις κυλίνδρους, από 250, 400, 650, 750, 900 και 1000 κυβικά, και φυσικά την ναυαρχίδα των Ζ, την Ζ1300, με τον υγρόψυκτο, εξακύλινδρο σε σειρά κινητήρα του. Το γράμμα Ζ επανήλθε στην γκάμα της το 2003 με την παρουσίαση του Z1000. Οι χαρακτηριστικές τέσσερις εξατμίσεις του, η διάταξη που είχε και το πρώτο Ζ1, συνέδεαν το 1972 με το 2003.
Για το 2012 η Kawasaki υποσχέθηκε μια σειρά από δραστηριότητες που σχεδιάζει στα πλαίσια του εορτασμού της επετείου, ανάμεσά τους και μια σειρά μοντέλων Z που θα εκτεθεί στην Intermot φέτος τον Οκτώβριο.

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων
πατίνι
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.