Κορωνοϊός: Σταματά και η MV Agusta την παραγωγή

Από αύριο 26 Μαρτίου
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/3/2020

Τελευταία ημέρα σήμερα για το παραλίμνιο εργοστάσιο της MV Agusta που αναστέλλει την παραγωγή του, ακολουθώντας τα νέα αυστηρότερα μέτρα.

Η MV Agusta έχει γραμμές παραγωγής στις όχθες της λίμνης Varese στην Λομβαρδία, την περιοχή που έχει πληγεί περισσότερο από κάθε άλλη. Έως τώρα λειτουργούσε με προσωπικό ασφαλείας και μειωμένες βάρδιες, διατηρώντας κινητικότητα στις γραμμές παραγωγής.

Από αύριο όμως οι πόρτες κλείνουν, οι μηχανικοί παίρνουν υποχρεωτική άδεια και εντάσσονται στο ειδικό καθεστώς των εργαζομένων που αναστέλλεται η σύμβασή τους προσωρινά, ενώ τα υπόλοιπα τμήματα θα συνεχίσουν να εργάζονται απομακρυσμένα από το σπίτι, στο μέτρο που αυτό είναι δυνατό.

Κάτω από το βουνό που είναι μνημείο της Unesco, στις όχθες μίας λίμνης 60 χιλιόμετρα βόρεια του Μιλάνο, το εργοστάσιο της MV Agusta θυμίζει resort τόσο από ψηλά, όσο και πλησιάζοντας στο σημείο μιας και για γείτονες έχει ξενώνες και ξενοδοχεία που εδώ και μέρες είναι έρημα. Η απομόνωση αυτή επέτρεπε την λειτουργία χωρίς μεγάλο κίνδυνο επαφών με το προσωπικό να έχει συμφωνήσει πως θα τηρεί ευλαβικά τα μέτρα ακόμη κι όταν δεν εργάζονται. Από αύριο όμως, τα πάντα στην MV Agusta πρέπει να σταματήσουν, χωρίς να υπάρχει αυτή την στιγμή ακριβής ημερομηνία επιστροφής στην εργασία.

Η Ιταλία έχει ανακοινώσει πως θα παραμείνει σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης έως και τον Ιούλιο.

Ο κ.Timur Sardarov CEO της MV Agusta SpA δήλωσε πως αυτή την στιγμή προτεραιότητα αποτελεί η υγεία και η ασφάλεια των εργαζομένων και η εναρμόνιση με τους κανονισμούς της κυβέρνησης. «Είμαστε σε επιφυλακή παρατηρώντας και επιβλέποντας τις συνθήκες για όλο το προσωπικό, για την ασφάλεια όλων. Κοιτάμε το μέλλον με αυτοπεποίθηση και είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε και πάλι δυναμικά, μόλις περάσει η κρίσιμη αυτή κατάσταση».

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.