Ludovic Lazareth - Αποσύρεται ο μέγιστος πρέσβης της custom υπερβολής σε 2, 3 και 4 τροχούς

Γνωστός για τις τρίκυκλες κατασκευές με V8 & V12 κινητήρες και την ιπτάμενη LMV 496!
Ludovic Lazareth
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/1/2024

Το customizing όρια δεν γνωρίζει, όμως ο Γάλλος Lazareth θα μπορούσαμε να πούμε πως έσπασε κάθε όριο σε αυτά, με αχαλίνωτη φαντασία, ατελείωτη υπερβολή και δημιουργίες αν και όχι πάντα καλαίσθητες, εντούτοις εξωπραγματικές και θεαματικές.

Απόφοιτος της σχολής Espera Sbarro, ο Lazareth ήταν μαθητής του ίδιου του Franco Sbarro. Μετά από μερικά χρόνια στο τμήμα κατασκευής πρωτοτύπων της AIXAM-MEGA αποφάσισε το 1998 να δημιουργήσει την εταιρεία LAZARETH Auto-Moto για να εκφράσει ελεύθερα την οργιώδη φαντασία και την αστείρευτη δημιουργικότητά του.

Στη LAZARETH δεν υπήρχουν σχεδιαστές ή μολύβια. Κάθε όχημα δημιουργούνταν από τον ίδιο τον Ludovic Lazareth, σαν γλυπτό, με τον Γάλλο να εργάζεται κατευθείαν σε κλίμακα 1 προς 1. Από τα πρότυπα που δημιουργούσε κατασκευάζονταν καλούπια και στ συνέχεια χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή των τελικών τμημάτων από fiberglass, kevlar και ανθρακονήματα. Μια μέθοδος δημιουργίας που συνδύαζε τη δεξιοτεχνία, την τέχνη και την τεχνογνωσία.

Lazareth Wazuma

Από το πρωτότυπο και την έγκρισή του μέχρι την κυκλοφορία εξαιρετικά μικρών σειρών παραγωγής, συχνά αριθμημένων και πάντα εξατομικευμένων σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ιδιοκτήτη τους, η LAZARETH κατάφερε να στείλει τις δημιουργίες της τόσο σε Γάλλους πελάτες, όσο και στο εξωτερικό, και να γίνει γνωστή ως ο ναός της υπερβολής, με οχήματα που δεν είχαν όριο ούτε φαντασίας ούτε όμως και κόστους.

Ludovic Lazareth

Στις δημιουργίες του Lazareth ξεχώρισαν μεταξύ άλλων η Leaning Wheel τετράτροχη μοτοσυκλέτα LM 847 στα πρότυπα του Yamaha NIKEN, με V8 κινητήρα 4.700 κ.εκ. από... Maserati, απόδοσης 470 hp και 63 kgm, και τιμής σχεδόν 200.000 ευρώ, το τρίκυκλο streetfighter κατασκεύασμα Wazuma V8M με ίδιο κινητήρα, η τετράτροχη LMV 496 που…. φιλοδοξούσε να πετάξει (όντως) αλλά δεν, αμφίβια οχήματα, μια μοτοσυκλέτα με αστεροειδή κινητήρα από αεροπλάνο, Turbo V-Max, μια retro-naked μοτοσυκλέτα με βάση ένα Suzuki RG 500 Gamma, και πολλά ακόμη.

Ludovic Lazareth

Τα χρόνια πέρασαν, και τώρα, ο Ludovic αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να αποσυρθεί. Για τον λόγο αυτό έγραψε στα social media το κάτωθι αποχαιρετιστήριο μήνυμα: “Πριν από 25 χρόνια, ρίχτηκα με την καρδιά και την ψυχή μου σε κάτι πολύ περισσότερο από μια δουλειά, σε έναν πραγματικό στόχο ζωής: την κατασκευή οχημάτων, αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών ως επί το πλείστον, που ξεχώριζαν για τον σχεδιασμό τους, την τεχνική τους αντίληψη και τις επιδόσεις τους. Δούλευα πάνω σε αυτό 365 ημέρες το χρόνο, 15 ώρες την ημέρα, κοιμόμουν πάνω από το εργαστήριο (!) για να μη δημιουργείται διαχωισμός μεταξύ των ονείρων μου και της πραγματικότητας, ως ένας τρόπος να είμαι σε άμεση επαφή με τις δημιουργίες μου, επιτρέποντάς μου να ακολουθήσω τις πιο τρελές ιδέες, τα πιο τολμηρά έργα και τα πιο πολύπλοκα σχέδια. Δεν ήταν όλα απλά, κάθε άλλο, γιατί εξερευνήσαμε και πειραματιστήκαμε με πολλά πράγματα, προβλέποντας το μέλλον και οραματιζόμενοι καινοτόμες λύσεις. Με γνώμονα το πάθος, πήγαινα πάντα μπροστά, με το μυαλό στο τιμόνι, οδηγώντας την ομάδα μου σε ξέφρενους ρυθμούς και εξαιρετικές μηχανικές οδύσσειες. Στην ηλικία των 55 ετών, ήρθε η ώρα να κάνω ένα διάλειμμα και για διάφορους λόγους είμαι αναγκασμένος να ανακοινώσω το κλείσιμο του εργαστηρίου. Ωστόσο, το πνεύμα που κινεί τη Lazareth Auto Moto παραμένει άθικτο, όπως και η επιθυμία μου να δημιουργήσω, σε μια νέα μορφή που δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους όσους με στήριξαν σε αυτό το πρώτο τέταρτο του αιώνα: τους γονείς μου και την αμέριστη υποστήριξή τους, την οικογένειά μου και τους αγαπημένους μου που με ενθάρρυναν καθημερινά, την ομάδα μου, τους πελάτες μου, τους προμηθευτές και τους τεχνικούς μου συνεργάτες, τις αρχές έγκρισης τύπου, τους δημοσιογράφους και τους φωτογράφους που έδωσαν προβολή στο έργο μου και όλους εκείνους, συμπεριλαμβανομένων των χιλιάδων οπαδών μου, που μου έδωσαν φτερά και μου επέτρεψαν να ζήσω το όνειρο μου. Τα λέμε σύντομα, για νέες περιπέτειες, και μακάρι τα όνειρα να συνεχίσουν να ζουν...”

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες