KTM EXC TPI 2019: Αναβάτης πέφτει από 20 μέτρα στο ποτάμι! [VIDEO]
Έκανε το λάθος κι ευτυχώς δεν το πλήρωσε ακριβά
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
18/9/2019
Μία τρομακτική στιγμή έζησε ο Rick Hogge, ένας αναβάτης δίχως μεγάλη εμπειρία στο χώμα, όταν μαζί με φίλους βγήκε για μία μεγάλη εντουρίσια εκδρομή, στα βουνά Elk στο Κολοράντο των ΗΠΑ. Περνώντας από το «Schofield Pass» μία διαδρομή που σκαρφαλώνει πάνω από τα 3.000 μέτρα υψόμετρο, ο Rick, όπως εξηγεί ο ίδιος σε μία σειρά από video και συνεντεύξεις, περνούσε υπέροχα και ήταν βέβαιος πως έκανε πολύ καλά που πήρε τα βουνά, όπως επίσης πως το χόμπι αυτό θα είναι κάτι που θα κάνει πιο συχνά. Λίγο μετά θα ευχαριστούσε τον Θεό που επέζησε της πτώσης και απέφυγε τον πνιγμό, όπως ο ίδιος το περιγράφει.
Για να δείτε απευθείας την πτώση πηγαίνετε στο 05:00 όπου ξεκινά η πορεία προς τα πίσω... κι έπειτα κάτω:
Ο Rick έκανε μία σειρά από λάθη, ήταν και αγχωμένος περισσότερο από αυτό που θα έπρεπε και το λάθος δεν άργησε να γίνει. Η μοτοσυκλέτα του προφανώς και δεν «δούλευε» οδηγώντας την με ταχύτητες βαδίσματος και ο ίδιος έχει συνειδητοποιήσει το λάθος του τόσες φορές που έχει παρακολουθήσει το video. Τώρα ξέρει, απλά τώρα δεν είναι σίγουρος αν θέλει να συνεχίσει το enduro. Το πρώτο του λάθος είναι πως δεν διατηρούσε μία ελάχιστη ταχύτητα, όταν του έφυγε και το τιμόνι από τα χέρια, πήγε να κρατηθεί από το γκάζι και στο επόμενο κλάσμα ήταν στο κενό…
Αρχικά προσπάθησε να πιαστεί από οτιδήποτε βρήκε μπροστά του και μετά φοβήθηκε πως θα πνιγόταν μιας και εκεί το ποτάμι σχηματίζει βάθρα, η οποία φυσικά και τον βοήθησε στην προσγείωση. Εκείνη την στιγμή το έβλεπε διαφορετικά…
Του πήρε αρκετές μέρες για να βγάλει το ολοκαίνουριο TPI από εκεί μέσα. Είναι όμως ευγνώμων για το γεγονός πως σε 15 λεπτά περπατούσε ξανά πάνω στο δρόμο με μόνο μελανιές και τίποτα περισσότερο…
Durabio: Πλαστικό από σιτάρι και καλαμπόκι! - Επεκτείνεται η χρήση του στις μοτοσυκλέτες της Honda
Ένα προϊόν της Mitsubishi Chemical - Η χρήση του μειώνει το περιβαλλοντικό αποτύπωμα
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
1/12/2025
Οι Ιάπωνες εφαρμόζουν ήδη εναλλακτικούς τρόπους για να μειώσουν τον περιβαλλοντικό τους αντίκτυπο και ένας από αυτούς είναι και η δημιουργία εξαρτημάτων και μερών στις μοτοσυκλέτες τους από Durabio.
Τα εναλλακτικά υλικά που βασίζονται σε βιολογική μηχανική και ανακύκλωση μπαίνουν σιγά-σιγά και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής έχοντας περάσει το στάδιο εξέλιξης που απαιτείται.
Οι κατασκευαστές, σε συνεργασία με άλλες εταιρείες του κλάδου, δείχνουν ότι μπορούν να μειώσουν τους ρύπους που παράγουν και να το κάνουν αυτό τόσο σε επίπεδο εργοστασίου -π.χ. με τη χρήση φωτοβολταϊκών για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας -όσο και με τα ίδια τα μοντέλα τους που χρησιμοποιούν ανακυκλωμένα μέρη και ανακυκλώσιμα υλικά.
Η Honda έχει βάλει σαν στόχο την ανθρακική ουδετερότητα έως το 2050 με τον ιαπωνικό κολοσσό να κάνει βήματα προς όλες τις σχετικές κατευθύνσεις για να το πετύχει αυτό, ενισχύοντας το μοντέλο της κυκλικής οικονομίας αλλά και τις συνεργασίες με άλλες εταιρείες που εργάζονται επίσης προς αυτόν τον στόχο στον κλάδο της βιομηχανίας με την εξέλιξη νέων υλικών.
Από τα υλικά που χρησιμοποιεί η Honda στις μοτοσυκλέτες παραγωγής το Durabio είναι και εκείνο που χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο και η χρήση του θα συνεχίζει να εξαπλώνεται στην κατασκευή ακόμη περισσότερων μερών για τα μοντέλα των Ιαπώνων. To Durabio είναι ένα βιο-βασισμένο τεχνικό πλαστικό το οποίο και εξελίχθηκε από την Mitsubishi Chemical, με το CB1000GT να είναι μέχρι στιγμής η νεότερη μοτοσυκλέτα στην γκάμα της Honda που το χρησιμοποιεί για τη ζελατίνα του, όχι όμως και η μοναδική.
Το μη βιοδιασπώμενο Durabio προέρχεται από ισοσορβίτη, ένα φυτικής προέλευσης υλικό που προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές όπως είναι το μη βρώσιμο καλαμπόκι και σιτάρι. Μέσω της διαδικασίας καθαρισμού, τα φυσικά άμυλα του καλαμποκιού μετατρέπονται σε γλυκόζη, κατόπιν σε σορβιτόλη και τελικά σε ισοσορβίτη — μια υψηλής απόδοσης χημική ένωση που μπορεί να αντικαταστήσει παραδοσιακές πετρελαιοχημικές ουσίες.
Το Durabio έχει ως ιδιότητες την υψηλή οπτική καθαρότητα και την αυξημένη αντοχή και επιφανειακή ανθεκτικότητα έναντι άλλων τεχνικών πλαστικών και για αυτό χρησιμοποιείται κυρίως για την κατασκευή ζελατινών, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την κατασκευή άλλων πάνελ αφού μπορεί να χρωματιστεί με την επιφάνειά του να παραμένει λεία. Για έναν κατασκευαστή αυτό σημαίνει λιγότερα μέρη που χρειάζεται να βαφτούν, άρα και μείωση του κόστους παραγωγής αλλά και μείωση και τους περιβαλλοντικού αποτυπώματος της παραγωγής αφού τα λιγότερα μέρη που χρειάζονται βάψιμο φέρνουν μαζί τους και χαμηλότερους εκπεμπόμενους ρύπους.
Τα δυνατά και αδύνατα σημεία του Durabio έναντι του πλέξιγκλας (PMMA) και του πολυαρβονικού (PC)
Το Durabio παρουσιάζει επίσης υψηλή αντοχή στις γρατζουνιές, αντοχή στην κρούση και μακροχρόνια σταθερότητα στην υπεριώδη ακτινοβολία, σύμφωνα με τη Honda και αυτό το κάνει ιδανικό για την κατασκευή μερών για μοτοσυκλέτες, όπως και η αντοχή που παρουσιάζει στις υψηλές θερμοκρασίες.
Πρώτη φορά που το Durabio έκανε την εμφάνισή του σε μοτοσυκλέτα της Honda ήταν το 2025 στη ζελατίνα της CRF1100L Africa Twin, ενώ από τότε έχει χρησιμοποιηθεί στα NT1100 (σε μέρη του φαίρινγκ του), NC750X (πλαϊνά του φαίρινγκ, ουρά και ζελατίνα), X-ADV (στην ποδιά του), Forza 750 - στο κάλυμμα του τιμονιού και την καρίνα - και στο CB1000GT. Το NC750X ήταν μάλιστα η πρώτη μοτοσυκλέτα παγκοσμίως που χρησιμοποίησε χρωματισμένο Durabio για το φαίρινγκ του.
Η Honda χρησιμοποιεί επίσης πλαστικά στις μοτοσυκλέτες της που προέρχονται από ανακυκλωμένους προφυλακτήρες αυτοκινήτων, κάτι που έγινε εφικτό με την πρόοδο της τεχνολογίας γιατί το πλαστικό που προκύπτει από αυτούς ήταν μέχρι πρότινος δύσκολο να διαμορφωθεί σε κάτι πιο “περίπλοκο” και να χρησιμοποιηθεί ως εξάρτημα σε μοτοσυκλέτα. To Durabio χρησιμοποιείται και στα αυτοκίνητα, τόσο σε εξωτερικά μέρη τους όσο και σε μέρη της καμπίνας τους.