Κινέζικη αντιγραφή Diavel: Αποκαλύφθηκε το Benda LF-01

Και αντιγραφή Honda για κινητήρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/9/2020

Η Benda κατάφερε αυτό που ήθελε, να δημιουργήσει ντόρο και στην Ευρώπη δημιουργώντας μία μοτοσυκλέτα που ακολουθεί πιστά την εμφάνιση μίας ιταλικής εξωτικής, του Ducati Diavel.

Ο κινητήρας είναι -άλλη μία- αντιγραφή του τετρακύλινδρου μεσαίου Honda, όπως προκύπτει από την εμφάνιση εξωτερικά αλλά και τις διαστάσεις συνολικά με λίγο μεγαλύτερη διαδρομή τώρα, στα 48mm, ενώ η διάμετρος παραμένει ίδια με του CB650, στα 67mm.

Η κινητήρας έχει πολλαπλή εισαγωγή όπως βλέπεις στα αυτοκίνητα, αντί για ξεχωριστά σώματα ψεκασμού. Αυτό προφανώς και δεν βοηθά την απόδοση, προφανώς και είναι ένα βήμα πίσω αλλά αν είσαι αισιόδοξος μπορείς να αρχίσεις να φαντάζεσαι όλα όσα υπάρχουν έτοιμα από την αγορά αυτοκινήτου, που -πολύ πιο φθηνά- θα μπορούσαν τώρα να χρησιμοποιηθούν απευθείας στην Benda, όπως η υπερτροφοδότηση ή το τούρμπο… Με την γκαζιέρα να ελέγχει μία πεταλούδα, τα πράγματα για μετατροπές γίνονται πολύ πιο εύκολα.

Η εισαγωγή του αέρα βρίσκεται στο μούτρο, σε αυτό που φαίνεται σαν τουρμπίνα αλλά στην ουσία είναι μία λάμπα που γύρω της υπάρχει η εισαγωγή του αέρα για τον κινητήρα.

Από πλευράς design, σίγουρα έχουν πάει τα πράγματα ένα βήμα παρά κάτω… η «αυτοκινητάδικη» νοοτροπία του κινητήρα είναι που παραξενεύει, εκτός κι αν δεις την θετική πλευρά του πράγματος σκεπτόμενος τις μετατροπές. Με συμπίεση ίδια με του Honda και 100 ίππους στις 12.000 στροφές, η Benda λέει πως θα είναι και οριακά πιο δυνατή από τον κινητήρα που αντιγράφει, παρά την αυτοκινητάδικη πολλαπλή εισαγωγής.

Στην εξάτμιση έχουν κάνει κάτι επίσης με γνώμονα το design και μόνο. Αντί για 4 σε 1 σε 1 (ή2) τώρα έχουμε διάταξη 4 σε 1 σε 4. Η εξαγωγή δηλαδή συγκεντρώνεται σε έναν συλλέκτη με τον καταλύτη και από εκεί αντί για ένα τελικό εξάτμισης παίρνουμε τέσσερα, που φανερώνουν και οπτικά τον αριθμό των εμβόλων και τονίζουν το σπορ χαρακτήρα.

Μπροστά έχουμε ένα 130/70 ελαστικό σε 19 ιτσών ζάντα και πίσω ένα τεράστιο, γιγάντιο, 310/35 σε 18αρα ζάντα. Αυτό από μόνο του μπορεί να είναι είδηση και σίγουρα δεν θα το δούμε αυτό στον δρόμο. Το Diavel έχει 240 ελαστικό πίσω με πολύ υψηλό προφίλ και οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ θα θυμάστε από την παρουσίαση του νέου μοντέλου, αρκετά χρόνια πίσω όταν είχαμε ταξιδέψει στην Ιταλία για να το οδηγήσουμε, πως η Pirelli μας εξηγούσε την νέα σχεδίαση που ακολούθησε για να φτιάξει ένα τέτοιο ελαστικό που να… στρίβει! Αυτό είναι κάτι πολύ πιο δύσκολο στο αυτοκινητάδικο ελαστικό που βλέπουμε και που δύσκολα, θα δούμε σε παραγωγή, αν ποτέ το Benda βγει στην παραγωγή… Για το ψαλίδι που βλέπουμε δεν θα πούμε πολλά, η εικόνα μιλά από μόνη της.

Από περιφερειακά φαίνεται ένα πλαίσιο -ίσως- αλουμινίου, με ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι και δαγκάνες Nissin με το βάρος να ανακοινώνεται στα 215Kg. Τον σκοπό της πάντως η Benda τον έχει πετύχει προς το παρόν, έχει τραβήξει την προσοχή του κόσμου…

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες