L.EM.ON. Crash: Ελληνική καινοτομία που μπορεί να σώσει ζωές

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/5/2016

Στις αρχές του προηγούμενου μήνα, πραγματοποιήθηκε ο δεύτερος πανελλήνιος διαγωνισμός καινοτομίας και νεανικής επιχειρηματικότητας "ideatree". Πρόκειται, όπως μαρτυρά και η επωνυμία του, για έναν διαγωνισμό που αναδεικνύει πρωτοπόρες ιδέες για την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών που μπορούν να εφαρμοστούν στις πραγματικές συνθήκες και όχι απλώς σε θεωρητικό επίπεδο. Σ' αυτό το διαγωνισμό, λοιπόν, το βραβείο της δεύτερης θέσης πήγε σε μια ομάδα νέων παιδιών, τελειόφοιτους του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, οι οποίοι δημιούργησαν μια επαναστατική συσκευή που μπορεί να τοποθετηθεί στο κράνος του αναβάτη και σε περίπτωση ατυχήματος θα ειδοποιεί σε πραγματικό χρόνο το ΕΚΑΒ για το ακριβές σημείο που βρίσκεται ο αναβάτης, ενώ παράλληλα θα παρέχει ζωτικής σημασίας πληροφορίες που έχουν να κάνουν με την κατάστασή του, όπως η ομάδα αίματος και διάφορες άλλες ενδείξεις. Πιο συγκεκριμένα, εκτός από το ακριβές σημείο του ατυχήματος, η συσκευή θα μεταδίδει τηλεφωνικά ένα αυτοματοποιημένο μήνυμα που θα αναφέρονται τα προσωπικά στοιχεία του αναβάτη (ομάδα αίματος, ειδικές ή χρόνιες παθήσεις, κ.λ.π), ενώ είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι θα λειτουργεί ανεξάρτητα από το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας που θα χρησιμοποιεί ο αναβάτης, έτσι ώστε οι πληροφορίες να μεταδίδονται ακόμη κι αν έχει καταστραφεί το τηλέφωνό του. Αν ο αναβάτης διατηρεί τις αισθήσεις του, θα μπορεί να συνομιλήσει απευθείας με τους διασώστες μέσω ενός ενσωματωμένου μικροφώνου, ενώ η μονάδα θα περιλαμβάνει και ειδικούς αισθητήρες που θα καταγράφουν στη μνήμη της πληροφορίες όπως οι δυνάμεις που ασκήθηκαν στον αναβάτη κατά τη διάρκεια του ατυχήματος.
Οι Δημήτρης Μουδιώτης, Άγγελος Βασιλειάδης, Σταύρος Μάλλιαρης και Κωνσταντίνος Μουστίδης, οι δημιουργοί της συσκευής, την ονόμασαν L.EM.ON. Crash (Life Emergency ON Crash), η οποία έχει σαν στόχο να ελαχιστοποιήσει το κρίσιμο διάστημα ειδοποίησης του πλησιέστερου κέντρου έκτακτης ανάγκης, γεγονός που μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο ακόμη και στην ίδια την επιβίωση του τραυματία αναβάτη. Μπορείτε να φανταστείτε την σημαντικότητα της συσκευής, ειδικά σε ατυχήματα που δεν υπάρχει κάποιος τρίτος που θα μπορέσει να προσφέρει μια πρώτη βοήθεια και να ειδοποιήσει το ΕΚΑΒ. Όπως δήλωσαν οι τέσσερις τελειόφοιτοι φοιτητές, πρόκειται για μία συσκευή που είναι προσανατολισμένη και εξελιγμένη ειδικά για χρήση από μοτοσυκλετιστές, η οποία διαθέτει εξειδικευμένα όργανα, πρωτόκολλα επικοινωνίας και GPS. Η τοποθέτησή της μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε κράνος και μόλις ενεργοποιείται το σύστημα θα καλεί αυτόματα το ΕΚΑΒ, ανάλογα με την περιοχή που βρίσκεται.
Ο στόχος της ομάδας των δημιουργών, είναι να βγει η συσκευή στην αγορά το συντομότερο δυνατόν, καθώς πιστεύουν ότι μπορεί να συμβάλλει δραστικά στο ποσοστό μείωσης της θνησιμότητας των τροχαίων ατυχημάτων, χάρη στην έγκαιρη ειδοποίηση των αρχών. Προς το παρόν, η τετραμελής ομάδα έχει κατασκευάσει ένα πρωτότυπο με ενδεικτικές διαστάσεις 10x6x2cm, ενώ ο προγραμματισμός τους περιλαμβάνει την κατασκευή της μονάδας στην τελική της μορφή σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα με διαστάσεις 5,5x3,5x0,7cm.

Δυνατό φρενάρισμα: 1 στους 2 αναβάτες το κάνει χειρότερα από όσο νομίζει

Μειωμένη αντίληψη δείχνει η μελέτη του ινστιτούτου ifz - Τι άλλο βρήκαν οι ερευνητές
Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Το φρενάρισμα πανικού είναι μια διαδικασία που φαίνεται ότι δυσκολεύει σχεδόν τους μισούς αναβάτες, σύμφωνα με νέα μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Δίτροχης Ασφάλειας izf.

Το γερμανικό ινστιτούτο συνέλεξε δεδομένα από 50 συμμετέχοντες αναβάτες που έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη μελέτη, οι οποίοι ολοκλήρωσαν συνολικά 200 προσπάθειες στο πεδίο δοκιμών της ADAC στο Recklinghausen, με το izf να έχει αναλυτικά δεδομένα από αυτές.

Η μελέτη είχε σαν στόχο να αναδείξει την εκτιμώμενη απόσταση φρεναρίσματος ενός αναβάτη όταν πραγματοποιεί ελιγμό έκτακτης ανάγκης, και χρειάζεται δηλαδή να πραγματοποιήσει "φρένα πανικού", στην προκειμένη περίπτωση να αξιοποιήσει δηλαδή τα φρένα του στο μέγιστο δυνατό κινούμενος από συγκεκριμένη ταχύτητα κίνησης.

Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι ένας στους δύο αναβάτες έφτασε στα νοητικά του όρια κατά τη διαδικασίας: δεν έκρινε σωστά την απόσταση που θα χρειαστεί για να φρενάρει στο επιθυμητό σημείο με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερα μέτρα από αυτό που νόμιζε ότι θα κάνει. Ανάλογα με την ταχύτητα κίνησης οι αναβάτες χρειάστηκαν περισσότερα μέτρα για να φρενάρουν από αυτά που νόμιζαν ότι θα πετύχουν σε ποσοστό από 46% έως και 54%. Σε πολλές περιπτώσεις επίσης οι συμμετέχοντες σταμάτησαν νωρίτερα από αυτό που είχαν εκτιμήσει.

"Οι περισσότεροι συμμετέχοντες το βρήκαν πολύ δύσκολο να εκτιμήσουν σωστά την απαιτούμενη απόσταση φρεναρίσματος σε διαφορετικές ταχύτητες κίνησης και αυτό το επιβεβαιώνουν και οι ίδιοι", δήλωσε σχετικά ο André Lang, επικεφαλής Έρευνας στο izf. Ο Lang πρόσθεσε ότι το 58% δήλωσε ότι εμπιστεύεται το ένστικτό του για να εκτιμήσει την απόσταση που χρειάζεται.

Στην αναφορά του το izf επισημαίνει επίσης ότι η μελέτη που πραγματοποίησε δείχνει ότι η πρακτική εξάσκηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα βοηθά τα μέγιστα στο να μειώσει ένας αναβάτης την απόσταση φρεναρίσματος σε πραγματικές συνθήκες, αφού εξοικειώνεται παράλληλα πολύ περισσότερο τόσο με την τεχνική όσο και με το σύστημα πέδησης της δικής του μοτοσυκλέτας.

Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Με μπλε χρώμα φαίνεται η εκτίμηση των αναβατών σε φρενάρισμα από 70 χλμ./ώρα και με κόκκινο η απόσταση που έκαναν πραγματικά

Η έρευνα έδειξε επίσης και ένα ακόμη πολύ σημαντικό δεδομένο, το οποίο αφορά τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης σε έναν χρόνο. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, οι αναβάτες που κάνουν περισσότερα χιλιόμετρα κάθε χρόνο δεν εκτιμούν καλύτερα την απόσταση που χρειάζονται για να φρενάρουν σε σχέση με εκείνους που κάνουν λιγότερα χιλιόμετρα. Άρα είναι πιο σημαντικό τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης να είναι "ποιοτικά" με την ποσότητα να μην προσθέτει σε εμπειρία και αντίληψη από μόνη της. Παράλληλα, οι αποστάσεις φρεναρίσματος σχετίζονται και με την ηλικία, με τους μεγαλύτερους να χρειάζονται περισσότερα μέτρα για να σταματήσουν από την ίδια ταχύτητα κίνησης σε σχέση με τους μικρότερους.

Το πιο σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύει η μελέτη του izf έχει να κάνει με την αντίληψη των αναβατών, την οποία και χαρακτηρίζει προβληματική αφού η εκτίμησή τους απέχει από την πραγματικότητα στις μισές περιπτώσεις. Αυτό το επιβεβαιώνει και με σχετική ερώτηση που έγινε στους συμμετέχοντες, που κλήθηκαν να εκτιμήσουν μια απόσταση με το μάτι καθώς οδηγούσαν και έπειτα τους ζήτησε να δώσουν μια τιμή για αυτή την απόσταση. Ο μέσος όρος των αναβατών εκτίμησε λανθασμένα ότι η απόσταση ήταν περισσότερα μέτρα από ότι στην πραγματικότητα. Μάλιστα όσο πιο γρήγορα κινούνταν στην πίστα δοκιμών οι αναβάτες πρόσθετάν στην ίδια απόσταση όλο και περισσότερα μέτρα και έτσι η απόκλιση της εκτίμησής τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη. 

Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν πως οι αναβάτες νομίζουν ότι γνωρίζουν ακριβώς την απόσταση που έχουν από ένα προπορευόμενο όχημα όταν κινούνται ή πόσα μέτρα χρειάζονται για να φρενάρουν ακριβώς από μια συγκεκριμένη ταχύτητα, όμως ένας στους δύο υπολογίζει ότι έχει πολλά περισσότερα μέτρα στη διάθεσή του από εκείνα που έχει στην πραγματικότητα.

Να λοιπόν μια καλή αφετηρία για αναβάτη οποιουδήποτε επιπέδου, να προπονηθεί στα φρένα και το φρενάρισμα πανικού εφαρμόζοντας σωστά τις πιέσεις εμπρός και πίσω, κάτι που θα τον βοηθήσει να αντιληφθεί καλύτερα τις αποστάσεις που χρειάζεται για να ακινητοποιηθεί και να βελτιώσει παράλληλα και την τεχνική του.